เจียงลี่วั่นเคยเสียเปรียบเรื่องไม่มีความรู้ ใครหน้าไหนพูดภาษาอื่นต่อหน้าเขาเพื่อประชดเขาเขาก็ฟังไม่ออก หลังๆ ถึงจะจ้างครูมาสอนภาษาอังกฤษโดยเฉพาะ แต่เขาก็ยังขี้รำคาญพวกชอบโชว์ภาษาต่างประเทศอยู่ดี
โดยเฉพาะพวกที่ไปเรียนต่างประเทศมา บางคนโคตรจะจัด หนึ่งประโยคเป็นภาษาจีนเกือบหมด แต่ต้องแทรกคำอังกฤษสองสามคำให้ได้
เป็นไง ภาษาแม่ตัวเองพูดไม่เป็นแล้วเหรอ?
โชว์อังกฤษก็ช่างเถอะ ยังมาแย่งห้องนิทรรศการเขาอีก!
แบบนี้เจียงลี่วั่นจะยอมได้?
[หลี่ไว่ ( เลเวล 60 ) ส่ง มะเขือเทศเบอร์หนึ่ง *1*2*3*......20](10000 เพชร)
กดทับกลับเป็นสองเท่า!
[หลี่ไว่ ( เลเวล 60 ) : ฟังเพราะ]
ฟังเพราะก็คือฟังเพราะ จะอะไรกับเพอร์เฟกต์
เซี่ยมี่รู้สึกประหลาดใจและดีใจไม่น้อยกับการมาถึงอย่างกะทันหันของเซดริก
บังเอิญเจอกันครั้งหนึ่งในห้องโถงไม่ได้แปลว่าอะไร แต่ที่อีกฝ่ายไล่ตามมาถึงห้องไลฟ์เดี่ยวของเธอได้ ก็เริ่มเข้าทีแล้ว
“Thank you for cedric's gift ขอบคุณพี่หลี่ไว่ของเราสำหรับจรวด~”
เซี่ยมี่ยิ้มตาหยี
“cedric, do you want to queue up and request a song?” (อยากแทรกคิวสั่งเพลงไหม?)
เซดริกตอบตามตรง
[เซดริก ( เลเวล ** ) : [English]ตอนนี้ไม่มีเพลงอะไรที่อยากฟังเป็นพิเศษ ฉันรู้สึกว่าเธอร้องอะไรฉันก็ฟังได้หมดแหละ]
เซี่ยมี่ตอบอย่างร่าเริง
“OK”
คอมเมนต์เริ่มมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมาเป็นพรืด