เพียงแค่กระต่ายป่าตัวเดียวก็มอบผลตอบแทนมหาศาลให้ตัวเองได้ขนาดนี้ มู่หยางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความชื่นชม ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนจำนวนมากถึงชอบใช้โปรแกรมช่วยเล่นตอนเล่นเกม
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว การใช้โปรแกรมช่วยเล่นมันโคตรจะฟินเลย
และจากบันทึกการต่อสู้ก็เห็นได้ชัดเจนว่ากระต่ายป่ามีเลือด 100 พลังโจมตี 20 พลังป้องกัน 5 ถ้ากระดูกเล็กทั้งห้าตัวรุมกัน จะใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีในการจัดการหนึ่งตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยพรสวรรค์สองอย่างที่สามารถเพิ่มค่าคุณสมบัติได้ไม่จำกัด ความเร็วในการฆ่ากระต่ายป่าของโครงกระดูกเล็กจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากร่ายเวทอาคมเยียวยาให้โครงกระดูกเล็กที่บาดเจ็บสาหัสฟื้นฟูเลือด มู่หยางก็สั่งให้พวกมันบุกฆ่ากระต่ายป่าต่อไป
เมื่อมู่หยางฟาร์มกระต่ายป่าจนถึงตัวที่ 16 ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นที่ริมทุ่งนาทีละคน
โดยเฉพาะผู้เล่นคนแรกที่ปรากฏตัวตามหลังมู่หยางมา ไม่เหมือนกับมู่หยางที่ถูกหัวหน้าหมู่บ้านนิวเบิลเทเลพอร์ตมาที่นี่ ผู้เล่นคนนี้เพิ่งลงพื้นก็เปิดไมค์ระบายอารมณ์ทันที
"เชี่ย!!!"
"เกมห่าอะไรวะเนี่ย?"
"ไม่มีคำใบ้อะไรเลยแล้วโยนฉันมาที่นี่เลยเหรอ?"
"นี่ยังอยู่ในเมืองไทยหรือเปล่าวะ?"
แกพูดแบบนี้ได้ไง นี่มันไม่ใช่เมืองไทยแน่นอน!
"พวกเราอยู่ในเกม!!!"
ในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นใหม่ก็เริ่มปรากฏตัวรอบๆ เขาเรื่อยๆ มีทั้งคนที่สีหน้าดีใจ คนที่หน้าตาเคร่งเครียด และบางคนที่ยังมึนงงอยู่เลย
นอกจากคนส่วนน้อยที่ปรับตัวได้ในช่วงเวลาสั้นๆ แล้วเปิดแผงคุณสมบัติส่วนตัว
คนส่วนใหญ่เพราะไม่ได้รับคำแนะนำเพียงพอจากหัวหน้าหมู่บ้านนิวเบิล พอเห็นผู้เล่นคนอื่นตะโกนร้องด้วยความโมโห ก็พากันส่งเสียงตอบรับ ทำให้สถานการณ์บนสนามหญ้ายุ่งเหยิงไปหมด
ท่ามกลางความโกลาหล จู่ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้นมาว่า "ดูสิ ในทุ่งนามีโครงกระดูกกำลังฆ่ากระต่ายป่าอยู่ด้วย!"
"ต้องมีคนมาถึงก่อนเราแน่ๆ ทุกคนหยุดก่อน หาตัวคนนั้นให้เจอ เขาต้องรู้อะไรบางอย่างแน่!"
ประโยคนี้ทำให้มู่หยางที่กำลังนอนเอนกายอยู่ท่ามกลางพืชผลอย่างสบายอารมณ์ รอคอยให้โครงกระดูกเล็กฟาร์มมอนสเตอร์อย่างมีความสุข รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที