ฝ่ามือมหึมาที่รวมแสงศักดิ์สิทธิ์ บดบังแสงตะวัน ลายเส้นบนฝ่ามือเห็นชัดเจน ทุกเส้นราวกับแฝงพลังกฎแห่งการพิพากษา พร้อมพลังอำนาจชำระล้างทุกสิ่ง กำลังมุ่งหน้าลงมาทับฉู่เฟิง
ภายในเขาตงหวง หัวใจทุกคนแทบหยุดเต้น
"ระวัง!" ตงหวงจิ้งร้องออกมาด้วยความตกใจ
ฉู่ชิงเกอ ดวงตาคมเยือกเย็น พลังกระบี่รอบกายรวมตัวอีกครั้ง เตรียมจะลงมือ
แต่เพียงนางขยับกาย สองฤๅษีขาวดำก็ราวกับปีศาจ เข้าปิดกั้นเส้นทางทั้งหมดของนางซ้ายขวา
"คู่ต่อสู้ของเจ้า คือพวกเรา" เสียงของฤๅษีชุดดำแหบพร่า ในดวงตาหมองคล้ำคู่นั้น เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ฤๅษีชุดขาวไม่พูดอะไร แต่มือมีไม้กวาดเฟินเฉินหนึ่งอัน เส้นไหมสีเงินสามพันเส้นปลิวไหวโดยไม่มีลม ทุกเส้นแผ่ความแหลมคมที่ทะลวงมิติ
ฉู่ชิงเกอ ขมวดคิ้วงาม ถือกระบี่ยาวขวางหน้าอก พลังกระบี่อันเกรียงไกรพุ่งเข้าใส่ทั้งสอง
เมื่อเห็นฝ่ามือแสงศักดิ์สิทธิ์กำลังจะร่วงลงมา ตงหวงเทียนรวมพลังรอบกาย พลังกดดันน่าสะพรึงกลัวขั้นเทียนเหรินเตรียมพร้อม เขาจะทนดูอัจฉริยะปีศาจอย่างฉู่เฟิงตายต่อหน้าไม่ได้
แต่ในวินาทีที่เขาจะลงมือ การเคลื่อนไหวของเขากลับหยุดชะงัก ในดวงตาล้ำลึกคู่นั้น เผยความตกตะลึงที่ยากจะบรรยาย
เห็นได้ว่าภายใต้ฝ่ามือมหึมานั้น ฉู่เฟิงมิได้มีทีท่าหลบหรือป้องกัน กลับเงยหน้าขึ้น ใบหน้า กลับเผยรอยยิ้มแห่งความกระหายศึกแทบคลั่ง
"คิดจะฆ่าข้า? แค่เจ้า ยังไม่คู่ควร!"
เสียงคำรามยาว ก้องกังวานไปเก้าชั้นฟ้า!
ฉู่เฟิงกระทืบเท้าลงอย่างแรง ทั้งร่างราวกับลูกกระสุนยิงกลับ มิได้ถอย กลับพุ่งเข้าหาฟ่าเซียงแสงศักดิ์สิทธิ์สูงร้อยจั้งอย่างกล้าหาญ!