เมื่อเลเวลถึง 3 พลังป้องกันของเจียงหานก็เพิ่มเป็น 5 แต้ม การโจมตีของสไลม์แทบจะทะลวงเกราะไม่ได้แล้ว ทำให้เขาฟาร์มมอนสเตอร์ได้เร็วขึ้นมาก แต่กลับพบว่าค่าประสบการณ์ที่ได้จากการสังหารลดลงจาก 10 แต้มตอนเลเวล 1 เหลือเพียง 5 แต้ม ลดลงครึ่งเดียว
“ไม่ดรอปของ ไม่ดรอปเหรียญทองแดง แถมค่าประสบการณ์ยังน้อยลงอีก…” เจียงหานสูดลมหายใจเข้าลึก อยากไปท้าทายมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่า แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจฟาร์มสไลม์ต่อ
ไม่ใช่ว่าหมู่บ้านมือใหม่มีแต่สไลม์ จริง ๆ แล้วบนทุ่งหญ้าที่อยู่ไกลออกไป เขาเห็นกระทิงดำจำนวนมากที่เดินเตร่อยู่ตามสบาย แต่ปัญหาคือค่าสเตตัสของกระทิงนี่ดุเดือดซะเหลือเกิน ถ้าโดนกีบเดียวอัดตาย ก็ได้เป็นเรื่องน่าขำกันเลยล่ะสิ-
【กระทิง】 (มอนสเตอร์ธรรมดา)
เลเวล：6
พลังชีวิต：500
พลังโจมตี：12-15
พลังป้องกัน：10
สกิล：【หนังหนึบทน】
คำอธิบาย：แม้จะเป็นกระทิง แต่ถูกพลังมรณะแทรกซึม ทำให้ดุร้ายกว่าเดิมมาก ไม่ใช่สิ่งที่นักผจญภัยกระจอก ๆ ที่แม้แต่ชาวบ้านก็สู้ไม่ได้จะรับมือไหว…
ไม่รู้ว่าดีไซเนอร์เกมคิดอะไรอยู่ ให้กระทิงมีทั้งพลังโจมตีสูงและพลังป้องกันสูงอีกต่างหาก ด้วยค่าสเตตัสปัจจุบันของเจียงหาน แค่ทะลวงเกราะยังเป็นปัญหาเลย ประมาณว่าถึงจะฟาร์มกระทิงได้ ประสิทธิภาพก็คงช้ากว่าสไลม์มาก กลายเป็นขาดทุนเปล่า ๆ
ทนฟาร์มสไลม์ต่อไปอีกสองชั่วโมง เจียงหานกะว่าค่าประสบการณ์ยังขาดอีกสิบกว่าแต้ม จึงรีบกลับไปที่หมู่บ้านมือใหม่ ไปหาชายชราผมขาวที่ตอนแรกไม่ยอมให้เขาแต่แรก แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า “ตาเฒ่า ข้าผ่านการทดสอบความแข็งแกร่งแล้วนะ!”
“หลักฐานล่ะ?” ชายชราผมขาวถามกลับ “ปากเปล่าจะเชื่อได้ไง!”
“นี่ไงหลักฐาน”
เจียงหานหยิบของคล้ายผ้าขี้ริ้วสีน้ำเงินออกมาจากกระเป๋า นั่นคือ “ศพ” ที่สไลม์ทิ้งไว้หลังตาย ส่วนของเหลวในนั้น มันระเบิดกระจายไปหมด ซึมลงพื้น ก็เลยเอากลับมาไม่ได้
ไอ้เฒ่าเลวเอ้ย ดีนะที่ข้าเตรียมการไว้ก่อน!
คิดไปถึงตอนที่ตัวเองคาดการณ์ล่วงหน้าไว้ว่าเต่าแก่อาจบิดพลิ้ว เจียงหานก็อดไม่ได้ที่จะแอบดีใจย้อนหลัง แม้ว่าเควสท์จะไม่ได้กำหนดให้ต้องเอาอะไรกลับมา แต่เขาก็ตัดสินใจเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ เผื่อเจอตอ
เรียกว่าต้องพลาดก่อนถึงจะรู้ไว้ เราค่อย ๆ จับทาง “ความสนุก” ของเกมนี้ได้บ้างแล้ว
“…”
ชายชรามองเจียงหานด้วยสีหน้าประหลาดใจนิดหน่อย แล้วกระแอมเสียงเย็น “ดูท่าว่าพอจะมีนักผจญภัยที่มีไอคิวถึงมาตรฐานพวกชั้นต่ำอย่างชาวเราอยู่บ้าง”
“ติ๊ง!~”
ระบบแจ้ง：ยินดีด้วย คุณทำเควสท์【การทดสอบความแข็งแกร่ง】สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 20 แต้ม!
“ฟิ้ว!”
แสงสีทองโปรยลงมา เจียงหานรู้สึกอบอุ่นทั่วร่าง ราวกับกำลังแช่น้ำพุร้อน สบายอย่างที่สุด
ดีมาก เลเวลอัปอีกแล้ว!
“ตาเฒ่า มีเควสท์อีกไหม?” เจียงหานไม่มีความรู้สึกดีกับชายชราที่เป็นผู้ใหญ่ไม่ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ตรงหน้าเลย ถามตรง ๆ ตามนิสัย
อันที่จริง เขาค่อนข้างไม่เข้าใจว่าทำไมดีไซเนอร์เกมต้องกดค่าความชอบที่ชาวถิ่นมีต่อนักผจญภัยให้ต่ำขนาดนี้ เรียกว่าเกือบจะเป็นปฏิปักษ์ก็ว่าได้
“มี”
ตาเฒ่าปรายตามองเขาอย่างไม่พอใจ แล้วจงใจกลั่นแกล้ง “ข้าให้เจ้าไปล่าสิบมารเทวดาผู้ยิ่งใหญ่ เจ้ากล้าไหม?”
“ติ๊ง!~”
ระบบแจ้ง：รับเควสท์【ล่ามารเทวดา】 (ระดับความยาก：SSS) หรือไม่?
【ล่ามารเทวดา】 (ระดับความยาก：SSS)
คำอธิบาย：ทวีปเทียนเหิงแบ่งเป็นฝ่ายแสงสว่างกับฝ่ายความมืด ซึ่งสิบสิ่งคงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุดของฝ่ายความมืดก็คือสิบมารเทวดา การล่าพวกเขา จะทำให้ท่านได้รับเกียรติยศสูงสุด และได้รับการปฏิบัติราวกับผู้กอบกู้โลก!
รางวัล：สมบัติล้ำค่าที่สืบทอดต่อกันมาในครอบครัวของชายชรา!
กำหนดเวลา：หนึ่งสัปดาห์!
บทลงโทษเมื่อล้มเหลว：ค่าชื่อเสียงฝ่ายแสงสว่าง -100000，เลเวล -50，และต้องจ่ายค่าปรับหนึ่งหมื่นเหรียญทองให้ชายชรา!
“…”
มองเควสท์ที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า เจียงหานก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ “ตาเฒ่า ท่านช่างเชื่อมือข้านักนะ!”
ถ้าไม่มีกำหนดเวลา หรือให้เวลาสักหนึ่งหรือสองปี เขาก็คงรับไปแล้ว แต่นี่ให้ไปล่าพวกที่เรียกว่ามารเทวดาภายในหนึ่งสัปดาห์ เต่าแก่นี่มันน่าไม่อายจริง ๆ ?
หน้า หรือว่าไม่เอาหน้ากันแล้ว ?
“นักผจญภัยผู้กล้าหาญ ต้องมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ มารเทวดางี่เง่าจะมาขัดขวางย่างก้าวของพวกเจ้าได้อย่างไร?” ชายชราพูดด้วยท่าทางฮึกเหิม “สรุปง่าย ๆ ก็คือ เจ้ามันขี้ขลาดเกินไป!”
“โอ?”
เจียงหานอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ ชี้มาที่ตัวเอง “ข้า ขี้ขลาด?”
“ไม่ใช่หรือ?” ชายชราทำสีหน้าราวกับว่าเจียงหานถามในสิ่งที่รู้อยู่แล้ว
“หึหึ…”
เจียงหานยิ้ม มองดูค่าปรับหนึ่งหมื่นเหรียญทองในบทลงโทษของเควสท์ แล้วเกิดความคิดปิ๊งแว้บ ตัดสินใจสวนกระแสกลับไปเลย “อยากให้ข้ารับเควสท์นี้ก็ได้ แต่ท่านต้องเอาสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดต่อกันมาให้ข้าก่อน!”
หนี้เยอะแล้วไม่กลัวเพิ่ม!
พวกชาวถิ่นพวกนี้ชอบแกล้งคนนัก เขาก็จะสนองน้ำใจพวกมันซะเลย
“ทำไมล่ะ?” ตาเฒ่าค้านหัวเด็ดอยู่แล้ว “คิดว่าข้าโง่รึไง?”
