จูเก๋อจิ่นอวี๋ยกมือส่งสัญญาณให้ชายชราในชุดเทาถอยหลัง แล้วเอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉย
“หลิงอวิ๋น ข้าแค่อยากเตือนให้เจ้านึกถึงครอบครัวที่อยู่ ณ เมืองเทียนเหยียนอันไกลโพ้น”
“เจ้าข่มขู่ข้า?”
หลิงอวิ๋นบีบคอขาวผ่องของจูเก๋อจิ่นอวี๋ทันที
“ไร้มารยาท!”
สีหน้าชายชราชุดเทาเปลี่ยนไปฉับพลัน เสื้อคลุมพองลม เจตนาสังหารเหี้ยมเกรียมพลุ่งพล่าน
จูเก๋อจิ่นอวี๋สีหน้าไม่เปลี่ยน ยกมือส่งสัญญาณให้ชายชราถอยหลัง
“จูเก๋อจิ่นอวี๋ หากตระกูลฉู่มีเรื่องใด จงพุ่งเป้ามาที่หลิงอวิ๋นผู้เดียว”
“แต่หากพวกเจ้ากล้าแตะต้องครอบครัวของข้า ข้ารับรองได้เลยว่า ทั่วทั้งตระกูลฉู่จะไม่เหลือแม้แต่ไก่หรือสุนัข”
พูดจบ หลิงอวิ๋นปล่อยจูเก๋อจิ่นอวี๋ แล้วสาวเท้ามุ่งหน้าสู่ท่าเทียบเรือเมฆา
“คุณหนูใหญ่ ไอ้สารเลวนั่น...”
ชายชราชุดเทาอัดอั้นใจแทบลงมือ แต่ถูกจูเก๋อจิ่นอวี๋ยกมือห้ามไว้
“ท่านอาเก้า เทียนฉีเคยกล่าวไว้ว่าจะสังหารเด็กนี่ด้วยมือของเขาเอง ท่านไม่จำเป็นต้องลงมือ!”
“ข้าไม่สะดวกเข้าไปร่วมงานเลี้ยง ท่านช่วยจับตาดูชายคนนี้ให้ข้า อย่าให้เขาทำลายพิธีขอวิวาห์ของเทียนฉีได้เป็นอันขาด”