"ว่าไงนะ?" หนิวเฉียวเป่าผุดลุกขึ้น "ไม่ใช่จมน้ำตาย งั้นก็แปลว่าหยางชุนเหล่ยไม่ใช่ฆาตกรน่ะสิ"
"ตอนที่ส่งมาครั้งก่อน ศพอยู่ในสภาพขยายอืดเนื่องจากก๊าซเน่าเหม็น เบื้องต้นวินิจฉัยว่าเสียชีวิตจากการจมน้ำ แต่หลังจากผ่าชันสูตร เราพบว่าอวัยวะภายในหลายส่วนคั่งเลือดแบบขาดออกซิเจน หัวใจห้องขวาคั่งและขยายตัว นี่เป็นลักษณะการตายทางกลศาสตร์จากการหายใจไม่ออกแบบชัดเจน ก่อนหน้านั้นเป็นเพียงลักษณะการตายแบบหลอกจากการจมน้ำ ไม่ใช่การจมน้ำขณะมีชีวิตแต่อย่างใด"
"จากสภาพศพของผู้เสียชีวิต เธอน่าจะถูกโยนลงน้ำหลังจากเสียชีวิตแล้ว"
"งั้นพอจะบอกได้ไหมว่าใช้อาวุธอะไร?"
จางหนิงส่ายหน้า "ศพเน่าสลายไม่น้อยเลย โดยพื้นฐานแล้วแทบวิเคราะห์อะไรไม่ได้อีก แต่ถ้าเป็นการตายทางกลศาสตร์ หยางชุนเหล่ยก็น่าจะไม่ใช่ฆาตกร"
หยางชุนเหล่ยตอนนี้ก็ยอมรับเองว่าเป็นฆาตกรไปแล้ว เธอคงไม่ได้โกหก เพราะจมน้ำหรือถูกรัดคอตายก็ไม่เห็นต่างกัน งั้นก็พิสูจน์ได้อย่างเดียวว่า ณ ที่เกิดเหตุการตายของหยางตัวอวี๋มีบุคคลที่สามเพิ่มอีกคน
คนนี้แหละคือฆาตกรที่สังหารหยางตัวอวี๋จริงๆ
และคนนี้ปรากฏตัวขึ้นหลังจากที่หยางชุนเหล่ยผลักหยางตัวอวี๋ตกน้ำ
คดีที่ใกล้จะคลี่คลายพลันติดหล่มอีกครั้งในพริบตา
ใครกันที่มีเรื่องขุ่นเคืองกับหยางตัวอวี๋ รัดคอเธอแล้วยังโยนศพลงน้ำอีก
คดีชะงักงันทันที
"นี่คือรายงานการชันสูตรศพ ที่เหลือยกให้พวกคุณแล้วกัน"
หนิวเฉียวเป่าอยากตายแทบคลั่ง เอาแฟ้มตีหัวตัวเอง "เอาไงต่อดี? หัวหน้าไปไหนแล้ว พี่เฉิน"
เสี่ยวเฉินดันแว่นบนสันจมูก "เมื่อกี้ผมเห็นผู้กองสิงไปที่ห้องผู้อำนวยการหวังครับ เหมือนว่าคณะตรวจสอบจะมา"
"พี่หนิว เอกสารคดีหยางตัวอวี๋ผมจะยังไม่เอาไปเก็บที่ห้องเก็บเอกสารนะ"
"เก็บไว้ก่อนเถอะ" ไม่รู้จะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน
เสี่ยวชุนนั่งเท้าคางหงุดหงิดอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก ใครรัดคอหยางตัวอวี๋ตายแล้วยังโยนศพทิ้งน้ำอีก ทำไม?
ไม่ใช่ทำเกินจำเป็นหรอกเหรอ ปกติถ้าจะทิ้งศพก็น่าจะหาหินมาผูก หรือไม่ก็ห่อหุ้มให้มิดชิด แต่มือสังหารคนนี้กลับไม่ทำ กลับรัดคอคนตายแล้วโยนลงน้ำ
เว้นแต่ว่าคนคนนี้รู้สึกว่าทำแบบนี้ปลอดภัย
แล้วทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามันปลอดภัย?