【มนุษย์กำลังโหลด...】
【กำหนดพื้นที่เริ่มต้นสำเร็จ】
【โปรดตั้งชื่อให้ผู้เล่น】
หลังจากเสียงระฆังปิดตลาดที่แนสแด็กดังขึ้น หลี่จือปฏิเสธคำเชิญทั้งหมด ปิดมือถือ ตั้งใจพักผ่อนหนึ่งวัน ขลุกอยู่บ้านเล่นเกม
การ์ดไทม์ลอร์ดใบสุดท้ายปรากฏในคลังการ์ดแล้ว
ทันใดนั้นคอมพิวเตอร์และตรงหน้าก็ดับวูบพร้อมกัน
หลี่จือกอดคีย์บอร์ดแน่น: "คืนสามดาวห้าให้ฉันด้วย!!!"
【ผู้เล่น "คืนสามดาวห้าให้ฉันด้วย!!!" กำลังเข้าสู่โลกเริ่มต้น】
【กำลังสร้างพรสวรรค์...】
【พรสวรรค์: รีโรล (กดปุ่ม D บนคีย์บอร์ดเพื่อรีเฟรชการ์ดห้าใบ)】
【หมายเหตุ: พรสวรรค์ผู้เล่นสร้างจากอารมณ์หรือความยึดติดที่รุนแรงที่สุด ณ ขณะนั้น】
วินาทีต่อมา หลี่จือกอดคีย์บอร์ดปรากฏตัวในห้องไม้ที่แปลกตา
สีหน้าเจ็บปวดใจเปลี่ยนเป็นระแวดระวังในพริบตา สำรวจรอบทิศทันที:
ไม่ถึงสิบตารางเมตร โครงสร้างไม้ หลังคามีลมพัดผ่าน ประตูบานเดียวถูกพัดกระแทกดังป้าบ ๆ
ไม่ใช่สิ เธอได้ยินคำว่า "รีโรล" เมื่อกี้
ดูเหมือนจะเห็นด้วย
ยังไม่ทันได้ขบคิด ข้อความอีกบรรทัดปรากฏตรงหน้า:
【มนุษยชาติรุ่นแรก (อายุ 18~55 ปี) ทั้งหมดโหลดสำเร็จ ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดเรือเหาะ】
【โปรดจำกฎของเกมดังนี้:
1. นี่คือโลกแห่งความจริง ผู้เล่นตายคือตายจริง
2. เรือเหาะเป็นทั้งที่พักพิงและพาหนะ โปรดอัปเกรดและเสริมความแข็งแกร่งให้ถึงที่สุด
3. ความสูงมีผลต่อทรัพยากร อันตราย และสภาพอากาศ โปรดลดหรือเพิ่มตามความเหมาะสม
4. ช่วงคุ้มครองมือใหม่ จะไม่พบการโจมตีจากภายนอกหรือภัยธรรมชาติ
5. เรือเหาะมีอวนเมฆติดตั้งมาให้ อวนเมฆสามารถกู้ทรัพยากรได้ แต่อาจนำอันตรายมาให้เช่นกัน
6. ทุกคนเริ่มต้นเท่ากัน มีพรสวรรค์ต่างกัน โปรดใช้และพัฒนาพรสวรรค์ของตนให้เต็มที่
7. ข้อมูลเพิ่มเติมโปรดตรวจสอบที่หน้าผู้เล่น】
ข้อความค่อย ๆ เลือนหายไป
ความสงสัย ตกใจ และหวาดระแวงสลับกันบนใบหน้าหลี่จือ
สุดท้าย เธอผลักประตูไม้ที่ถูกพัดกระแทกดังโครมครามออก
หลังประตูมีเฉลียงกว้างประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง ล้อมรอบห้องไม้ทั้งหลัง ทางซ้ายของประตูมีบางอย่างเหมือนอวนจับปลาสีขาวแขวนอยู่
เมฆหมอกหนาทึบล้อมรอบห้องไม้ ผ่านช่องว่างของราวระเบียง มองเห็นภูเขาและผืนดินเบื้องล่าง
ความสูงระดับนี้ อย่างน้อยห้าร้อยเมตร
หลี่จือหน้าตายเดินกลับเข้าไปในห้องไม้
ปิดประตูดังปัง
ขยับขาที่อ่อนปวกเปียก ทรุดลงนั่งบนเตียงเหล็กโครงเปล่า
—ไม่ใช่ว่ารับไม่ได้กับเกมเอาชีวิตรอด
เธอทำบริษัทเทคโนโลยี รู้ดีว่าความสมจริงของสภาพแวดล้อมภายนอกนั้นเทคโนโลยีปลอมแปลงไม่ได้
เกมเอาชีวิตรอดกับการทะลุมิติของคนทั้งโลก เธอไม่ใช่ไม่เคยเห็น
สมัยเรียนเคยอ่านนิยายแนวนี้ ตอนเพิ่งเรียนจบก็ลงทุนในบริษัทเกมที่คล้ายกัน ตัวเธอเองก็เริ่มธุรกิจจากบริษัทเกม
พูดแล้วเธออาจปรับตัวกับที่นี่ได้เร็วกว่า 99% ของคน
แต่...
เธอกลัวความสูง!
ทะลุไปทะเล ไปป่า หรือแม้แต่เอาชีวิตรอดในป่าเถื่อน เธอยังรับได้ใจเย็นกว่าตอนนี้!
หลี่จือปรับลมหายใจ ระหว่างหายใจเข้า-กลั้น-หายใจออก ค่อย ๆ สงบลง
ถึงขั้นนี้แล้ว การแก้ปัญหาคือหัวใจสำคัญ
ปกติในนิยายหรือเกม พระเอกที่ถูกดึงเข้าเกมเอาชีวิตรอดตอนแรกทำอะไรนะ?
หลี่จือคิด
น่าจะรวบรวมข้อมูล
ข้อมูลสภาพแวดล้อมเธอรวบรวมได้เกือบครบแล้ว
หลี่จือมองไปที่มุมขวาล่างซึ่งมีไอคอน【สนทนาประจำพื้นที่】กะพริบอยู่ แต่ไม่เปิดทันที
ค่อย ๆ ตั้งสติ
ตอนนี้มีสามเรื่องสำคัญที่สุด: อัปเกรดที่พักพิง รวบรวมทรัพยากร และใช้ประโยชน์จากพรสวรรค์ของตัวเองให้ดี
คิดไปพลาง เปิดหน้าผู้เล่นขึ้น
【ผู้เล่น: คืนสามดาวห้าให้ฉันด้วย!!!】
【เลเวล: 1 (ดูค่าสถานะ)】
【เผ่าพันธุ์: D- (60/10~?)】
【ที่พักพิง: ห้องไม้ลอยได้ (รายละเอียดการอัปเกรด)】
【พรสวรรค์: รีเฟรช (รีโรล)】
【พรสวรรค์ที่สอง: ไม่มี】
【อาชีพ: ไม่มี】
【เงินตรา: 0】
【พื้นที่: เริ่มต้น】
【สถานะ: ระยะมือใหม่ (สามวัน)】
ระหว่างครุ่นคิด นิ้วเผลอกดไปโดนปุ่ม "D" บนคีย์บอร์ด
แกร๊ก
การ์ดห้าใบปรากฏตรงหน้าหลี่จือ
【0.1 หน่วย ผงสวรรค์】 【เกลือ 1 กระป๋อง】 【ยาแก้การอักเสบ】 【การ์ดก๊อปปี้】 【ผ้าห่ม 1 ผืน】
การ์ดทุกใบเป็นสีเทา มุมขวาล่างมีเลข 1 สีน้ำตาลเหลือง
น่าจะเป็นเงินสำหรับซื้อของพวกนี้
แต่...
【เงินตรา: 0】
หลี่จือครุ่นคิด
โดยปกติ คำตอบอยู่ที่ตัวการ์ด
โอ๊ะ อยู่ตรงปริศนา
หลี่จือมองซ้ายมองขวา ไม่มีอะไรให้ดูมาก
นอกจากเตาฝุ่นจับหนึ่ง กับเตียงเหล็กโครงเปล่าไม่แม้แต่ฟูก ก็ไม่มีอะไรเลย
แต่กฎเกมบอกว่า เรือเหาะมีอวนเมฆติดมา
อวนเมฆใช้กู้ของได้
หลี่จือหาทั่วห้อง สุดท้ายต้องเปิดประตูออก
ตอนเธอเปิดประตูครั้งก่อน เห็นตาข่ายสีขาวแขวนอยู่ที่ราวเฉลียง ก็เดาได้ว่านั่นน่าจะเป็นอวนเมฆ
ที่หาอยู่ในห้องก็เพื่อเตรียมใจตัวเอง
การเอาชีวิตรอด ทรัพยากรสำคัญที่สุด
และอวนเมฆกู้ทรัพยากรได้
ถ้าไม่ลงมือทำสักที จะถูกความกลัวครอบงำตลอด
เรื่องที่จำเป็นต้องทำ ดีที่สุดคือตัดความคิดวกวน ทิ้งเวลาให้เสียเปล่า ลงมือทำโดยไม่คิดอะไร
อีกอย่าง ความสูงมันน่ากลัวกว่าความตายซะที่ไหน?
แววตาหลี่จือเด็ดเดี่ยวขึ้นทันที เธอย่อตัวคลาน ใช้เล็บแงะงัดประตูไม้เปิดออก คลานออกไปอย่างระมัดระวัง เก็บอวนขึ้นมา กอดราวระเบียงแน่น แล้วค่อย ๆ หย่อนอวนลงไป
หน้าต่างข้อมูลเด้งขึ้น:
【ปัจจุบันอยู่ชั้น: ระดับอากาศตื้น (น่านฟ้าแบ่งเป็น 7 ระดับ: 0-500 ม., ระดับอากาศตื้น; 500-1500 ม., ระดับกลุ่มเมฆแร่; 1500-3000 ม., ระดับอุดมสมบูรณ์; 3000-5000 ม., ระดับพายุ; 5000-8000 ม., ระดับกระแสเชี่ยว; 8000-12000 ม., ระดับเบาบาง; 12000 ม.+, ระดับขอบ)】
【ความสูง: 499ม.】
【ทรัพยากร: แร่เมฆขั้นพื้นฐาน】
【นับถอยหลังกู้: 1:59:59】
แบบนี้ก็น่าจะใช้ได้
หลี่จือค่อย ๆ ขยับกลับห้อง เพิ่งปิดประตูก็ถอนหายใจโล่งอก
กล่องข้อความเด้งขึ้นอีกครั้ง:
【ผู้เล่นรุ่นแรกสร้างพรสวรรค์เสร็จสิ้น】
【ระยะมือใหม่: สามวัน】
【ภารกิจเริ่มต้น: รวบรวม 1 หน่วย ผงสวรรค์】
【บทลงโทษหากล้มเหลว: ห้องลอยตกพัง】
【กล่องของขวัญมือใหม่ถูกส่งแล้ว】
กล่องใบหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ไม่มีผู้เล่นหมากรุกออโต้คนไหนเห็นกล่องแล้วห้ามใจไหว
แต่หลี่จือห้ามใจไว้
เธอเปิดพรสวรรค์ตัวเองอีกครั้ง การ์ดห้าใบปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง
เป็นผงสวรรค์จริง!
หลี่จือเปิดกล่องตรงหน้าทันที
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับ: 10 ทองแดง, ขนมปังโฮลวีต 1 ถุง, น้ำ 1 ขวด】
แค่ 10 ทองแดงเองเหรอ?!
นี่หลี่จือทนไม่ไหวแล้ว!
กดเปิด【สนทนาประจำพื้นที่】ที่กะพริบอยู่มานานตรงมุม
เห็นตัวแทนความรู้สึกเต็มหน้าจอทันที:
【พื้นที่เริ่มต้น: โซน 15】
【ผู้เล่น: 1000000】
【???】
【??????????】
【แค่นี้? แค่นี้? แค่นี้?】
【เกมแกเล่นไม่เป็นหรอ? ขนมปังหนึ่งถุงกับน้ำหนึ่งขวดก็แล้วไป สิบหน่วยเงินเอาไปทำอะไรได้? แถวนี่ไม่มีของสักชิ้น! ไม่มีแม้แต่ร้านระบบ จะเอาเงินซื้อผีอะไรกิน?】
【ใครมีผงสวรรค์ทักแชทมาหาฉัน! ให้ราคาสูง!】
【สูงกว่านี้มีเกิน 10 ทองแดงไหม? หรือว่าจะเอาทั้งขนมปังกับน้ำไปให้เค้า?】
【ใครจะซวยเท่าฉัน? ขี้ถึงครึ่งท่อนแล้วทะลุมา! พรสวรรค์ที่ได้คือกระดาษทิชชู่ไร้ขีดจำกัด!!!】
【เฮีย ขี้ขาดยัง?】
【เฮีย ขี้ไม่ได้ติดมาด้วยใช่ไหม?】
【เฮีย ขอยืมกระดาษหน่อย】
【ไสหัวไป! อย่าคิดมายืมกระดาษฉัน! แล้วฉันน่ะหญิง! ไม่เคยท้องผูก!】
【คุณป้า ขอเคล็ดลับไม่ท้องผูกหน่อยได้ไหม?】
บทสนทนาด้านล่างเบี่ยงประเด็นไปทันที
หลี่จือเลื่อนขึ้นไปดูเก่า ๆ
ก็เป็นอย่างที่คาดไว้
ส่วนใหญ่ถกเถียงกันว่าเกมเอาชีวิตรอดคืออะไร พิมพ์มั่วระบายความกลัว และหาคนรู้จัก
ไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์
ปิดหน้ารวมแชท เปิดหน้าผู้เล่นอีกครั้ง
【เงินตรา: 10】
หลี่จือไม่กะพริบตา ซื้อการ์ดเสมือนทั้งหมดที่ลอยอยู่ตรงหน้า
10 ทองแดง กลายเป็น 5 ทองแดง
คลิกดูข้อมูล "การ์ดก๊อปปี้"
【การ์ดก๊อปปี้: สามารถก๊อปปี้การ์ดทองแดงที่มีค่ารวม 3 ทองแดงหรือต่ำกว่าได้ (พวกทุนนิยมขี้งกบางคนยอมตายดีกว่าไม่ยอมก๊อปปี้การ์ดที่ต่ำกว่า 3 ทองแดง)】
หลี่จือสงสัยว่าวงเล็บนี้กำลังแซะเธอ
อะไรที่เรียกว่ายอมตายดีกว่าไม่ยอมก๊อปปี้การ์ดที่ต่ำกว่า 3 ทองแดง?
