"ฟ้าผ่า!"
เมื่อเจ้าสำนักนิกายเทียมารเปล่งถ้อยคำโบราณหลายพยางค์นั้นจบลง พลังพันธนาการอันสุดจะพรรณนา ดั่งสายน้ำอันไร้รูปร่าง ได้แผ่ปกคลุมทั่วลานกว้างในชั่วพริบตา!
ปรมาจารย์เซี่ยหมิง ยายเฒ่ากระดูกขาว และเหล่านายใหญ่แห่งทะเลมรณะผู้หยิ่งทะนง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความละโมบและเย้ยหยันของพวกเขากลับแข็งค้างในทันที
พวกเขารู้สึกได้เพียงว่าอวกาศโดยรอบเหนียวหนืดดั่งหล่มโคลน พลังภายในร่างกาย ดั่งเขื่อนที่พังทลาย ไหลทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่งอย่างไม่สามารถควบคุมได้!
"เกิดอะไรขึ้น? พลังปราณของข้า!" นักรบขอบเขตฟ่าเซียงผู้นึงร้องด้วยความตกใจ เขาเห็นด้วยตาตนเองว่าผิวหนังของตัวเองเหี่ยวย่นลงอย่างรวดเร็ว ผมดำกลายเป็นหงอกขาวในชั่วพริบตา
"เป็นอาณาเขต! ที่บ้าบิ่นนี้มีอาณาเขต!" ปรมาจารย์เซี่ยหมิงเป็นคนแรกที่ตอบสนอง รูม่านตาแนวตั้งสีแดงเลือดของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและตกใจ
เขาคำรามก้อง พลังเลือดรอบกายทะยานขึ้นฟ้า แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือเลือดขนาดยักษ์ ฟาดลงบนอากาศอย่างรุนแรง พยายามฉีกทำลายอาณาเขตอันแปลกประหลาดนี้
ทว่าฝ่ามือเลือดที่สามารถทุบภูเขาทั้งลูกให้แหลกสลายได้นั้น เมื่อสัมผัสกับกำแพงที่มองไม่เห็นชั้นหนึ่ง กลับดั่งวัวลงทะเล สลายหายไปในทันที แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่สุด ถูกอาณาเขตดูดกลืน
บนพื้นดิน แผ่นอิฐที่ปูด้วยหินดำและกระดูกสัตว์ป่า ตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยลวดลายปีศาจสีแดงเข้มอย่างสมบูรณ์ ก่อตัวเป็นภาพวาดขนาดมหึมาและชั่วร้าย