หึ่ง——!
ตราหยกสีทองโบราณหนึ่งอัน ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขาอย่างกะทันหัน ปราณมังกรแห่งราชบัลลังก์อันกว้างใหญ่ไพศาล แผ่กระจายออกไป
"โอ้?" หน้ากากสีขาวของเจ้าสำนักเทียมาร ในที่สุดก็หันมาทางฉู่เฟิง เสียงของเขา มีความประหลาดใจอย่างแท้จริงเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย "ตราหยกค้ำจุนแผ่นดินของราชวงศ์จิ่วโจว? สมบัติแห่งโชคชะตาระดับนี้ กลับตกไปอยู่ในมือของเจ้า"
ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกเพียงประหลาดใจเล็กน้อยกับการปรากฏตัวของตราเก้าจังหวัดเท่านั้น
เขาคว้านางเยาจีซึ่งแทบจะหายใจไม่ออกแล้วโยนทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี ราวกับโยนขยะชิ้นหนึ่ง
"คำราม——!"
ฉู่เฟิงพล่งพลังปราณในร่างกาย พลังทั้งหมดหลั่งไหลเข้าไปในตราเก้าจังหวัดอย่างบ้าคลั่ง!
มังกรทองห้าเล็บยาวร้อยจ้าง คำรามทะยานออกมา พร้อมกับพลังอานุภาพที่กดข่มขุนเขาและแม่น้ำ พุ่งชนใส่เจ้าสำนักเทียมารอย่างรุนแรง!
เผชิญหน้ากับการโจมตีที่สามารถสังหารผู้บำเพ็ญขั้นทงเซวียนธรรมดาได้ในพริบตา เจ้าสำนักเทียมารในที่สุดก็มีปฏิกิริยา
เขายื่นมือที่ซีดขาวไร้ซึ่งเลือดฝาดออกมา แล้วกดลงบนมังกรทองที่พุ่งเข้ามาเบา ๆ
ปัง!
มังกรทองห้าเล็บที่มีพลังอานุภาพล้นฟ้านั้น กลับถูกฝ่ามือที่ดูบอบบางนั้น กดค้างไว้กลางอากาศ เจ้าสำนักไม่สามารถขยับเขยื้อนได้!
จากนั้น เจ้าสำนักเทียมารก็กำห้านิ้ว
กร๊อบ!
มังกรทองส่งเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวด ร่างกายอันใหญ่โต กลับถูกพลังที่มองไม่เห็น บีบจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นปราณมังกรราชบัลลังก์อีกครั้ง แล้วสลายไปกลางอากาศ
ฉู่เฟิงราวกับถูกโจมตีอย่างหนัก พ่นเลือดออกมาอีกครั้ง สีหน้าของเขายิ่งซีดขาวลงเรื่อย ๆ