อีกสองคนก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว เฉินฝูอยากถ่าย เพราะฐานะครอบครัวเธอธรรมดา เลือกอาชีพนี้ด้วยความรักล้วน ๆ และที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้เข้ากองถ่ายเท่าไหร่ ตอนนี้โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว ต่อให้เป็นละครเด็กเธอก็ยอม และยังไงละครเด็กก็คือละครไม่ใช่เหรอ ถ้าถ่ายออกมาดีก็เป็นผลงานที่ดี จะให้วงการไม่ยอมรับก็ช่างหัวมัน ตัวเองยอมรับ บริษัทยอมรับ ผู้ชมยอมรับก็พอแล้ว
ซือหลานกลับไม่ว่ายังไงก็ได้ เธอเข้าวงการนี้มาเพื่อเล่นสนุก อยากอยู่กับเฉินฝูเพื่อนเธอ เธอไม่ขาดเงิน ดังนั้นจะถ่ายหรือไม่ถ่ายก็ได้ทั้งนั้น
ทุกคนตัดสินใจเสร็จแล้ว ไป๋จื้อก็บอกให้คนที่อยากได้โอกาสเตรียมตัวให้พร้อม คุณฉินจะสอบคัดเลือกด้วยตัวเอง สอบผ่านก็ได้เริ่มงานเลย
ไม่นาน ถงเซิงก็ตัดสินใจจะถ่าย เขาอยากถ่ายบทบาร่าล่าล่ารัก ซึ่งอ่านบทจบแล้ว สนุกมาก ละครเรื่องนี้ต่างจากละครเด็กในตลาดปัจจุบัน ละครเด็กในตลาดให้แง่คิดดี แต่ถ่ายออกมาลึกซึ้ง ซับซ้อน พ่อแม่ดูแล้วเห็นว่าสมเหตุสมผล แต่เด็ก ๆ ดูแล้วน่าเบื่อ เข้าใจยาก ไม่มีแรงดูต่อ
ในเรื่องของการให้แง่คิดเช่นกัน บทพูดในบาร่าล่าล่ารักเขียนตรงไปตรงมา ตัวละครคนดีกับคนร้ายก็มีเอกลักษณ์ชัดเจน เด็กดูปุ๊บก็เข้าใจปั๊บ แถมเนื้อเรื่องก็ไม่ทำให้ดูโง่เง่า ยังมีฉากต่อสู้ไม่น้อย ทั้งบทถือว่าสนุกมากทีเดียว
เผิงเยว่ดูบทจบแล้วก็ถอย เธอคิดว่าละครพวกนี้ดีจริง ๆ เนื้อเรื่องและธีมเป็นอะไรใหม่ที่ไม่เคยมีในตลาด เสียดายที่ไม่เหมาะกับเธอ ในนั้นมีบางฉากที่ค่อนข้างเก้อ ๆ ให้เธอถ่ายเองก็คงถ่ายไม่ดี สไตล์โดยรวมไม่เข้ากับตัว ไม่จำเป็นต้องฝืน
เฉินฝูอ่านบทจบแล้วชอบโรงเรียนมหาเวทย์มาก เรื่องนี้โดนใจเธอสุด ๆ เจ้าหญิงกับอัศวิน สาว ๆ วัยรุ่นใครไม่เคยฝันแบบนั้นบ้าง และละครทั่วไปมักวางตำแหน่งให้ผู้หญิงเป็นเจ้าหญิง แต่เรื่องนี้ต่าง ผู้หญิงก็เป็นอัศวินได้ แถมยังเก่งที่สุดด้วย คาแรกเตอร์นางเอกอูเคอนานาเธอชอบมาก เธอคิดว่าตัวเองต้องพยายามสอบให้ผ่านให้ได้ ถ้าถ่ายเรื่องนี้ไม่ได้ ชีวิตนี้ต้องเสียใจแน่นอน
ช่วงนี้ฉินอวี๋ยุ่งกับการเตรียมงานซีรีส์ใหม่จนลืมเรื่องการสอบคัดเลือกไปเลย