การทำสคริปต์โกงเกมสำหรับเกมแนวยิงลูกเล่นบนเว็บแบบนี้ ในแง่เทคนิคแล้วไม่มีอะไรยากเลย
หลินฮวนนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ในหัวก็จัดการตรรกะทางธุรกิจได้อย่างรวดเร็ว
ธุรกิจที่ดีต้องมีสินค้าที่ดี แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือต้องมีฐานลูกค้า
ตอนนี้ฐานผู้ใช้ของฟาร์มเถิงสวินและเกมจอดรถแย่งที่ก็มีอยู่แล้ว ที่เหลือก็คือจะขายสินค้าให้กับคนพวกนี้ยังไง
คิดได้ดังนั้น หลินฮวนก็คลิกเปิดหน้าเว็บ
ปี 2009 แพลตฟอร์มซื้อขายออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดของหัวเซี่ย ก็ต้องเป็นเป่าทาว
เวลานี้การจัดการของเป่าทาวหละหลวมมาก เหมือนกับดาร์กเว็บในยุคหลังเลย อะไรก็ตามที่มั่วๆ ซั่วๆ ก็หาเจอได้ทั้งนั้น
หลินฮวนไม่รีบหาเกี่ยวกับฟาร์ม แต่พิมพ์คำว่า "ตัวช่วย DNF" ในช่องค้นหาก่อน
กดเอนเทอร์ หน้าก็แสดงผลออกมาเป็นหน้ากระดาน
ร้านค้าไม่คิดจะปิดบังเลยด้วย ตั้งชื่อหัวข้อว่า "มองเห็นทั้งแผนที่" "อมตะสังหารทันที" "ดูดมอนทั้งจอ" อะไรทำนองนั้น พวกซีซี จวี่เฟิง ชื่อพวกนี้ก็หวือหวา ราคาก็ตั้งไว้แพงเอาเรื่อง
หลังจากนั้น หลินฮวนก็ลบช่องค้นหา แล้วพิมพ์คำสำคัญอย่าง "ผู้จัดการฟาร์ม" "ตัวช่วยขโมยผัก" เข้าไป
ผลลัพธ์ก็ออกมา แต่เทียบกับพวก DNF ที่มีร้านเป็นพรืดแล้ว ผู้ขายตัวช่วยฟาร์มถ้านับกันจริงๆ ก็มีแค่หน้าเดียวเศษๆ เท่านั้น
หลินฮวนคลิกเข้าไปดูอย่างละเอียด เช็คที่อยู่จัดส่งและแชทคุยกับลูกค้า ก็พบว่าหลายร้านที่จริงแล้วคือเจ้าของร้านเดียวกันทั้งนั้น แค่ใช้หน้ากากร้านค้าต่างๆ กันมาลงขาย
หลินฮวนตาเป็นประกาย
การแข่งขันน้อย ก็หมายถึงตลาดน่านน้ำสีครามที่ยังไม่มีใครแตะต้อง
ตอนนี้เกมจอดรถแย่งที่กับขโมยผักกำลังอยู่ในช่วงระเบิดเป็นกระแสหลัก ตลาดยังเป็นสุญญากาศ ตรงนี้มีโอกาสให้ทำอะไรได้มากมาย
การทำธุรกิจอยากหาเงินในวงการใดสักวงการหนึ่ง ตรรกะพื้นฐานที่สุดก็มีแค่สามแบบ
แบบที่หนึ่ง เปลี่ยนกฎ ผูกขาด
เช่นเอาสินค้าคนอื่นออกให้หมด นายคนเดียวนิยามตลาด ก็ได้เงินแน่ (คนที่เข้าใจก็เข้าใจ)
แบบที่สอง ใช้ขนาดบดขยี้ ตัดราคากัน คนอื่นขายห้าหยวน นายขายสิบเฟิน ใช้ทุนบีบให้คู่แข่งค่อยๆ ตายไป (อันนี้ก็น่าจะเข้าใจนะ?)