อารมณ์อึดอัดที่เคยปกคลุมตระกูลฉินได้ผ่านพ้นไปแล้ว
เหล่าคนรับใช้ไม่ต้องคอยหวาดกลัวจนตัวสั่น เกรงว่าจะเผลอทำให้เจ้านายอารมณ์เสียอีกต่อไป เมื่อฟางจิ้งจูกับฉินเต๋อหงเห็นว่าลูกสาวไม่ได้อารมณ์พังทลายอีก ทั้งคู่ก็วางใจขึ้นไม่น้อย
มีเพียงกู้เอี้ยนเท่านั้นที่รู้สึกไม่ค่อยดีนัก
เขาไม่คิดว่าเด็กสาวจะติดเขาขนาดนี้
เธอมักจะโทรมาหาเป็นระยะ ๆ ไม่ก็วิดีโอคอลมาตอนใกล้เข้านอน
ส่วนข้อความนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่วันนี้เธอกินอะไรก็ยังต้องบอกให้เขารู้
ไม่เพียงเท่านั้น ยังต้องรู้ด้วยว่าเขากินอะไร
“ฉินฟางเห่า”
“เรียกเราว่าเห่าเห่าสิ” เสียงจากปลายสายฟังดูออดอ้อนน่ารัก
เขาเองก็ไม่ทันสังเกตว่าน้ำเสียงอ่อนลง “ผมกำลังยุ่ง เรื่องบริษัทเยอะมาก”
“หมายความว่าเรารบกวนคุณสินะ?” ฉินฟางเห่าลุกขึ้นนั่ง “คุณก็ไม่ยอมมาหาเรา แค่คุยกับเราสักสองประโยค ยังต้องให้เราอ้อนวอนอีกหรือไง?”
“กู้เอี้ยน! คุณมันผู้ชายเฮงซวย!”
“ต่อไปนี้เราไม่สนใจคุณอีกแล้ว!”
กู้เอี้ยนถูกวางสายใส่จนยังตั้งตัวไม่ทัน ครั้นรู้ว่าเธอโกรธมาก เขาจึงโทรกลับไป
ไม่คิดว่าเธอจะตัดสายทิ้งทันที
ถูกด่าว่าเป็นผู้ชายเฮงซวยงั้นหรือ?
กู้เอี้ยนถูกทำให้หัวเราะด้วยความโมโหจริง ๆ
นึกถึงนิสัยขี้โมโหของอีกฝ่ายแล้ว เขาก็โทรซ้ำไปอีกสองครั้ง สุดท้ายเมื่อได้ยินเสียงแจ้งว่าเครื่องปิดอยู่ จึงรู้ว่าคราวนี้เธอโกรธไม่น้อย
【คุณก็ไม่ยอมมาหาเรา แค่คุยกับเราสักสองประโยค ยังต้องให้เราอ้อนวอนอีกหรือไง?】
นี่แปลว่าคิดถึงเขาหรือเปล่า?
“คุณกู้ครับ เอกสารพวกนี้รอให้คุณเซ็น...”
“ผู้ช่วยโจว ช่วยไปสักรอบ เอาของที่ทำให้ผู้หญิงอารมณ์ดีไปให้หน่อย”
ผู้ช่วยโจวเพิ่งเดินเข้ามารายงาน ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน
พอได้ยินคำสั่งของคุณกู้ ในใจก็แทบอยากร้องไห้ เขาเองยังไม่มีแฟน จะไปรู้ได้อย่างไรว่าต้องเอาอะไรไปง้อผู้หญิง?
ฉินฟางเห่ากอดอก มองคนตรงหน้าที่ถือกระเป๋าใบหรูและเครื่องประดับล้ำค่าเดินเข้ามา ข้าง ๆ ยังมีช่อกุหลาบแดงขนาดมหึมา สายตาของเธอหยุดอยู่บนใบหน้าผู้ช่วยโจว
“คุณหนูฉินครับ ของทั้งหมดนี้คุณกู้ให้ผมนำมาส่งครับ”
“หึ~”
พอได้ยินเสียงหัวเราะเยาะ ผู้ช่วยโจวก็พลันตึงเครียดขึ้นมา
“ช่างขอไปทีจริง ๆ”
ฉินฟางเห่าหันหลัง “เอากลับไป”
“แล้วบอกกู้เอี้ยนด้วยว่า ในเมื่อรำคาญเรา ต่อไปเราจะไม่ไปรบกวนเขาอีกแน่นอน”
ผู้ช่วยโจวมองแผ่นหลังของคุณหนูฉิน พลางร่ำร้องในใจ ดูเหมือนเขาจะทำเรื่องพังเสียแล้ว
ที่จริงแล้วฉินฟางเห่าเจ็บใจแทบขาด แต่ผู้ถือกำเนิดเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวย ของดี ๆ แบบนี้เธอไม่เคยเห็นเสียเมื่อไร?
ระบบ:【โฮสต์ ตั้งใจว่าจะไม่สนใจเขาอีกต่อไปจริง ๆ หรือ?】
【เส้นที่ขึงตึงมานานก็ควรผ่อนลงบ้าง】ฉินฟางเห่านึกถึงพระเอก【ตอนนี้พระเอกเป็นอย่างไรบ้าง? ส่งภาพสถานการณ์ทางนั้นมาให้เราดูหน่อย】
【ได้ครับ โฮสต์】
จางเหมียวเหมียวมองชายในห้องเสร็จก็ปิดประตู ยกมือกุมหัวใจ ผ่านมาตั้งเดือนกว่าแล้ว ใบหน้านั้นก็ยังมองเท่าไรก็ไม่เบื่อ
ตอนนั้นพ่อของเธอพาเขาไปส่งที่คลินิก เดิมทีตั้งใจจะแจ้งตำรวจ แต่จางเหมียวเหมียวกลับเผลอเข้าไปขัดขวางเสียก่อน
หลัก ๆ ก็เพราะบุคลิกกับหน้าตาของเขา ทั้งเสื้อผ้าและนาฬิกาที่สวมอยู่ในตอนนั้น มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนจากครอบครัวธรรมดา
พอลองค้นหาในอินเทอร์เน็ต ก็พบว่านาฬิกาเรือนนั้นมีมูลค่าถึงสองล้านกว่า
นั่นมันหมายความว่าอย่างไร?
คนตระกูลจางต่างสูดหายใจเฮือกใหญ่
ปฏิกิริยาแรกคือคิดจะเอาไปขาย แต่ถูกนางเอกห้ามไว้ ส่วนของก็ถูกเก็บซ่อนเอาไว้
หลังจากนั้นจางเหมียวเหมียวก็เริ่มดูแลกู้เพ่ยอย่างใกล้ชิด
ในช่วงสองเดือนนี้ พระเอกลงจากเตียงเดินได้แล้ว รอบตัวทั้งสองคนก็เริ่มมีบรรยากาศหวานชื่น
ฉินฟางเห่าดูภาพจบแล้วก็ยิ้ม【นางเอกคนนี้ก็ไม่ได้ใสซื่อไร้เดียงสาเสียทีเดียวนี่ ไม่อย่างนั้นจะขวางคนในบ้านไม่ให้แจ้งตำรวจทำไม?】
ระบบ:【ก็เพื่อให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อไปไงล่ะ~!】
【แต่เราค่อนข้างชื่นชมเธอนะ ใช้พระเอกเป็นบันได แล้วคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเองไว้】
【แต่ตอนนี้เราเป็นอดีตแฟนน่าสงสาร และในเนื้อเรื่องเดิม รูปที่ทำให้ผู้ถือกำเนิดเสียสติ ก็เป็นฝีมือเธอที่จงใจยั่วโมโห ถ้าต่อไปต้องเผชิญหน้ากันก็คงต้อง...】
~
กู้เอี้ยนมองของที่ถูกส่งคืนมาอย่างไร้อารมณ์
ผู้ช่วยโจวสังเกตเห็นว่าเจ้านายไม่พอใจ จึงพูดขึ้นว่า “คุณกู้ครับ เป็นเพราะผมจัดการเรื่องนี้ไม่ดีเอง”
“เก็บของพวกนี้ไป” เขาเหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่ก็กลืนคำพูดลงไป
ช่างเถอะ ปล่อยให้เธอใจเย็นลงบ้างก็ดีเหมือนกัน
กู้เอี้ยนคิดเช่นนั้นก็จริง แต่ตอนทำงานกลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถดูเป็นระยะ เลื่อนไปเลื่อนมาโดยไม่รู้ว่ากำลังดูอะไรอยู่
พอรู้ตัวว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาก็วางโทรศัพท์ลง แต่ไม่นานความคิดก็ลอยไปไกลอีกครั้ง
เอาแต่คิดว่าเธอโกรธจริง ๆ หรือเปล่า?
ผู้หญิงเวลาโกรธนี่ง้อยากจริง ๆ
ปกติเวลานี้เธอจะวิดีโอคอลมา ไม่รู้ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ กำลังงอนเงียบหรือเปล่า?
ช่วงนี้กินข้าวตรงเวลาหรือเปล่า
“คุณกู้ครับ?”
“คุณกู้ครับ!” เสียงของผู้ช่วยโจวทำให้เขาได้สติกลับมา
“คุณกู้ครับ นี่คือเอกสารโครงการล่าสุดของบริษัท เชิญตรวจดูครับ” ผู้ช่วยโจววางเอกสารในมือลง
แต่ในใจกลับคิดว่า คุณกู้ครับ คุณจบเห่แล้ว คุณตกหลุมรักเข้าแล้ว~
เมื่อก่อนคุณเคยเป็นแบบนี้เสียที่ไหน?
ส่วนฉินฟางเห่านั้น อยู่บ้านกินเมื่อถึงเวลากิน ดื่มเมื่อถึงเวลาดื่ม บำรุงร่างกายที่ผู้ถือกำเนิดทำลายจนย่ำแย่
ถือโอกาสทำให้พ่อกับแม่รู้ด้วยว่าเธอไม่มีความสุข
ฟางจิ้งจูเห็นช่วงนี้ลูกสาวซึม ๆ จึงเตรียมพาเธอออกไปเดินเล่น พอดีว่าคืนนี้หุ้นส่วนหลักของบริษัทฉินจะจัดงานเลี้ยงวันเกิด
ข่าวลือเรื่องลูกสาวฆ่าตัวตายก่อนหน้านี้ ต่อให้พยายามปิดแค่ไหน ก็แพร่ออกไปบ้างแล้ว
เธอกับบิดาฝ่ายฉินจึงประกาศออกไปตรง ๆ ว่าลูกสาวป่วยหนักจนความจำเลอะเลือน จำเรื่องราวหลายอย่างไม่ได้
~
กู้เอี้ยนรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก เขากดเข้าไปในหน้าสนทนากับฉินฟางเห่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนหน้านี้หลังของขวัญถูกส่งคืน เขาส่งข้อความไปหาเธอหนึ่งข้อความ
ไม่คิดว่าที่เด้งขึ้นมาจะเป็นเครื่องหมายตกใจสีแดง
ขัดหูขัดตาชะมัด
“คุณกู้ครับ ของขวัญสำหรับงานเลี้ยงวันเกิดตระกูลเฝิงพรุ่งนี้ค่ำ เตรียมไว้ตามที่คุณสั่งเรียบร้อยแล้วครับ”
“อืม”
ผู้ช่วยโจวนึกถึงเจ้านายที่อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ จึงเอ่ยเพิ่มอีกประโยค “ได้ยินว่าพรุ่งนี้คุณหนูฉินก็จะไปด้วยครับ”
กู้เอี้ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้น “ต่อไปเรื่องที่ไม่สำคัญ ไม่ต้องรายงานผม”
ผู้ช่วยโจวพยักหน้า กำลังจะเดินออกไป
“ต่อไปถ้าเป็นเรื่องของคุณหนูฉิน ให้บอกผมด้วย”
หลังผู้ช่วยโจวปิดประตู ไหล่ก็สั่นระริกกลั้นไม่อยู่ พอเห็นเพื่อนร่วมงานต่างมองมา เขาจึงรีบเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า
ฉินฟางเห่าถูกแต่งตัวจนดูราวกับตุ๊กตากระเบื้องแสนประณีต ก่อนจะเดินเข้าไปคล้องแขนบิดามารดา
“คุณพ่อคุณแม่ รอนานแล้วหรือเปล่าคะ~”
“เวลานิดหน่อยแค่นี้จะนับเป็นอะไร? ต่อให้พ่อไปช้ากว่านี้ ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรหรอก” สายตาของเขากวาดมองลูกสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า
ฉินฟางเห่าหมุนตัวอยู่กับที่เช่นกัน พลางชื่นชมตัวเอง “เป็นอย่างไรบ้างคะ?”
“ลูกสาวเจ้าหญิงของพ่อสวยเป็นอันดับสองของโลกเลย เพียงแต่ผอมเกินไปหน่อย” ประโยคท้ายเจือแววปวดใจ
ฉินฟางเห่ามองแม่อย่างเจ้าเล่ห์ “รูปร่างแบบนี้ คนอื่นอยากได้ยังไม่มีเลยนะคะ!”
เธอเดินเข้าไปคล้องแขนมารดา “คุณแม่คนสวยอันดับหนึ่ง เราออกเดินทางกันเถอะค่ะ~”
ระหว่างนั่งอยู่ในรถ ฉินฟางเห่าหลับตาพักสายตา
【โฮสต์ ข่าวล่าสุด กู้เอี้ยนก็จะไปวันนี้ด้วย】
【อ้อ】