ฉู่เฟิงฉวยจังหวะที่เซียงเฟยอวี่ร้อนรนอยากเอาชนะจนเปิดเผยจุดอ่อน ร่างเคลื่อนไหวราวกับปีศาจ เข้าประชิดตัว ฝืนทนรับแสงง้าวหนึ่งสาย ปล่อยให้คมง้าวอันแหลมคมกรีดลงบนบ่าของตนเป็นแผลลึกจนเห็นกระดูก
เลือด ทันใดนั้นก็ย้อมอาภรณ์ของเขากลายเป็นสีแดงฉาน
ส่วนกระบี่สังหารเทพของเขา ในยามนี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงดำมืดมฤตยู พุ่งแทงเข้าใส่หัวใจของเซียงเฟยอวี่ด้วยมุมที่เฉียบขาดแสนแยบยล!
รูม่านตาของเซียงเฟยอวี่หดเกร็งทันใด ด้วยความตกใจ สุดท้ายก็ได้แต่บิดกายหลบเพียงเล็กน้อย
พรวด!
กระบี่สังหารเทพ ทะลุทะลวงอกขวาของเขาผลุล่วง!
"อ้าก!"
เซียงเฟยอวี่ส่งเสียงครางอู้อี้ด้วยความเจ็บปวด เขาก้มหน้ามองกระบี่สั้นสีดำที่แทงทะลุอกของตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่ยอมจำนน
เขาพ่ายแพ้แล้ว!
พ่ายแพ้ให้กับเด็กหนุ่มที่ต่ำกว่าเขาทั้งขอบเขตใหญ่!
"กลิ้งลงไป!"
สายตาของฉู่เฟิงเย็นเยียบ แขนสั่นสะเทือนอย่างแรง พลังอันดุร้ายพลุ่งพล่านตามคมกระบี่ ปะทุออกมา ผลักร่างสูงใหญ่ของเซียงเฟยอวี่กระเด็นปลิวว่อน ร่วงหล่นลงใต้เวทีอย่างหนักหน่วงราวกับกระสอบป่านที่ขาดวิ่น พ่นเลือดอย่างบ้าคลั่ง
ทั่วทั้งสนาม กลับเข้าสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
สายตาทุกคู่ ล้วนจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มที่อาบไปด้วยเลือด บาดแผลที่บ่าลึกจนเห็นกระดูก แต่กลับยังยืนตัวตรงอย่างมั่นคง
เขาพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นอีกครั้งถึงความน่าสะพรึงกลัวของเขา ด้วยการต่อสู้ที่ชนะอย่างสง่างามโดยที่กำลังอ่อนด้อยกว่า!
"น่าสนใจทีเดียว"
ขณะนี้เอง ฉินเทียนเจวี๋ยแห่งราชวงศ์ต้าฉิน ก็ขยับตัวในที่สุด
เขาก้าวขึ้นเวทีทีละก้าว ๆ ทุกย่างก้าวที่เหยียบลง พลังอำนาจบนร่างก็เพิ่มพูนขึ้นหนึ่งส่วน
เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉู่เฟิง พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของขอบเขตหยวนเซินขั้นห้า ดั่งอสูรร้ายโบราณที่ตื่นขึ้นมา ก็ถาโถมลงมาอย่างกึกก้อง ปกคลุมทั่วทั้งเวที!