หยุนเซินสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก
"พูดก่อนเลยว่าจะลงโทษอะไร ผมไปแล้วนะ ผมไม่เล่นวงล้อกับพวกแกอีกแล้ว"
หน้าดำขี้รัยได้เรื่อง หาได้เงินก็ไม่ได้ แถมยังต้องโดนลงโทษอีก ชีวิตช่างโชคร้าย
เซี่ยมี่ได้ที่สอง เธอเป็นคนพูดว่าต้องให้หยุนเซินทำอะไร เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"คุณครูหยุนเซิน เต้นเงียบ ๆ สามนาทีเป็นยังไง"
"ได้ ได้"
หยุนเซินรีบตอบทันที
"ผมเต้นเก่งที่สุดเลย!"
หลายคนหัวเราะกันใหญ่
"ถ้างั้นเหอเย่แกก็สตรีมด้วยตุ๊กตาจิ๋วครึ่งชั่วโมงแล้วกัน"
ly.ไซ่ซีก็ไม่ได้กลั่นแกล้งเหอเย่หนักหนาอะไร
สตรีมเมอร์เสมือนจริงอย่างพวกเธอสลับระหว่างตุ๊กตาจิ๋วขนาดใหญ่กับตุ๊กตาจิ๋วได้ตลอด แน่นอนว่าต้องใส่ชุดจับการเคลื่อนไหวด้วย บางสตรีมเมอร์เพื่อความสะดวกในการสลับก็ใส่ชุดจับการเคลื่อนไหวทั้งสองชุดพร้อมกันเลย
"ไม่มีปัญหา"
เหอเย่ปุ๊บปั๊บเปลี่ยนจากหนุ่มหล่อสุดหล่อกลายเป็นเด็กน้อยสุดน่ารักสุดเท่
"ฉันก็ต้องไปแล้วล่ะ กลับบ้านไปไปชวนพี่ชายพี่สาวฉันก่อน ไอ้พวกนั้นนี่วิ่งไปดูเรื่องสนุกกันหมดเลยยังไง ปล่อยให้ฉันอยู่บ้านคนเดียวเปล่า ๆ"
เหอเย่พูด
เขากับหยุนเซินถอนตัวออกจากห้องปะทะไปทีละคน พอเหลือเซี่ยมี่กับ ly.ไซ่ซีแค่สองคน
ly.ไซ่ซียังไม่ไป เธอรู้ว่าตอนที่แล้วไม่เปิดโอกาสให้พี่ใหญ่ของบ้านเซี่ยมี่ได้โชว์ฝีมือ เลยต้องหาทางพาเธอไปหาคนมาเล่นด้วยอีกสองคน
"เสี่ยวมี่ไม่รีบใช่ไหม ฉันดูหน่อยว่าจะชวนใครมาเล่นด้วยกันดี"
เซี่ยมี่ตอบอย่างว่าง่าย
"ได้ค่ะพี่ไซ่ซี ฉันไม่รีบ~"
เธอก็ได้เวลาว่างมาคุยกับฉีอู๋ที่เพิ่งเข้ามา
"อาเฟิ่งทำงานเสร็จแล้วเหรอ"
เธอพูดจบไม่ทันขาดคำ เอฟเฟกต์ในห้องสตรีมก็พุ่งพรวดขึ้น