เขตฉลองครบรอบ 20 ปีของเกมผจญภัยไซอิ๋ว: เซิร์ฟเวอร์ “ไร้ผู้เทียบชั้น” เปิดวันนี้ตอนเที่ยงตรง
20 ปีผ่านไปราวกับดีดนิ้วครั้งเดียว แด่วัยเยาว์ที่ท้ายที่สุดก็ต้องล่วงลับไป!
สมัยก่อน ค่าบัตรเกมชั่วโมงละ 4 แต้ม ไม่มีการเติมเงิน ทุกคนเริ่มต้นบนเส้นสตาร์ตเดียวกัน
ไม่มีคนรวยล้นฟ้า เวลาเข้าปาร์ตี้ล่ามอนสเตอร์ก็คุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน
แค่พาเต่าทะเลกลายพันธุ์ไปด้วยก็หล่อที่สุดในกลุ่มแล้ว ย้อมสีด้วยผลไม้สีรุ้งสักหน่อย แม้แต่หมาเห็นยังต้องเรียกพี่ใหญ่
แต่ตอนนี้ชุดแฟชั่นกับพาหนะมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงจะหล่อเหลาแต่งตัวจัดเต็ม แต่บรรยากาศครึกครื้นแบบวันวานกลับหายไป
ในปาร์ตี้เงียบเหงาราวกับไร้ชีวิต นอกจากเปิดเกมทิ้งไว้ก็ไม่มีอะไรให้ทำ
เมื่อก่อนผู้เล่นสายฟรีแค่ล่าขุมทรัพย์ก็หาเงินจ่ายค่าบัตรเกมได้แล้ว
แต่ตอนนี้ต้องเลเวล 40 ถึงจะล่าขุมทรัพย์ได้ แถมยังมีข้อจำกัดเรื่องแต้มผลงานสามภพ
สมัยนั้นเพิ่งเปิดดันเจี้ยนใหม่ ๆ รางวัลดีจนรับกันแทบไม่หวาดไม่ไหว
ทุกวันนี้ดันเจี้ยนโดนปรับลดรางวัลซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังเปิดดันเจี้ยนชะตาฟ้า รายได้จากดันเจี้ยนทั่วไปก็ถูกหั่นลงถึง 60% โดยตรง
บางที...อาจถึงเวลาต้องบอกลากันจริง ๆ แล้ว
แต่เกมนี้เป็นทั้งวัยเยาว์ของผม และของพวกเรานี่นา
เฉินเชานั่งอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ แสงจากหน้าจอส่องให้เห็นใบหน้าที่อ่อนล้าเล็กน้อย
ผมข้างขมับมีสีขาวเพิ่มขึ้นหลายเส้น หางตาก็มีริ้วรอยบาง ๆ
เขาจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง ควันลอยผ่านหน้าจอจนภาพที่คุ้นเคยพร่าเลือนไป
เมื่อก่อนตอนเล่นเกมอย่างบ้าคลั่ง เขานั่งเฝ้าคอมพิวเตอร์ได้ทั้งวัน
ไม่ว่าจะสงครามกิลด์ จับผี วิ่งค้าขาย หรือขุดแผนที่สมบัติ เขาไม่ยอมพลาดสักอย่าง
ต่อมาเขาแต่งงาน มีลูก ภาระผ่อนบ้านผ่อนรถถาโถมเข้ามา เกมจึงค่อย ๆ กลายเป็นเพียงไอคอนหนึ่งในคอมพิวเตอร์ที่แทบไม่ได้กดเปิด
ขี้บุหรี่ร่วงลงในที่เขี่ยบุหรี่
เฉินเชาจ้องหน้าเข้าสู่ระบบ แต่ก็ยังไม่ยอมคลิกลงไปเสียที
ประตูห้องนอนถูกผลักเปิด
จางเหยียนเพิ่งช่วยลูกสาวทำการบ้านเสร็จ เธอถือแก้วน้ำอุ่นเดินเข้ามา
พอได้กลิ่นบุหรี่ เธอก็ขมวดคิ้วก่อน แต่เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินเชา คำตำหนิที่กำลังจะพูดก็ถูกกลืนกลับลงไป
“สูบบุหรี่อีกแล้วเหรอ?”
“แค่มวนเดียวเอง”
“อย่าเอาคำนี้มาหลอกฉัน”
เฉินเชาดับบุหรี่ แล้วเลื่อนที่เขี่ยบุหรี่ไปด้านข้าง
จางเหยียนวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอ
“เกมผจญภัยไซอิ๋วเหรอ?”
“อืม”
“ไม่ใช่ว่าบอกว่าจะเลิกเล่นแล้วหรือไง?”
