เมื่อได้ยินคำพูดนั้น จี้รั่วเฟิงมองไปที่มู่อิ่งชิงด้วยความไม่อยากเชื่อ แต่มู่อิ่งชิงกลับหลบสายตาของเขา ไม่กล้ามองหน้า
หลิวเสี่ยวเปย์ก็ตกใจไม่แพ้กัน เบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นไม่เป็นธรรมชาติทันที ก้มหน้ามองพื้น ไม่อยากเห็นหน้าเซียงเทียนฉี
จี้รั่วเฟิงมองมู่อิ่งชิงที่ไม่กล้ามองตัวเองและไม่ได้โต้แย้งคำพูดของเซียงเทียนฉี ยิ้มเยาะตัวเอง พูดว่า: "วางใจได้ เราจะไปให้ตรงเวลาแน่นอน"
ส่วนเซียงเทียนฉีจ้องมองหลิวเสี่ยวเปย์ อยากเห็นสีหน้าของเธอชัด ๆ แต่ไม่เห็นว่าเธอสนใจตัวเองเลย เธอไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา และไม่พูดอะไรสักคำ
ในใจของหลิวเสี่ยวเปย์ตอนนี้น้ำตาไหลเป็นสายน้ำไปแล้ว แต่ไม่กล้าเงยหน้า กลัวจะเผยความรู้สึกในตอนนี้ออกมา
"คัท"
ฉินอวี๋ตะโกนคัทเสร็จ ก็เริ่มดูภาพในจอ
"แสดงได้ดี ผ่าน"
"เตรียมฉากต่อไป"
พอได้ยินคำพูดของผู้กำกับ ทุกคนก็โล่งอก ฉากแรกผ่านไปได้อย่างราบรื่น
...
ช่วงนี้เรื่องวุ่นวายบนโลกออนไลน์ไม่เคยหยุด แต่กองถ่ายกลับเงียบสงบมาก เพราะฉินอวี๋ชอบถ่ายด้วยลองเทค ต้องการฝีมือการแสดงและพื้นฐานการพูดบทของนักแสดงค่อนข้างสูง นักแสดงในกองจึงไม่กล้าผ่อนคลาย แม้แต่จี้เว่ยอีที่โลดแล่นมาสิบกว่าปียังรู้สึกกดดัน ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น ๆ
การถ่ายทำของฉินอวี๋แตกต่างจากผู้กำกับคนอื่น เธอมีจินตนาการต่อตัวละคร เธอรู้ว่าตัวเองต้องการผลลัพธ์แบบไหน เหมือนกับว่าได้คิดภาพยนตร์ที่ตัดเสร็จแล้วไว้ในหัวเรียบร้อยแล้ว
ฉินอวี๋: ใช่แล้ว ฉันมีของสำเร็จรูปจริง ๆ
ผู้กำกับเอาจริงเอาจัง คนข้างล่างก็ไม่กล้าผ่อนคลาย บรรยากาศทั้งกองถ่ายเต็มไปด้วยการแข่งขัน ในสถานการณ์แบบนี้ ใครที่แสดงได้แย่หน่อยก็จะดูไม่เข้าพวก แน่นอนว่าไม่มีใครว่า แต่ตัวคุณเองก็ทนไม่ได้