ลิ่วอินเก๋อและเฟิงยวี่เช่อ คือบริษัทเอเจนซี่วีทูเบอร์ที่ใหญ่ที่สุดสองแห่งบนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดมะเขือเทศในตอนนี้
แห่งแรกให้ดนตรีเป็นแก่นกลาง มีห้องเสียงสไตล์หลากหลายอยู่ใต้สังกัด ส่วนแห่งหลังให้คาแรกเตอร์เสมือนเป็นแกนกลาง เนื้อหาจะเน้นความหลากหลายมากกว่า
พูดง่ายๆ ก็คือแนวอนิเมะมากกว่านั่นแหละ
เซี่ยมี่ไม่ค่อยรู้เรื่องแนวอนิเมะเท่าไหร่ แต่กลับสนใจการร้องเพลงมากกว่า เพราะงั้นถ้าจะให้เลือกระหว่างสองบริษัทใหญ่นี้ เธอก็ต้องเลือกลิ่วอินเก๋อเป็นธรรมดา
เซี่ยมี่เรียนอย่างเข้มข้นในห้องฝึกฝนมาสามเดือน
ไม่หิว ไม่ง่วง เรียนไม่หยุด ในที่สุดก็ผ่านการทดสอบบทเรียน ออกมาจากห้องฝึกฝนแล้วเวลาของโลกความเป็นจริงก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
เธอลองอัดเพลงหนึ่งเพลง เอาที่อัดไว้ไปเทียบกับผลงานของศิลปินนักร้องใต้สังกัดลิ่วอินเก๋อ รู้สึกว่าไม่มีปัญหาใหญ่ อาการผ่านการทดสอบนักร้องของลิ่วอินเก๋อน่าจะไม่ยาก
เธอเปิดอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ทันที เข้าไปในห้องถ่ายทอดสดคณะกรรมการสอบห้องหญิงของลิ่วอินเก๋อ
ลิ่วอินเก๋อได้รับความนิยมสูงจริงๆ ห้องสอบมีคนรอดูอยู่ตั้งสองหมื่นกว่าคน ข้อความวิ่งเร็วมาก จอหนึ่งแบ่งเป็นจอใหญ่สองจอและจอเล็กแปดจอ ฝั่งไมค์มีคณะกรรมการสอบหนึ่งคนกับนักร้องชื่อดังสองคนของลิ่วอินเก๋อนั่งอยู่ ส่วนตำแหน่งที่เหลือไว้ให้ผู้เข้าสอบ
คณะกรรมการเอาลิสต์หนึ่งอันแปะไว้ที่มุมซ้ายบนของจอ
【ข้อกำหนดการสอบ:
มีคอมพิวเตอร์+การ์ดเสียงเป็นของตัวเอง
ร้องเพลงได้เข้าฟอร์ม+สไตล์หลากหลาย
เพื่อนร่วมถ่ายทอดสดสมัครเชื่อมต่อไลน์
พิมพ์เลข 1 ขึ้นไมค์】
ถึงกับใจดีแนบพารามิเตอร์ที่ต้องตั้งค่าสำหรับเพื่อนร่วมถ่ายทอดสดไว้ให้ด้วย เพื่อให้เสียงของผู้เข้าสอบถึงคุณภาพเสียงแบบไม่สูญเสีย
แต่คำแนะนำนี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไร เซี่ยมี่นั่งอยู่ครึ่งชั่วโมงใหญ่ เห็นกับตาตัวเองคนแรกเปิดดนตรีไม่ได้เพราะตั้งค่าอุปกรณ์ไม่ดี อีกคนเสียงแตก คนสุดท้ายไม่เสแสร้ง ไม่ตื่นเวที แต่ก็เพราะฟังไม่เพราะ
จอคอมเมนต์หัวเราะกันแทบบ้า
【เยวี่ยเสวี่ย: ว่าด้วยคณะกรรมการสอบอกสามแค่บนเวทีเดียว ฮ่าๆๆ!】
【เทียนหม่าเสิงคง: พูดตรงๆ ระดับแบบนี้ ฉันก็ขึ้นได้เหมือนกัน】
【เจินเจิน: แต่การ์ดเสียงเธอเสียงดีกว่าคนที่เสียงแตกเมื่อกี้เป็นหมื่นเท่านะ นี่คือที่เขาว่ากันว่าคนเกรดแย่แต่ของครบมือใช่มั้ย?】
【ลัวอี: ไม่ไหวแล้ว ฉันชอบดูการสอบของลิ่วอินเก๋อมากเลย ทุกครั้งคือความบันเทิงล้วนๆ ฮ่าๆ!】
คณะกรรมการบนไมค์ขยี้หูของตัวเองที่อื้อจากเสียงฟ้าร้องเมื่อครู่ พูดอย่างจนใจ
"ผู้เข้าสอบคนต่อไปเปิดไมค์ได้เลยค่ะ"
ถึงคิวเซี่ยมี่แล้ว
เซี่ยมี่สูดลมหายใจเข้าลึก เปิดไมโครโฟน เสียงของเธอมั่นคง เป็นโทนเย็น ๆ แต่แฝงความอ่อนโยนเอาไว้
"สวัสดีค่ะอาจารย์ทุกท่าน ฉันคือดอกไม้พิมาน"
"หืม?"
