เฉาซู่กลั้นแรงกระตุ้นที่จะตบหลิงอวิ๋นตายคามือ จ้องมองป้ายชื่อนักโทษประหารที่หลิงอวิ๋นหยิบออกมา
ในนั้นมีป้ายนักโทษประหารขั้นนักรบสิบที่ไม่คุ้นตาอยู่หนึ่งแผ่น ดึงดูดความสนใจของเฉาซู่ในชั่วพริบตา
"ป้ายนักโทษประหารขั้นนักรบสิบสองแผ่น เจ้ากล้าโกง?"
เท่าที่เขารู้ หลิงอวิ๋นถูกฉู่เทียนฉีควักรากวิญญาณไปแล้ว
และเมื่อครู่เขาก็ไม่สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังลมปราณแม้แต่น้อยจากร่างหลิงอวิ๋น
"โกง?"
หลิงอวิ๋นแทบจะหัวเราะออกมา "ผู้อาวุโสเฉา ในเมื่อเยี่ยเมิ่งเยียนฆ่านักโทษประหารขั้นนักรบสิบได้ ข้าเอาชนะเยี่ยเมิ่งเยียนได้ การฆ่านักโทษขั้นนักรบสิบสักคนหนึ่งก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไร?"
"ตรรกะนี้เหมือนจะไม่มีข้อบกพร่องนะ"
หลิวชิงเฟิงเอ่ยออกมาอย่างไม่ทันยั้งคิด
"หลิวชิงเฟิง เจ้าพูดน้อยลงสักสองสามประโยค อาจจะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีกหลายปี!"
เฉาซู่จ้องเขม็งไปที่หลิวชิงเฟิง
หลิวชิงเฟิงจ้องกลับโดยไม่ลดละ "แซ่เฉาเอ๋ย ข้าทนดูพวกเจ้ามานานแล้ว หลิงอวิ๋นออกมาเป็นคนแรก รีบประกาศผลเถอะ"
เฉาซู่รู้สึกอัดอั้นราวกับกลืนแมลงวันหัวเขียวเข้าไปทั้งตัว
รางวัลของอันดับหนึ่ง ไม่เพียงแต่มีส่วนที่มาจากสำนัก วิชาร่างเบาที่มีค่าสูงสุดนั่นยังเป็นของส่วนตัวที่ฉู่เทียนฉีให้อีกด้วย
แต่ตอนนี้ ภายใต้สายตาจับจ้องของฝูงชน หน้าตาของสำนักเทียนเสวียนอู่ยังต้องรักษาไว้
มิเช่นนั้นตำแหน่งผู้อาวุโสของเขาก็มาถึงจุดจบแล้ว
"ด่านแรกของการทดสอบเข้าร่วมสำนัก อันดับหนึ่ง... หลิงอวิ๋น!"
เฉาซู่แทบจะใช้พลังทั้งหมดที่มีตะโกนชื่อหลิงอวิ๋นออกมา
จากนั้นเขาโยนถุงเก็บสมบัติใบเล็กให้หลิงอวิ๋น
หลิงอวิ๋นรับถุงเก็บสมบัติ เปิดออกดู
ยุทธศิลป์ระดับเสวียนขั้นสูง: กระบี่วายุเยือกเมฆาไหลริน
ร่างเบาขั้นยอดเยี่ยมระดับเสวียน: ท่วงท่าอเนกอนันต์ป่าวิเวก
"นี่มันคือรางวัลที่ถูกปรับแต่งมาเพื่อเยี่ยเมิ่งเยียนโดยแท้"
"โดยเฉพาะวิชาร่างเบานี้ ไม่นึกเลยว่าจะถึงขั้นยอดเยี่ยมระดับเสวียน น่าเสียดายที่ตอนนี้กลับตกเป็นของข้า"
เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าหลิงอวิ๋น สีหน้าของเฉาซู่ก็ยิ่งยากจะทนดู