ฉีอู๋รู้สึกเหมือนกำลังเคลิบเคลิ้มจนมึนงง
ที่จริงเขาเคยเจอคนหน้าตาดีมาไม่น้อย
แม่ของฉีอู๋ จวี๋หย่าจิ้ง เป็นสาวงามตั้งแต่ยังสาว ไม่อย่างนั้นคงให้กำเนิดฉีอู๋ที่หน้าตาดีขนาดนี้ไม่ได้ แม้ตอนนี้จะเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่ก็ยังงามสง่าโดดเด่น
คนต่างเพศที่ฉีอู๋ได้พบเจอรอบตัว ล้วนเป็นคุณหนูจากครอบครัวฐานะดีและหน้าตาสะสวย
ความงามต้องอาศัยเงินทองหล่อเลี้ยง หากต้องทำงานบ้าน ซักผ้า ทำอาหารทุกวัน มือก็ย่อมไม่สวย หากต้องทะเลาะเบาะแว้งเรื่องข้าวของเครื่องใช้ บุคลิกก็ย่อมกลายเป็นคนหยาบกระด้าง หากต้องวิ่งวุ่นหาเลี้ยงชีพ ผิวพรรณก็ย่อมแย่ลง
แต่ในทางกลับกัน ผู้หญิงที่ร่ำรวยมากพอก็แทบไม่มีทางเกี่ยวข้องกับคำว่าอัปลักษณ์
ฉีอู๋ยังเคยเจอดารามาแล้วมากมาย ในงานเลี้ยงต่าง ๆ ดาราที่คนทั่วไปมองว่าเข้าถึงยากราวกับอยู่กันคนละโลก พออยู่ในงานเลี้ยงแบรนด์หรูแต่ละแห่งก็ไม่ได้ต่างจากพนักงานขายสักเท่าไร
เพียงแค่ดูเปล่งประกายและงดงามกว่า
บางครั้งฉีอู๋ก็รู้สึกว่าดาราบางคนดูเพลินตาอยู่เหมือนกัน แต่ก็แค่นั้น
ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะอยากหลงใหลใครจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนตอนนี้
เขามองคนในกล้องอย่างละโมบ
คิ้วสวย ดวงตาสวย จมูกสวย ปากก็สวย
แต่เธอไม่ได้มีแค่ความสวย สิ่งที่ทำให้ละสายตาไม่ได้คือบรรยากาศสดใสมีชีวิตชีวาที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ
คนมากมาย หากมองแค่ภาพถ่ายนิ่ง ๆ ก็อาจรู้สึกว่าสวย สะดุดตา แต่พอมองนานเข้าก็ชินตา
แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนจริง ๆ ขยับตัวและยิ้มให้เห็นตรงหน้า เสน่ห์ของเธอก็จะถูกขยายขึ้นอย่างไม่รู้จบ