จัดการเรื่องเล็กน้อยเกี่ยวกับคอมเมนต์ลบเสร็จแล้ว หลินฮวนหันไปบอกหลี่เทียนหมิงว่า "อีกเรื่องนะ กิจกรรมลดสองหยวนถ้าแคปหน้าจอมาบนหลังร้าน ถ้ามีใครเอาภาพมา จะจริงหรือปลอม นายคืนเงินสองหยวนไปเลย ไม่ต้องตรวจ"
หลี่เทียนหมิงอึ้งไป เกาหัว "หา? ทำไมล่ะ? แล้วถ้ามีคนไปหารูปในเน็ตมาโกงเอาเงินสองหยวนนี่ เราก็คืนให้? แบบนั้นไม่ขาดทุนเหรอ?"
หลินฮวนยิ้ม "ฟังฉันก็พอ"
เขาไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม นี่เป็นกลเม็ดพื้นฐานของการทำธุรกิจ ตอนที่ร้านค้าออกกลยุทธ์โปรโมชันแบบนี้ ราคาต้นทุนจริงเขาคิดไว้ในใจตั้งนานแล้ว เงินสองหยวนนั่นไม่ใช่ค่าชดเชยอะไรเลย แต่เป็นตัวเร่งอัตราคอนเวอร์ชัน ส่วนภาพที่แคปมาจะจริงหรือปลอม ใครสน?
มันก็เหมือนกับเวลาคนไปสัมภาษณ์งานบริษัทใหญ่ ๆ ในอนาคตนั่นแหละ
พวกเด็กจบใหม่ซื่อ ๆ ตั้งหน้าตั้งตาเขียนประวัติส่วนตัวจริงหมดเปลือก
หารู้ไม่ว่ายิ่งเปิดเผยไพ่ในมือหมดเท่าไหร่ ก็ยิ่งตายเร็วเท่านั้น
เรื่องนี้ก็เหมือนกับการคบหาแฟน ถ้านายเปิดเผยด้านที่แท้จริงที่สุด อ่อนแอที่สุด โดยไม่เหลืออะไรเก็บไว้ให้อีกฝ่าย อีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะไม่สงสาร กลับมองว่าแกเป็นคนไร้ค่าที่โง่เง่า
กล้า ๆ โม้ไปเถอะ
สอบเข้ามหาวิทยาลัยธรรมดาได้ก็ยากแล้ว แต่แค่พูดออกไปข้างนอกว่าจบจากมหาวิทยาลัยท็อป 985 ก็แค่ขยับปากพูดไม่ใช่เหรอ?
ออกจากบ้านไป ตัวตนสร้างเองได้
หลินฮวนโยนงานบริการลูกค้าที่ซ้ำซากจำเจพวกนี้ให้หลี่เทียนหมิง ก็เพื่อให้สมองตัวเองว่าง คิดเรื่องเส้นทางต่อจากนี้
ช่วงนี้ยอดขาย "ผู้จัดการฟาร์ม" พุ่งแรง ทำเงินให้เขาเป็นกอบเป็นกำกว่าหมื่นหยวนแล้ว
เทียบกับการฟาร์มเงินใน DNF ที่ต้องเปิดเครื่องในห้องวีไอพีทั้งวันทั้งคืน ทั้งยังต้องคอยระแวงว่าบัญชีจะโดนแบน สคริปต์ขายซอฟต์แวร์เสมือนแบบนี้มีอัตรากำไรที่เหนือชั้นกันคนละมิติเลย
นี่คือผลตอบแทนจากการเปลี่ยนกรอบความคิด