ly.ไซ่ซีใจเต้นขึ้นมาทันที ในที่สุดก็เริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง
เวลาที่ใช้ในการสอบแต่ละคนมีจำกัด เพราะยังไงก็ต้องมีพวกเน็ตไอดอลขึ้นมาสร้างเรื่องแน่นอน อย่างสามคนเมื่อกี้ พวกเขาไม่เสียเวลาให้มากเกินไปหรอก ทำเอาความบันเทิงให้ครบก็รีบไล่ลงไมค์เลย
แต่บางคน คุณแค่ฟังเธอพูดประโยคเดียว ก็พอจะประเมินคร่าวๆ ได้แล้วว่าคนนี้เอาจริงหรือเปล่า มีฝีมือหรือเปล่า
"น้ำเสียงเพราะมากเลย เสียงแนวผู้หญิงสาว"
และขึ้นมาครั้งแรกสภาพก็นิ่งมาก ไม่ตื่นเวที ไม่ตื่นเต้นเกินเหตุ
ly.ไซ่ซีน้ำเสียงเต็มไปด้วยคำชม และเริ่มเอาจริงเอาจังขึ้นมาอีกขั้น
"คุณเตรียมเพลงอะไรไว้?"
โดยทั่วไป ผู้เข้าสอบต้องเตรียมเพลงไว้สองถึงสามเพลง ผ่านการปรึกษาร่วมกันของคณะกรรมการหลายคนแล้วค่อยตัดสินว่าจะผ่านหรือไม่ ถ้าผ่านต้องไปทำเป้าหมายให้สำเร็จในห้องฝึกอบรมน้องใหม่ของลิ่วอินเก๋อก่อน แล้วค่อยย้ายเข้าห้องทางการ
ในบางกรณี หัวหน้าคณะกรรมการก็มีอำนาจตัดสินใจว่าจะให้ผ่านด่วนหรือไม่ การผ่านด่วนหมายความว่าไม่ต้องผ่านห้องฝึกอบรม เข้าห้องทางการได้เลย ได้รับทรัพยากรก่อน แฟนคลับแน่นหนาอาจได้ออกอากาศเดี่ยวทันทีด้วยซ้ำ
แน่นอนว่ารองกรรมการก็มีสิทธิ์ยับยั้งได้ แต่ขนาดหัวหน้าคณะกรรมการตัดสินใจให้ผ่านด่วนแล้ว โดยพื้นฐานรองกรรมการคงไม่ค้านอะไรหรอก
เสี่ยวมี่เลือกเพลงที่กำลังดังอยู่สองเพลงตอนนี้ เพลงหนึ่งชื่อ "ที่นั่ง" อีกเพลงชื่อ "ทิวทัศน์หลังฝนโปรย"
รองกรรมการ ly.เย่เย่อหัวเราะแล้วพยักหน้า
""ที่นั่ง"น่ะเหรอ ช่วงนี้ฉันก็ชอบเพลงนี้เหมือนกัน"
ly.ไซ่ซีผงกหัวเล็กน้อย
"ผู้เข้าสอบเริ่มได้เลย"
ดนตรีนำดังขึ้น เซี่ยมี่ค่อย ๆ เอ่ยปากร้อง เสียงผ่านอุปกรณ์เข้าสู่ห้องถ่ายทอดสด แล้วส่งเข้าไปในหูของทุกคน ท่วงทำนองช่วงต้นไม่สูง เหมือนเสียงพึมพำเล่าเรื่อง พร้อมกับความเศร้าเล็กน้อยที่ค่อย ๆ เล่าไปเรื่อย ๆ
"ได้ยินว่าเธอ finally เจอคนที่ใช่ที่สุด ให้เธอใจร้ายถอนตัวจากโลกของฉันทั้งตัว โปรดยกโทษที่คำอวยพรที่พูดไปแล้วแต่กลับคิดไม่ตรงของฉันมันเสแสร้งเกินไป ยังมีอีกมากที่ทำใจไม่ได้ แอบก่อกวนอยู่ในใจ..."
