เซี่ยมี่นั่งฟังเพลงจนจบอย่างเงียบ ๆ
ข้อความในแชตเลื่อนไหลไปอย่างเงียบงัน
【หญิงสาวแห่งศาลาโหยวเมิ่ง［❀］: กลิ่นอายแห่งความสุขเลยนะ～ มิ๋ยเป่าได้รู้จักเพื่อนกลุ่มนี้ระหว่างทาง ช่างดีจริง ๆ～】
【รุ่ยสุ่ย［❀］: ดีจังเลย ความรู้สึกบริสุทธิ์แบบนี้ คนจริงใจควรได้พบกับคนจริงใจและมุ่งหน้าเข้าหากันทั้งสองฝ่ายสิ!［สงบสุข］】
【ฉันก็อยากมีระบบเทพเซียน［❀］: ทุกคนรู้จักเสี่ยวหมี่ดีจัง ขอให้เจ้าหญิงเสี่ยวหมี่ร่ำรวยทุกวันนะ～】
【เปลี่ยนชื่อแรกแล้วหวังว่าจะได้มาเล่นรับเชิญ［❀］: ฮือ ๆ ทุกคนใจดีจัง[ร้องไห้] รู้สึกว่าฉันแทบไม่อินกับคู่จิ้นแล้ว】
【หลินหลินเมิ่ง［❀］: ดอกไม้เล็ก ๆ บานอยู่ตรงมุมกำแพง ไม่มีใครสนใจ มันก็เติบโตขึ้นมาเอง ฟังแล้วฉันเศร้าจัง～】
【หลีหลีขึ้นราชสำนักบนทุ่งหยวน［❀］: “ขอให้ทุกย่างก้าวในชีวิตของเธอ มุ่งไปยังสิ่งที่หัวใจปรารถนา” มิ๋ยเป่าที่ดีที่สุด เพื่อนที่ดีที่สุด มิตรภาพที่ดีที่สุด!!! ขอให้มิตรภาพของทุกคนมั่นคงไม่สั่นคลอน! [ส่งหัวใจ]】
“......เพราะมาก”
เซี่ยมี่เอียงศีรษะเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเช็ดหยาดน้ำตาตรงหางตา รอยยิ้มของเธอทั้งเขินอายและหวานละมุน
“ขอบคุณนะพี่ไซ่ซี～ ขอบคุณนะเถาหยา～ ขอบคุณนะจื่อจื่อ......”
เธอไล่ขอบคุณทั้งแปดคนทีละคน สีหน้าจริงจัง
“ขอบคุณทุกคนที่เตรียมเซอร์ไพรส์ให้ฉัน ฉันมีความสุขมาก! ซึ้งใจมากเลย!”
ความจริงแล้ว เธอเตรียมพิธีการหลายอย่างไว้ให้เหล่ามี่ฮวาสำหรับสตรีมสดครั้งนี้ที่เป็นการเปลี่ยนแนว
อย่างพิธีเปิดไฟตอนเริ่มรายการ ถุงของขวัญ การแสดงพิณผีผา รวมถึงคำกล่าวยาว ๆ ที่ตั้งใจจะพูดก่อนจบสตรีมสด เธอเขียนความรู้สึกจากใจทุกคำด้วยตัวเอง