สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หนิวเฉียวเป่า
“ไม่ใช่นะ อย่ามองผมสิครับ ผู้กองสิง ไอ้หมอนี่มันก็คือผู้ชายที่ขายยาทำแท้งให้ฟู่เฉินในตลาดมืดนั่นแหละ โอ๊ย! เมื่อวานเช้าผมเห็นมันยังมีชีวิตอยู่เลยนะ ตอนนั้นผมจำได้ว่ามือของผู้ชายคนนั้นมีรอยสักรูปนกอินทรีแบบนี้เป๊ะ”
“แน่ใจนะ”
“แน่นอนครับผู้กอง ผมไม่เห็นผิดแน่”
นั่นก็หมายความว่าเวลาตายน่าจะเป็นหลังจากเมื่อวานเช้า และสถานะของเหยื่อก็พิเศษอยู่หน่อย พวกที่ทำอาชีพนี้มักมีศัตรูมากมาย การสืบสวนจึงค่อนข้างยาก ว่าจะเป็นการฆ่าล้างแค้นหรือเหตุผลอื่นก็ยังไม่ทราบแน่ชัด
“ของนี่ฉันเอากลับไปละ ที่เหลือยกให้พวกนาย” จางหนิงเท่ ๆ ถือหัวคนเดินออกไป หนิวเฉียวเป่ารีบตามไปติด ๆ “หมอชันสูตรจาง ในครัวนั่นไม่มีอะไรใช่มั้ยครับ”
จางหนิงหันมามองเขาหางตา “กลัวก็อย่ากินเนื้ออีกเลย เนื้อคนก็ไม่ใช่ มันก็คือเนื้อหนูตายนั่นแหละ”
หนิวเฉียวเป่า: ━━∑(￣□￣*|||━━
เจ้าของร้านอาหารที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทำหน้าราวกับจะร้องไห้อยู่แล้ว “หัวหน้า เนื้อผมเนื้อดีจริง ๆ เนื้อดีแท้ ๆ ผมเป็นคนมีศีลธรรมนะครับ”
เกิดคดีแล่ศพกะทันหัน มื้อนี้จึงอดกิน
วันหยุดที่หน่วยสืบสวนเพิ่งได้ไปครึ่งนึงก็ปลิวหายไปแบบนี้ พลังของทุกคนมุ่งไปที่การตามหาชิ้นส่วนศพที่เหลือทั้งหมด
สิงหย่งถือแผนที่ขีดวงบนกระดานดำง่าย ๆ เพื่อแบ่งงานให้ทุกคน
“ยืนยันแล้วว่าผู้เสียชีวิตคือฉินต้าซาน จากประสบการณ์ที่ผ่านมา เวลาฆาตกรแล่ศพแล้วทิ้ง มักจะทำตามหลัก ‘หัวไกลตัวใกล้’ ซึ่งส่วนใหญ่หัวจะไม่ถูกจัดการแบบนี้ ผมสงสัยว่าฆาตกรน่าจะกำลังจะจัดการหัว แต่เกิดเหตุฉุกเฉินบางอย่างที่ทำให้เขารีบร้อนจนโยนหัวทิ้งถังขยะ เราจะใช้จุดนี้เป็นศูนย์กลาง ขยายรัศมีออกค้นหา หนิวเฉียวเป่า จำไว้ให้ดี ให้สืบเป็นพิเศษกับบ้านที่เพิ่งทำความสะอาดใหญ่หรือมีพฤติกรรมแบบนี้ใน 2-3 วันนี้”