ly.ไซ่ซีแววตาเต็มไปด้วยความพอใจ
โดยธรรมชาติ ช่วงเสียงของผู้หญิงมักจะสูงกว่าผู้ชาย ช่วงครึ่งแรกของเพลงนี้ต่ำมาก บางคนร้องไม่ได้ พยายามกดเสียงลงไปก็จะฟังดูเก้ๆ กังๆ แต่ดอกไม้พิมานคนนี้ร้องเสียงต่ำได้พอดีมาก เป็นธรรมชาติไม่แห้งผาก การเทียบเสียงไม่มีที่ติ อารมณ์ก็เต็มเปี่ยม
【หนิ่วเหมิง: ฟังแล้วร้องไห้เลย เมื่อสัปดาห์ก่อนเพิ่งเลิกกับแฟน อื้ออื้อ［ร้องไห้หนักมาก］】
【เกาลัดผัดบะหมี่รสเผ็ด: ว้าว เพลงนี้เพราะจัง ในที่สุดก็มีคนเข้าสอบแบบเอาจริงสักที】
【อัลมอนด์เนยกรอบ: ช่วงนี้ฉันก็เปิดเพลงนี้วนซ้ำอยู่เหมือนกัน พูดตามตรง มีทำให้ฉันประทับใจเลยล่ะ】
【หลี่ไว่: น้ำเสียงใช้ได้】
【honey: ฟังท่อนฮุกสิ ท่อนฮุกของเพลงนี้ต่างหากที่เป็นจุดสำคัญ】
สัญลักษณ์ของขวัญที่มุมซ้ายบนของรูปโปรไฟล์เซี่ยมี่เริ่มขยับช้า ๆ จาก 0 ตอนขึ้นไมค์ เป็นของขวัญจากผู้ชม มีหัวใจเล็กๆ เบียร์ใหญ่ ตั๋วพลังคนดัง อะไรพวกนี้ ของใหญ่สุดคือ "รักนะ" ห้าเหมา Two สอง ค่อย ๆ ขึ้นไปจนทะลุสองร้อยต้น ๆ
ยี่สิบกว่าหยวน หลังหักแล้วเข้าเบื้องหลังเธอประมาณสิบบาท แต่ตอนที่เซี่ยมี่เพิ่งเริ่มถ่ายทอดสดบนอีกแพลตฟอร์มหนึ่ง อยากได้บัตรถึงยี่สิบบาทก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ตอนนี้แค่ร้องไปหนึ่งในสี่ของเพลงก็ได้รายได้ขนาดนี้แล้ว
นี่คือพลังของการสนับสนุนจากชื่อเสียงของลิ่วอินเก๋อ
มีคนเห็นเธอ ถึงจะมีคนชอบเธอ
ไม่นานเพลงก็เข้าสู่ท่อนฮุก
เซี่ยมี่จู่ ๆ ก็ผ่อนแรงสนับสนุนเสียงศีรษะ ปล่อยให้เสียงตกลงไปสู่เสียงกังวานในอกที่หนาแน่นมากขึ้น เมื่อกลองท่อนฮุกกระแทกลงมา เธอพุ่งจากช่วงเสียงผสมเข้าไปสู่เสียงหนักอย่างไม่มีร่องรอย การเปลี่ยนระหว่างเสียงจริงเสียงเทียมคมกริบราวกับมีดหั่น "ที่นั่ง" สองคำนี้ในตอนนี้ได้ความหมายที่หนักแน่นขึ้นมา
"คนข้างกายเธอ มาแทนที่ที่นั่งของฉัน มือเขาถือดอกกุหลาบ สัญญาว่าจะอยู่เป็นเพื่อนตลอดชีวิตที่เหลือ ส่วนฉันไม่เคยเรียนรู้ น้ำตาที่ถูกลมพัดปลิวไป ความสุขที่ผ่านไปแล้ว จะให้ตามกลับมาได้ยังไง..."
จู่ ๆ เอฟเฟกต์ก็ระเบิดขึ้นบนจอ
【หลี่ไว่ส่งพระจันทร์ส่องทะเลกลางคืนให้ดอกไม้พิมาน*1(4166เพชร)】
PS: ขออธิบายอัตราส่วนตรงนี้: 1หยวน=10เพชร