เจียงถังแค่นึกภาพนั้นก็เขินจนหน้าแดง
เธอก้มหน้านิ่งไม่พูดอะไร
เสิ่นซิวเหนียนก้มมองเธอ ขนตาของเธอสั่นระริก แก้มแดงเรื่อ น่ารักสุดๆ
เขาอดใจไม่ไหว เอานิ้วสะกิดแก้มเธอเบาๆ
เจียงถังคว้ามือเขาไว้ เสิ่นซิวเหนียนก็คว้ามือเธอกลับ
เขาถาม: "พรุ่งนี้กลางวันอยากไปเที่ยวไหนไหม?"
พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ เป็นวันเดตของเขากับถังถัง
เจียงถังตาลุกวาว: "เสิ่นซิวเหนียน พรุ่งนี้เราอยู่บ้านกันเถอะนะ?"
เสิ่นซิวเหนียนรู้สึกหัวใจอ่อนยวบ ถังถังก็คิดเหมือนกันเหรอว่านี่คือบ้านของเรา?
เขายิ้มแล้วพูด: "ได้สิ"
เจียงถังเริ่มอยากรู้: "เสิ่นซิวเหนียน อาหารเช้าที่เธอทำอร่อยมากเลยนะ เธอทำอาหารเก่งจัง!"
"ปกติเธอทำอาหารกินเองเหรอ?"
จริงๆ เธอแปลกใจมาก เสิ่นซิวเหนียนแบบนี้ไม่น่าต้องทำอาหารเองเลยไม่ใช่เหรอ?
"ปกติฉันทำอาหารเช้ากินเอง ถ้ามีเวลาว่างก็จะทำอาหารเย็นให้ตัวเอง ตอนกลับบ้านก็จะเตรียมอาหารให้ครอบครัวด้วย"
เสิ่นซิวเหนียนมองเจียงถัง: "การทำอาหารถือเป็นงานอดิเรกส่วนตัวของฉัน เพราะฉันคิดว่าการเอาวัตถุดิบต่างๆ มาจัดเรียงรวมกัน แล้วกลายเป็นอาหารอร่อยๆ มันสนุกดี"
"ว้าว~" เจียงถังอดปรบมือไม่ได้ เสิ่นซิวเหนียนอบอุ่นแบบคุณสามีจริงๆ
เธออยากรู้เรื่องครอบครัวเขามาก: "ปกติเธอยังเตรียมอาหารให้ครอบครัวอีกเหรอ?"
"อืม" เสิ่นซิวเหนียนยิ้มที่มุมปาก: "พวกเขาก็จะเตรียมอาหารให้ฉันเหมือนกัน นี่เป็นวิธีที่เราใช้สื่อสารความรู้สึกต่อกัน"