เฉินเชาเงียบไปหลายวินาที
เขานึกถึงช่วงหลายปีหลังจากเพิ่งรู้จักจางเหยียน
ตอนนั้นเขายังเรียนหนังสือ ใช้ชีวิตอย่างไม่ต้องกังวลอะไร
ต่อมาจางเหยียนตั้งครรภ์ เขากัดฟันพักการเรียน หางานทำ
ย้ายบ้าน จัดงานแต่ง แล้วฝึกฝนตัวเองให้เป็นสามี เป็นพ่อคน
ตอนหนุ่ม ๆ เขาคิดว่าการแบกรับครอบครัวเป็นเรื่องง่าย
พอภาระตกมาบนบ่าจริง ๆ ถึงเข้าใจว่าบิลทุกใบหนักจนทำให้นอนไม่หลับได้
ตลอดหลายปีมานี้ เฉินเชาแทบไม่เคยพูดว่าเหนื่อย
เขาไม่อยากให้จางเหยียนเป็นห่วง
แต่ชีวิตไม่เคยสนใจว่าใครจะแบกรับไหวหรือเปล่า
เฉินเชาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงเจือความหยั่งเชิงอยู่เล็กน้อย
“เกมนี้ ถ้าเริ่มเซิร์ฟเวอร์ใหม่ บางทีอาจหาเงินได้นิดหน่อย”
พอพูดออกไป เขาก็หัวเราะตัวเองก่อน
เมื่อก่อนเล่นเกมเพราะสนุก
แต่ตอนนี้อยากกลับเข้าเกมอีกครั้ง กลับต้องใช้เรื่องหาเงินมาเป็นข้ออ้าง
จางเหยียนนั่งลงข้างเตียง มองเขา
“ถ้าอยากเล่นก็เล่นสิ”
เฉินเชาชะงักไป
“จริงเหรอ?”
“จริงสิ”
“ไม่กลัวฉันเอาเงินไปใช้มั่ว ๆ เหรอ?”
“ก็ใช้เงินส่วนตัวของคุณสิ”
เฉินเชากระแอมเบา ๆ
“ฉันมีเงินส่วนตัวที่ไหนกัน”
“ในบัตรธนาคารของคุณมีรวมกันตั้ง 80 หยวน”
สีหน้าของเฉินเชาแข็งค้าง
“คุณรู้ได้ยังไง?”
“ที่ซ่อนเงินของคุณมีอยู่ไม่กี่ที่ วนไปวนมาอยู่แค่นั้น”
“...”
เดิมทีเฉินเชายังคิดจะปากแข็ง แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่หัวเราะแห้ง ๆ
เงินส่วนตัว 80 หยวน
เขาซ่อนมันราวกับเป็นสายลับใต้ดิน คิดว่าปกปิดได้แนบเนียน ที่ไหนได้จางเหยียนรู้ทุกอย่างมาตั้งนานแล้ว
จางเหยียนมองท่าทางของเขาแล้วลดเสียงลงเล็กน้อย
“อย่าเติมเงินเยอะเกินไปล่ะ”
“เกมนี้ไม่เติมแน่นอน”
จางเหยียนลุกขึ้นเดินออกไป
เฉินเชาพลันเรียกเธอไว้
“ที่รัก”
“มีอะไร?”
“ขอบคุณนะ”
จางเหยียนไม่ได้หันกลับมา เพียงยกมือโบกไปมา
“ไม่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้ รีบเล่นเถอะ”
ประตูห้องนอนปิดลงเบา ๆ
เฉินเชากลับไปนั่งหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ ความรู้สึกที่กดเก็บไว้นานพลันคลายออก
เขาถูมือไปมา แล้วจับจ้องหน้าจออีกครั้ง
“ฝันตลอด 20 ปี เต้นรำครั้งสุดท้าย มังกรน้อยขาวกลางคลื่นกลับมาแล้ว!”
สมัครบัญชี ยืนยันตัวตนเพื่อป้องกันการติดเกม ผูกเบอร์โทรศัพท์ และยืนยันรหัสรักษาความปลอดภัย
ทุกขั้นตอนลื่นไหลราวกับสายน้ำ
เซิร์ฟเวอร์ใหม่เพิ่งเปิด คนแน่นจนแทบเข้าไม่ได้
เขาเปิดหน้าต่างเกมรวดเดียวแปดหน้าต่าง ตัวละครทั้งแปดไปต่อแถวเข้าสู่ระบบคนละคิว
หน้าต่างหนึ่งแจ้งว่าต่อคิวไม่สำเร็จ เขาก็รีบสลับไปอีกหน้าต่างทันที
หน้าต่างหนึ่งค้างอยู่ตอนโหลดตัวละคร เขาก็ย้อนกลับไปรีเฟรชหน้าเข้าสู่ระบบก่อนหน้า
หน้าต่างทั้งแปดบนเดสก์ท็อปสลับไปมาไม่หยุด
มือของเฉินเชาไม่เคยหยุดพัก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หน้าต่างตรงกลางก็สว่างขึ้น พร้อมข้อความแจ้งว่าเข้าสู่เกมได้แล้ว
“เข้าได้แล้ว!”
