ปัง!!!
เสียงระเบิดอันอึดอัดสุดขีดดังขึ้น
ท่ามกลางสายตาที่แทบจะถลนออกมาจากเบ้าของทุกคน ร่างของเซี่ยหลินที่พุ่งไปข้างหน้า กลับหยุดชะงักลงกะทันหันในระยะเพียงคืบเดียวจากฉู่เฟิง
แล้วจากนั้น อกของเขา พร้อมกับชุดเกราะชั้นสูงระดับเหลืองที่สวมใส่ ก็ราวกับถูกโจมตีด้วยค้อนทุบกำแพงเมืองขนาดยักษ์เข้าอย่างจัง ยุบตัวลงไปเป็นรอยบุ๋มที่น่าสะพรึงกลัว
วินาทีถัดมา ร่างทั้งร่างของเขา เริ่มจากตรงหน้าอก ระเบิดออกมาอย่างสนั่นหวั่นไหว!
ฝนโลหิตโปรยปราย ปะปนไปด้วยเศษเนื้อและชิ้นกระดูก กระจายไปทั่วเวทีประลอง
หมัดเดียว ดับชีพ!
เงียบงัน!
ทั่วทั้งสนาม เงียบงันราวกับความตาย!
สนามประลองอันอึกทึกครึกโครม ณ วินาทีนี้ ราวกับถูกกดปุ่มหยุด
สายตานับหมื่น จับจ้องไปที่เวทีประลองหมายเลขสิบอย่างเหม่อลอย
ที่นั่น ละอองเลือดหนาทึบ กลิ่นคาวโชยเข้ามาเต็มหน้า บนพื้นที่หล่อด้วยเหล็กดำ เหลือเพียงเศษเนื้อและเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นปนเปื้อน เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าบุรุษผู้นั้นเคยมีตัวตนอยู่
ส่วนชายหนุ่มชุดดำผู้นั้น ยังคงยืนอย่างเกียจคร้านอยู่ที่เดิม ค่อยๆ ชักหมัดกลับมา ราวกับเพียงทำสิ่งเล็กน้อยที่ไม่มีความหมาย
หนึ่งหมัด!
เพียงหนึ่งหมัด!
นักสู้ขั้นเซียนเทียนชั้นสี่ ผู้ซึ่งพอมีชื่อเสียงในหมู่คนรุ่นใหม่ในเมืองหลวง กลับหายไปเพียงเท่านี้...หรือ? ไร้ซึ่งแม้แต่ศพที่สมบูรณ์?
นี่มันเจ้าพ่อขุนนางนิสัยเสียที่เลื่องลือว่าไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะผูกเชือกรองเท้า งั้นหรือ?
ล้อเล่นอะไรกัน!
หลังความเงียบงันอันสั้น สนามประลองทั้งหมด ราวกับมีระเบิดหนักถูกโยนเข้ามา ก็ปะทุขึ้นอย่างสิ้นเชิง!
