"ตายซะ!"
ฉู่อวี้เจินราวกับภูตพรายอันตรธานจากที่เดิม ปรากฏกายเบื้องหน้าหลิงอวิ๋น
จากนั้นนิ้วมือทั้งห้าที่แห้งเหี่ยวดั่งกรงเล็บพญาอินทรีก็ตะปบเข้าจับลำคอของหลิงอวิ๋น
ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง
โครงกระดูกขาวที่ยืนอยู่ข้างกายหลิงอวิ๋นก็ลงมือ
นอกจากเปลวไฟสีเขียวประหลาดที่เต้นระรัวอยู่ในเบ้าตาทั้งสองแล้ว โครงกระดูกขาวนั้นไร้ซึ่งกลิ่นอายใด ๆ โดยสมบูรณ์
ฉู่อวี้เจินจะคาดคิดได้อย่างไรว่าสิ่งที่เหมือนรูปปั้นนี้จะขยับได้
กระบี่ศึกกระดูกขาวฟาดฟันตรงเข้าที่ศีรษะของฉู่อวี้เจิน
ความเร็วรวดเร็วปานนั้นทำเอาฉู่อวี้เจินสะดุ้งโหยง แทบจะโดยสัญชาตญาณก็ปรับทิศทางการโจมตี
กรงเล็บหนึ่งปะทะเข้ากับกระบี่ศึกกระดูกขาวที่ฟันลงมาจากเหนือหัว
ตูม!
ปราณแท้ที่ห่อหุ้มนิ้วมือของฉู่อวี้เจินถูกระเบิดกระจุยโดยตรง
"อ๊าก..."
พร้อมกับเสียงร้องโหยหวน ฝ่ามือของฉู่อวี้เจินก็ถูกฟันขาดสะบั้น
"พลังแข็งแกร่งยิ่งนัก!"
ดวงตาของหลิงอวิ๋นเปล่งประกาย!
สิ่งมีชีวิตโครงกระดูกแม้จะไร้ปราณแท้ แต่พลังนั้นแข็งแกร่งอย่างแท้จริง!
หนึ่งพลังทลายหมื่นวัตร!
"อ๊ะ นี่..."
ว่านฮวาอวี่เบิกดวงตากลมโตดั่งอัญมณีสีดำ ตะลึงงันอยู่ในที่นั้น
"นี่..นี่คือผีร้ายอะไรกัน..."
ฉู่อวี้เจินกุมข้อมือที่เลือดพุ่งกระฉูด ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจ้องมองโครงกระดูกขาวที่ดูธรรมดาสามัญเบื้องหน้า