จุ้ยเซียนโหลว
ห้องส่วนตัวเทียนจื้อหมายเลขหนึ่ง
เฉินฉางอานยกจอกสุราขึ้นก่อน มองไปยังชิงซวงกับแม่นางกงเยวี่ย แล้วกล่าวว่า “สุราจอกแรกของวันนี้ ข้าขอดื่มให้ชิงซวงกับแม่นางกงเยวี่ย...”
พวกนางไม่เพียงช่วยเหลือเขาเรื่องการสอบคัดเลือกข้าราชการมากมาย ในชีวิตประจำวันยังเป็นสหายที่ดีที่สุดของเฉินฉางอานอีกด้วย
ชิงซวงยกจอกขึ้น ชนกับเฉินฉางอานอย่างอาจหาญ ก่อนจะเงยหน้าดื่มจนหมดจอก
ตามปกติแล้ว องค์หญิงเจาเยวี่ยไม่แตะต้องสุราแม้แต่หยดเดียว แต่วันนี้นานทีจะมีเรื่องน่ายินดี นางจึงยกจอกขึ้นเช่นกัน แล้วจิบเบาๆ คำหนึ่ง
เฉินฉางอานดื่มสุราในจอกจนหมด แล้วรินเติมอีกครั้ง สายตากวาดมองใบหน้าของนางโลมชั้นนำทั้งสิบทีละคน ก่อนเอ่ยว่า “สุราจอกที่สอง ข้าขอดื่มให้แม่นางทุกท่านก่อน...”
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ช่วงหลายวันนี้ ข้ามีข่าวลือมากมายติดตัว แม่นางทุกท่านคงได้ยินกันมาบ้างแล้ว หากเป็นคนทั่วไป เกรงว่าคงหลบหนีไปไกลนานแล้ว แต่พวกท่านไม่เพียงไม่หลีกเลี่ยงคำครหา วันนี้กลับมาดูบัญชีทองเป็นเพื่อนข้าอีกด้วย น้ำใจนี้ เฉินฉางอานจะจดจำไว้ในใจ...”
เขายกจอกขึ้น ดื่มสุราจนหมดอีกครั้ง
เมื่อนางโลมชั้นนำทั้งสิบได้ยินดังนั้น ต่างก็ลุกขึ้นพร้อมกัน
“คุณชายเฉิน โปรดอย่ากล่าวเช่นนั้นเลย!”
“หากไม่มีคุณชาย ก็ไม่มีพวกเราในวันนี้”
“หากจะกล่าวถึงบุญคุณ พวกเราต่างหากที่ติดค้างคุณชาย”
“พวกเราเชื่อมั่นในตัวคุณชายมาโดยตลอด ว่าท่านจะต้องติดอันดับในบัญชีทองได้แน่นอน จะได้ปิดปากคนไร้สาระเหล่านั้น...”
...
เหล่านางโลมชั้นนำยกจอกสุราขึ้น ดื่มจนหมดเช่นกัน
กู้ชิงเฉิงวางจอกสุราลงอย่างแผ่วเบา สายตามองไปยังเฉินฉางอาน แล้วกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “คุณชายกล่าวเกินไปแล้ว ท่านเห็นคุณค่าของพวกเรา ถึงได้แต่งบทกวีอันไพเราะเช่นนี้ให้หญิงจากโรงหญิงงามอย่างพวกเรา พวกเราซาบซึ้งใจยิ่งนัก สมควรตอบแทนคุณชาย...”