นั่นคือการใช้ทรัพยากรให้ตรงจุด!
ความเคยชินของมือเผลอกดรีเฟรชหนึ่งครั้ง
5 ทองแดง กลายเป็น 3 ทองแดงทันที
หลี่จือทำเสียงจิ๊จ๊ะ แต่ความสนใจถูกการ์ดใหม่ดึงไป
【มอสดรากอน 1 หน่วย】 【ขนนกไฟ 1 เส้น】 【0.1 หน่วย ผงสวรรค์】 【ยาแก้หวัด】 【หมอน 1 ใบ】
ถึงกับรีเฟรชได้ของที่ราคา 5 ทองแดง!
— มอสดรากอนกับขนนกไฟ
แม้ยังไม่รู้ว่ามีประโยชน์อะไร แต่ดูก็รู้ว่าเป็นของดี
แต่ของที่ดีแค่ไหน ตอนนี้ก็ไม่สำคัญเท่า 0.1 หน่วย ผงสวรรค์กับยาแก้หวัด
หลี่จือนึกขึ้นได้ว่ามีคนรับซื้อในแชทประจำพื้นที่เมื่อกี้ จึงหาในหน้าผู้เล่น พบที่มุมขวาบนตรงเส้นสามเส้นขีดว่าโซนซื้อขายจริง ๆ
ด้านล่างโซนซื้อขายมีฟังก์ชันเพิ่มเพื่อนและตั้งค่า ด้านล่างนั้นมีเส้นสีเทา ใต้เส้นมีข้อความว่า: เมื่อสิ้นสุดระยะมือใหม่จะเปิดใช้งานฟังก์ชันใหม่
หลี่จือไม่ได้ดูมาก เปิดโซนซื้อขายทันที
ตอนนี้ของที่ลงขายมีน้อยนิด ส่วนใหญ่เป็นขนมปังกับน้ำที่ได้จากกล่องของขวัญมือใหม่ แต่ใบรับซื้อผงสวรรค์มีไม่น้อยเลย
ราคาเสนอสูงสุดคือ 5 ทองแดง
หลี่จือปิดการมองเห็นคำสั่งซื้อผงสวรรค์ทันที
เธอซื้อผงสวรรค์มาในราคา 1 ทองแดง ถ้าขายออกที่ 5 ทองแดง ดูเหมือนกำไร แต่ที่จริงขาดทุนยับ
เธอรีเฟรชสองครั้ง แต่ละครั้งได้ผงสวรรค์ 0.1 หน่วยเพียงใบเดียว
รีเฟรชครั้งละ 2 ทองแดง
คิดดูแล้ว ผงสวรรค์ 0.2 หน่วย ทำให้เธอเสียไปถึง 6 ทองแดง
คนที่เคยรีโรลการ์ดย่อมรู้ว่า:
คลังการ์ดมีจำกัด การรีเฟรชไม่มีกฎตายตัว การพนันการ์ดอะไรก็มีสิทธิ์เจ๊งหมดตัว
ครั้งหน้าเธออาจไม่ได้เจอผงสวรรค์จากการรีเฟรชอีกแล้วก็ได้
ลงทุน 2 ทองแดงเพื่อรีเฟรชอีกครั้ง ถ้าไม่ได้ผงสวรรค์ ต้นทุนก็จะเป็น 8 ทองแดง
แต่ครั้งต่อไปก็ไม่แน่ว่าจะได้ผงสวรรค์
และเธอต้องมั่นใจว่าต้องมีผงสวรรค์อย่างน้อย 10 หน่วย 0.1 เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ
นั่นหมายความว่าเธอมีรายรับ 6 ทองแดง แต่ถ้าโชคไม่ดี อาจต้องใช้ถึง 60 ทองแดงเพื่อรีเฟรชให้ได้ผงสวรรค์อีกครั้ง
ผลตอบแทนต่ำ เสี่ยงสูงเกินไป
การค้าขาดทุน
อย่างไรก็ดี นอกจากผงสวรรค์แล้ว เธอมีของที่ทำกำไรได้มากกว่าอีก
— ยาแก้การอักเสบกับยาแก้หวัด