ขณะเดียวกัน ในดินแดนลับเร้นแห่งหนึ่งใต้ราชวงศ์ต้าเฉียน ที่ไม่เป็นที่รู้จักของใคร
บรรยากาศ หนักอึ้งดั่งเหล็กกล้า
ที่นี่คือสำนักงานใหญ่ของหอโยวหมิง สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้เงามืดของต้าเฉียน แม้แต่ราชสำนักยังรู้สึกปวดหัว
ภายในโถงใหญ่ที่อยู่ลึกที่สุดของดินแดนใต้ดิน ร่างสิบกว่าคนนั่งแยกเป็นสองฝั่ง แต่ละคนสวมชุดคลุมสีดำสนิท ไอพลังแผ่ซ่านลึกล้ำดั่งทะเล นี่คือแกนกลางอำนาจของหอโยวหมิง — สี่พิทักษ์ธรรม และเก้าอาวุโสใหญ่
ส่วนบนเก้าอี้ประธานของโถงใหญ่ กลับว่างเปล่า มีเพียงบัลลังก์กระดูกขาวอันน่าสะพรึงวางอยู่
"ตาบอดเฒ่า ตายแล้ว"
เสียงแหบห้าวหนึ่งทำลายความเงียบสงัด ผู้พูดคือหัวหน้าอาวุโสใหญ่ทั้งเก้า ชายชราผู้ผอมแห้ง
"ฐานทัพในเมืองหลวง ถูกถอนรากถอนโคน ไร้ผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว"
คำพูดนี้เอ่ยออกมา เสียงสูดหายใจอัดอั้นดังขึ้นทั่วโถง
ตาบอดเฒ่า นั่นคือปีศาจเก่าแห่งขอบเขตปรมาจารย์ขั้นห้า หนึ่งในเสาหลักค้ำฟ้าของหอโยวหมิง กลับตายอย่างเงียบเชียบในเมืองหลวงได้อย่างไร?
"ตามรายงานของสายสืบรอบนอกที่หนีกลับมา ผู้ลงมือคือคุณหนูรองแห่งจวนโหวพิทักษ์แดนเหนือ ฉู่หลิงหยาน และพ่อบ้านชราผู้มีตัวตนลึกลับคนหนึ่ง" น้ำเสียงอาวุโสใหญ่แฝงความหนักอึ้ง "นางฉู่หลิงหยานผู้นั้น อายุยังน้อย แต่กลับเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งขอบเขตทะลุห้วงเวหา ครอบครองเปลวไฟหนานหมิงหลี่ฮั่ว กำลังต่อสู้น่าหวาดหวั่น ส่วนพ่อบ้านชราคนนั้น... ใช้เพียงหนึ่งกระบวนท่า ก็สังหารตาบอดเฒ่าได้สิ้นเชิง"
"ปรมาจารย์ใหญ่..." เทพารักษ์นองเลือด ผู้ซึ่งนั่งอยู่หัวแถวฝั่งซ้าย แผ่ไอสังหารอันดุร้าย พ่นสามคำออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
อุณหภูมิทั่วทั้งโถงใหญ่ ราวกับลดลงอีกหลายองศา