เจียงเจิงหลิวขอโทษอย่างจริงใจ แถมยังรับปากว่าจะปรับปรุงตัว ถือว่ามีท่าทีที่ดี
เจียงถังไม่ได้ตั้งใจจะถือสาอยู่แล้ว เรื่องนี้ก็เลยผ่านไป
เจียงเจิงหลิวไม่ได้แก้ตัวแทนเจียงฉือเหย่ ถ้าจะแก้ตัว จริง ๆ แล้วเล่าเหตุผลได้เยอะ
ตอนที่พ่อกับแม่เสียชีวิต เธออายุสิบหก เจียงฉือเหย่แปดขวบ
ลุงของพวกเธอฮุบสมบัติของครอบครัว เธอกับเจียงฉือเหย่เกือบถูกฆ่าตาย
วัยเด็กต้องเจอเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ หลังจากนั้นก็เติบโตมาพร้อมกับแผนร้ายและการกลั่นแกล้ง เจียงฉือเหย่มีบาดแผลในใจลึกมาก จนทำให้มีนิสัยแบบนี้
ปากแซ่บของเขาคือวิธีปกป้องตัวเองเวลาเจอการกลั่นแกล้ง
เพราะงั้น แทนที่จะรัก เขาถนัดทำร้ายและต่อต้านมากกว่า
แต่เรื่องพวกนี้ ไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว
เพราะเจียงถังไม่มีหน้าที่ต้องให้อภัยเจียงฉือเหย่ จะให้คนอื่นยอมรับความเจ็บปวดที่เขาก่อไว้ เพียงเพราะชีวิตเขาแย่ไม่ได้
เจียงเจิงหลิวคิดว่า ถึงเธอพูดออกไปจริง ๆ เจียงถังก็ไม่จำเป็นต้องให้อภัยเจียงฉือเหย่อยู่ดี
เธอคงได้แต่มองมาที่เธอด้วยดวงตาชื้น ๆ คู่นั้น คงจะพลอยสงสารเธอไปด้วย แล้วก็มองว่าเธอเก่งมาก
เหมือนสายตาที่เพิ่งมองเธอเมื่อกี้ ที่เต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจ
เธอดีจริง ๆ
เจียงเจิงหลิวรู้สึกเสียดายนิดหน่อย ถ้าได้เป็นครอบครัวกับเจียงถัง คงจะดี
ครอบครัวที่เธอมีตอนนี้ เหลือแค่เจียงฉือเหย่คนเดียว
เสียดาย ที่เจียงฉือเหย่โง่เกินไป
เธอรู้สึกเหงาและเสียดายนิด ๆ แล้วบอกลาเจียงถัง
ไป๋เจียเหยียนพูดกับเจียงถังว่า "ถังถัง ฉันกับนาย เรายังเล่นด้วยกันนะ"