r />hเสวี่ยเต้าจื่อเก็บทุกการกระทำของหลิงอวิ๋นไว้ในสายตา แต่ทั้งหมดนั้นในสายตาของเขา เป็นเพียงการดิ้นรนที่ไร้ความหมาย
ระหว่างขั้นจอมยุทธ์ใหญ่กับขั้นอู่จุน มีขั้นจอมยุทธ์วิญญาณ ขั้นอ๋องยุทธ์ ขั้นจอมยุทธ์สูงสุด และขั้นอู่จงกั้นอยู่!
ห่างกันถึงสี่ขอบเขตใหญ่
เสวี่ยเต้าจื่อไม่เคยเชื่อเลยว่าในโลกนี้จะมีสมบัติล้ำค่าหรือวิชาลับใด ที่จะชดเชยช่องว่างพลังบำเพ็ญที่มหาศาลเช่นนี้ได้
ทุกสิ่งที่หลิงอวิ๋นทำ ในสายตาของเสวี่ยเต้าจื่อล้วนดูไร้เดียงสาและน่าขัน
“ดูท่าถ้าไม่ให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดบ้าง เจ้าคงไม่ยอมพูด...”
แขนของเสวี่ยเต้าจื่อขยับเล็กน้อย ร่างของว่านฮวาอวี่ที่ถูกพันธนาการเริ่มลอยขึ้นจากพื้น จากนั้นฝ่ามือของเขาก็กำเข้าช้า ๆ
“อ๊า...”
ในที่สุดว่านฮวาอวี่ก็เปล่งเสียงออกมาได้
แต่มันเป็นเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เมื่อเส้นเลือดถูกแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวบีบจนแตก
“หึหึ...”
เสียงหัวเราะดุจกระดิ่งเงินดังมาจากทุกทิศทาง ทำให้ยากจะแยกแยะตำแหน่งของผู้มาเยือน
“ถึงกับเป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักเทียนเสวียนอู่ ผู้แข็งแกร่งขั้นอู่จุนรุ่นหนึ่ง กลับทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้ได้”