ชั่วขณะนั้น!
ทั่วลานประลองเงียบกริบไร้สุ้มเสียง ผู้คนตาค้าง ไม่อยากเชื่อสายตาจ้องมองร่างของฉู่เทียนหยางที่ร่วงลงกระแทกพื้น
ไม่ต้องพูดถึงตระกูลฉู่ที่หนุนหลัง
แค่ตัวฉู่เทียนหยางเองก็เป็นอัจฉริยะผู้ครอบครองกายยุทธ์พิสดารอย่างแขนสุวรรณเพลิงแล้ว
ในอนาคตที่มองเห็นได้ ฉู่เทียนหยางจะต้องกลายเป็นบุคคลดั่งเสาค้ำของสำนักเทียนเสวียนอู่เป็นแน่
ทว่าบัดนี้
กลับถูกหลิงอวิ๋นชี้ปลิดชีพไปต่อหน้าสาธารณชน
"ไอ้ชั่ว!!!"
คนแรกที่ได้สติคือหลี่เทียนหรงบนเวทีประลอง
หลิงอวิ๋นกล้าสังหารสมบัติสุดรักของนาง!
"ข้าฆ่าเอ็ง!"
หลี่เทียนหรงตาแดงกริบ ไม่สนสิ่งใด ลงมือเองแล้ว
พลังน่าสะพรึงขั้นอู่หวง ในชั่วขณะนี้พลุ่งพล่านดั่งคลื่นยักษ์ถาโถม
หินแกรนิตแข็งแกร่งของเวทียังมิอาจทานทนแรงมหาศาลของหลี่เทียนหรงไหว ระเบิดปุดทันที รอยร้าวลามเหมือนใยแมงมุมไปทุกทิศ
หลิงอวิ๋นอยู่ใจกลางการกดดันของหลี่เทียนหรง แถมเพิ่งใช้แรงทั้งหมดไปกับท่าเดียวเมื่อครู่
ครั้นนี้เผชิญการโจมตีแค้นของหลี่เทียนหรง จึงกระอักโลหิตสวนปาก
"หยุดมือ!"
ร่างคลุมเทาผู้หนึ่งกำยำกว่า กลับปรากฏบนเวทีเร็วกว่า มือข้างหนึ่งโบกพัดใบหม่อนขาดวิ่น
เสียงลมสายฟ้าพวยพุ่ง หลี่เทียนหรงร้องโหยหวน กระเด็นถอยไปเหมือนถุงทราย
"หรงเอ๋อร์!"
จ้าวอู๋จี๋ทะยานร่างลอยตาม รับหลี่เทียนหรงที่กระเด็นกลางอากาศไว้ได้
แล้วนัยน์ตาฉายแววกราดกับทางเวที "พ่อค้าอู๋ เหตุใดท่านต้องแทรกแซงกิจของสำนักเทียนเสวียนอู่ด้วย!"