หลิงอวิ๋นเดินไปตรงหน้ามารดาแห่งตระกูลลู่ คารวะด้วยน้ำเสียงนอบน้อม "ท่านอา... สะใภ้"
"คุณชายหลิง เจ้าเรียกข้าว่าอาสะใภ้ ข้าไม่กล้ารับหรอก!"
มารดาแห่งตระกูลลู่เหลือบมองลู่เสวียเหยาที่อยู่ด้านหลังหลิงอวิ๋น แล้วหมุนกายจากไปทันที!
พูดตามตรง หากยืนในมุมของมารดาคนหนึ่ง สิ่งที่หลิงอวิ๋นแสดงออกในวันนี้ นางหาข้อตำหนิใดไม่ได้เลย ถึงขั้นเรียกว่าสมบูรณ์แบบก็ว่าได้!
ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์และอิทธิพลที่หลิงอวิ๋นเผยออกมา ล้วนทำให้นางตื่นตะลึงอย่างยิ่ง!
แต่ว่า!
ตระกูลฉู่ มีปรมาจารย์ใหญ่ขั้นอู่จินผู้มีอายุสามร้อยปีอยู่นะ!
เบื้องหน้าพลังอันสมบูรณ์ ทุกสิ่งล้วนเลือนราง!
รวมถึงอำนาจต่างๆ ที่ห้อมล้อมหลิงอวิ๋นอยู่!
การเชื่อมสัมพันธ์แห่งศตวรรษนี้ หากกล่าวว่าตระกูลฉู่เป็นผู้พ่ายแพ้อันดับหนึ่ง ตระกูลลู่ก็ต้องเป็นอันดับสองอย่างไม่ต้องสงสัย
"เอ่อ..."
หลิงอวิ๋นลูบปลายจมูกอย่างกระอักกระอ่วน ทันใดนั้นรู้สึกถึงมือหยกนุ่มนิ่มมือหนึ่งจับฝ่ามือของเขาไว้
"หลิงอวิ๋น ข้าขอโทษ มารดาของข้าก็มีนิสัยเช่นนี้" ลู่เสวียเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงขอโทษ
"เข้าใจ!"
"ข้าเองที่คิดเรื่องต่างๆ ง่ายเกินไป!"
หลิงอวิ๋นย่อมเข้าใจเหตุผลที่มารดาแห่งตระกูลลู่ไม่ต้อนรับเขา