“ชาวถิ่นผู้ใจกว้าง ควรหนุนหลังนักผจญภัยอย่างเต็มกำลัง เพื่อให้พวกเขาไร้กังวล และรุดหน้าอย่างกล้าหาญ” เจียงหานพูดด้วยท่าทางทรงเกียรติ “สรุปง่าย ๆ ก็คือ ท่านมันขี้เหนียวเกินไป!”
ตามหลักแล้ว ชาวถิ่นไม่สมควรล่วงเกิน แต่เจียงหานเขาเล่นเกม ไม่ใช่ให้เกมเล่นเขา นิสัยแย่ ๆ ของชาวถิ่น เขาไม่ตามใจ!
“ข้าขี้เหนียว?” ตาเฒ่าไม่เคยคิดเลยว่านักผจญภัยตรงหน้าจะโง่ได้ขนาดนี้ รู้ว่าเป็นกับดักยังกระโดดลงไปอีก อดไม่ได้ที่จะเหยียดหยาม “ดี อยากหาที่ตาย ข้าจะช่วยให้สมใจ เอ้า รับไป!”
เขาหยิบม้วนคัมภีร์ออกมาจากกระเป๋าส่งให้เจียงหาน
“ติ๊ง!~”
ระบบแจ้ง：คุณได้รับหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดต่อกันมาในครอบครัวของชายชรา ม้วนคัมภีร์ต้องห้ามธาตุไฟ【พิโรธเทพเพลิง】 !
“ติ๊ง!~”
ระบบแจ้ง：คุณรับเควสท์【ล่ามารเทวดา】สำเร็จ กำหนดเวลาหนึ่งสัปดาห์ โปรดใช้เวลาให้คุ้ม!
【พิโรธเทพเพลิง】 (ไอเทมระดับ S)
คำอธิบาย：ฉีกม้วนคัมภีร์ เพื่อปลดปล่อยคาถาต้องห้ามขั้นต่ำธาตุไฟ
เอฟเฟกต์：สร้างความเสียหายคงที่ 5000000 แต้มแก่ยูนิตศัตรูทั้งหมดในรัศมีสองร้อยเมตรด้านหน้า
จำนวนครั้ง：1/1
“สมบัติล้ำค่าที่สืบทอดต่อกันมาของท่านคือม้วนคัมภีร์ใช้ครั้งเดียวทิ้งนี่นะ?” เจียงหานค่อนข้างผิดหวัง นึกว่าจะเป็นอะไรแบบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ซะอีก เพราะต้องไปล่ามารเทวดาแท้ ๆ รางวัลน่าจะงามกว่านี้
สีหน้าชายชราไม่เปลี่ยน เย็นชาว่า “สบายใจได้ นี่เป็นแค่ค่าตอบแทนส่วนหนึ่งที่จ่ายล่วงหน้า ถ้าทำเควสท์สำเร็จ เอาหัวมารเทวดามาหาข้า แล้วข้าจะให้เจ้าได้คลาสต่อสู้ที่นักผจญภัยทั่วไปไม่มีทางได้”
“!!”
เจียงหานนิ่งอึ้งไปเลยจริง ๆ
คลาสต่อสู้ที่นักผจญภัยทั่วไปไม่ได้ นั่นมันก็คือคลาสลับในตำนานไม่ใช่รึไง?
แค่ตาเฒ่าในหมู่บ้านมือใหม่เล็ก ๆ กลับมีของดีระดับนี้?
“ไสหัวไปซะ ข้าจะดูให้เห็นกับตาว่าเจ้าจะปราบสิบมารเทวฐาผู้ไร้เทียมทานที่ครองทวีปเทียนเหิงมาหมื่นปีภายในหนึ่งสัปดาห์ได้ยังไง” ตาเฒ่าโบกมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความรำคาญ
ในมุมมองของเขา นักผจญภัยที่มีความสามารถอยู่บ้างคนนี้กลายเป็นศพเดินได้ไปแล้ว
พวกมารเทวดานั่นแต่ละตนล้วนทรงอิทธิพล เป็นบุคคลระดับไหนกันเชียว การจะบี้เอานักผจญภัยที่ยังไม่เคยออกจากหมู่บ้านมือใหม่สักคน ง่ายกว่าบี้มดเสียอีก
เมื่อเห็นเขาไม่อยากจะสนใจ เจียงหานก็ไม่หาเหาใส่หัว หันหลังเดินจากไปอย่างใจเย็น มุ่งตรงไปยังกระทิง “ท่านคอยดูแล้วกัน อีกหนึ่งสัปดาห์ ข้าจะโชว์กากให้ดู!”
……