"ไม่เป็นไรพี่ แค่ทำให้พี่ผิดหวังนิดหน่อย" สวีจือหลินไม่ได้เศร้าอะไรมากนัก ตัวเขาเองก็รู้ดีว่าโอกาสที่ไม่ถูกเลือกมีมากกว่าเลือกตั้งเยอะ ตัวเองก็ไม่เคยเล่นเป็นพระเอกมาก่อน บริษัทก็เป็นบริษัทเล็ก ๆ จะให้ง่ายขนาดนั้นก็คงไม่ใช่
แต่ความเป็นจริงก็คือ พอโชคมาถึง จะขวางยังไงก็ขวางไม่อยู่ สวีจือหลินเพิ่งกลับถึงบ้าน ก็มีโทรศัพท์จากกองถ่ายดังขึ้น "สวัสดีค่ะคุณสวีจือหลิน ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ คุณได้รับเลือกให้เป็นพระเอกของเรื่องเสน่ห์แห่งการกลับบ้าน กรุณามาเซ็นสัญญาที่ตึกเซิ่งเหอ ณ วันจันทร์หน้าตอนบ่ายสองโมงด้วยค่ะ"
"เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าผมได้รับเลือกเป็นพระเอกเหรอ?" เสียงของสวีจือหลินฟังดูไม่อยากเชื่อ ในหัวนึกไปร้อยแปดพันอย่างในวินาทีเดียว ถึงขั้นคิดว่ามีคนแกล้งเขาหรือเปล่า
"ใช่ค่ะ คุณคือพระเอกที่เราคัดเลือกไว้"
หลังจากวางสาย สมองของสวีจือหลินยังว่างเปล่า เขาทำสำเร็จจริง ๆ ด้วย พอตั้งสติได้ สิ่งแรกคือโทรหาผู้จัดการส่วนตัว
"พี่ครับ ผมติดแล้ว ผมได้รับเลือกเป็นพระเอกเรื่องเสน่ห์แห่งการกลับบ้านแล้ว" ผู้จัดการที่รับสายก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน ถามย้ำอยู่นานกว่าจะกล้าเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง พระเอกนะ จากนี้เส้นทางอาชีพก้าวหน้าไปอีกขั้นใหญ่
พอตกลงพระเอกแล้ว ขั้นตอนการคัดตัวนักแสดงก็เร็วขึ้น อ้ายลี่สุดท้ายได้นักแสดงจากบริษัทใหญ่ อย่างบริษัทบันเทิงซิงเย่ ส่วนเป๋าเหลียนเป็นนักแสดงสมทบที่ลอง audition แล้วผ่าน ส่วนเกาซานซานก็เป็นนักแสดงหญิงหน้าใหม่ที่บริษัทเพิ่งเซ็นสัญญา อย่างหานหวนหวน ส่วนฉินอวี๋บังเอิญไปเจอบนถนน ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้ เดินไปยื่นนามบัตรให้ พอดีอีกฝ่ายเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยการละครพอดี