หลิงจู่ตะโกนออกคำสั่งทีละข้อ เหล่าคนธรรมดาที่ก่อนหน้านี้ยังใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ พลันตั้งสติได้
แนวหน้าของคลื่นสัตว์ร้ายวิ่งเร็วจี๋ ใช้เวลาไม่ถึง 2 นาทีก็ประชิดลานโล่งห่างจากกำแพงหินเพียง 200 เมตร
ตูม!
อักขระสีฟ้าอ่อนบนหอคอยธนูป้องกันไม้และหินทั้ง 8 แห่งพลันสว่างวาบ
กลไกหนักบนยอดหอคอยสั่นสะเทือนเสียงทุ้ม ลูกเกาทัณฑ์หนักขนาดเท่าท่อนแขนพุ่งแหวกอากาศออกไป เสียงหวีดแหลมบาดแก้วหูจนเจ็บปวด
หมูเกราะหนามดำขั้นหนึ่งหลายตัวที่วิ่งนำหน้า ยังไม่ทันส่งเสียงร้องสักแอะ แผ่นหลังก็ถูกเกาทัณฑ์หนักยิงทะลุในทันที ทั้งหนังทั้งเนื้อถูกตรึงแน่นติดกับพื้นดินเยือกแข็ง
จากนั้น เสียงสายธนูดีดรัวประหนึ่งปืนใหญ่ระดมยิงก็ดังกึกก้องขึ้นจากหอคอยธนูและบนกำแพงหิน
ไอเอ่อร์หรี่ตากลมโต นิ้วที่พาดอยู่บนสายธนูเอ็นสัตว์ซึ่งขึงจนตึงค่อย ๆ คลายออก
“ฟิ้ว!”
ลูกธนูเจาะเกราะพุ่งเป็นริ้วสีเขียวจาง ๆ ก่อนจะเสียบเข้าเบ้าตาซ้ายของหมาป่าคลั่งขั้นสองตัวหนึ่งดังฉึก ทะลุสมองออกไปโดยตรง
เหล่าเรนเจอร์ฮาล์ฟลิงข้างกายยืนอยู่บนที่สูง มือที่ง้างธนูเร็วเสียจนกลายเป็นภาพติดตา
เจ้าตัวเล็กสูงเพียงเมตรกว่า ๆ กลุ่มนี้มีฝีมือยิงธนูช่ำชอง มุ่งโจมตีใบหน้าและลำคอของอสูรเวทอย่างไม่ปรานี
ฝนลูกธนูเหล็กกล้าจำนวนมหาศาลกระหน่ำลงมา ราวกับเครื่องตัดหญ้าที่มีชีวิต
ซากสัตว์ที่ล้มลงกลิ้งขวางทาง ทำให้หมาป่าคลั่งจำนวนมากที่ตามมาติด ๆ สะดุดล้มระเนระนาด แนวพุ่งชนแตกกระเจิงไปไม่น้อยในพริบตา
“เคลย์ ถึงตาเจ้าออกโรงแล้ว อย่ามัวอู้อยู่ตรงนั้น!”
เคลย์หน้าแดงก่ำ กลีบปากขยับท่องคาถาลี้ลับอย่างรวดเร็ว
ส่วนอาร์มานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่ลนลาน ใบมีดสายลมสีเขียวอมเทาสองสายลอยขึ้นข้างกายตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้