เขาพยายามลดเสียง แต่ก็ยังอดตะโกนออกมาไม่ได้
เมื่อเข้าสู่หน้าสร้างตัวละคร นิ้วของเฉินเชาก็หยุดอยู่บนเมาส์
ตอนนี้เกมผจญภัยไซอิ๋วมีสำนักมากกว่าแต่ก่อนเยอะ
สำนักชะตาฟ้า 18 แห่ง บวกกับสำนักผจญภัยอีกสองแห่ง รวมเป็น 20 สำนักให้เลือกอยู่ตรงหน้า
ถ้าอยากหาเงินในเซิร์ฟเวอร์ใหม่ การเลือกสำนักสำคัญมาก
สำนักที่เน้นโจมตีคงที่ใช้ทุนน้อย ปั้นตัวได้เร็ว ทำภารกิจช่วงแรกสบาย
สำนักกายภาพใช้เงินระดับกลาง ทั้งอุปกรณ์ การฝึกฝน และสัตว์เลี้ยงต้องไม่แย่เกินไป
สำนักเวทเผาเงินที่สุด ทั้งเครื่องประดับวิญญาณ พลังเวท ความเร็ว และอัตราคริติคอลเวท แต่ละอย่างล้วนเหมือนหลุมไร้ก้น
เฉินเชามีเงินอยู่แค่ 80 หยวน
เงินแค่นี้พอจ่ายค่าบัตรเกมในช่วงแรก แต่ไม่พอสำหรับสายเล่นที่ต้องลงทุนสูง
เขาไล่อ่านข้อมูลสำนักต่าง ๆ แล้วความคิดก็เริ่มชัดเจนอย่างรวดเร็ว
สำนักเทียนกง
สำนักนี้ถูกปรับลดความสามารถมาหลายครั้งแล้ว
สายเพิ่มความว่องไวเต็มรูปแบบที่เคยใช้กันหายไปหมด ต่อให้เล่นสายกายภาพก็ยังติดข้อจำกัดด้านเลเวลของวิชาฮุ่นเทียน
แต่เทียนกงมีสกิลหนึ่งที่ยังโกงสุด ๆ อยู่เสมอ
อสนีบาตห้าสายฟ้า
เมื่อสกิลนี้โจมตีโดน เพดานความเสียหายจะเท่ากับเลเวลตัวละครคูณ 50
เลเวล 40 สร้างความเสียหายได้สูงสุด 2,000 หน่วย
ช่วงเริ่มเซิร์ฟเวอร์ใหม่ เลือดของมอนสเตอร์ที่ใช้จับผีโดยทั่วไปไม่ได้เยอะนัก
ขณะที่สำนักอื่นยังต้องเพิ่มพลังโจมตี เปลี่ยนอุปกรณ์ และอัปสกิล
เทียนกงขอแค่ใช้สกิลอสนีบาตห้าสายฟ้าโจมตีโดน ก็สร้างความเสียหายปิดฉากได้อย่างน่าตกใจ
ที่สำคัญที่สุดคือ ความเสียหายนี้ไม่ได้พึ่งพาค่าพลังโจมตีของตัวละครมากนัก
เฉินเชาสามารถเน้นเพิ่มพลังชีวิต พลังป้องกัน และความว่องไวได้เต็มที่
อึด มีความเร็ว ต้นทุนต่ำ
สำหรับผู้เล่นรุ่นเก่าที่มีเงินส่วนตัวแค่ 80 หยวน ไม่มีตัวเลือกไหนเหมาะไปกว่านี้แล้ว
ในบรรดาตัวละครชายเผ่าเซียน เขาแทบไม่ต้องลังเลเลย
องค์ชายมังกร
เด็กหนุ่มที่เคยสวมอุปกรณ์เริ่มต้น ถืออาวุธมือใหม่ วิ่งไปวิ่งมาอยู่ที่อ่าวทะเลบูรพา ราวกับหวนกลับมายืนอยู่ตรงหน้าจออีกครั้ง
เฉินเชาพิมพ์ชื่อตัวละคร
มังกรน้อยขาวกลางคลื่น
คลิกยืนยัน
ภาพเปลี่ยนไป ฉากเริ่มต้นอันคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น
วินาทีต่อมา เสียงสังเคราะห์ไร้อารมณ์เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในสมองของเฉินเชา
【ติ๊ง! ระบบทางเลือกเทพระดับสูงเปิดใช้งาน】
บ้าเอ๊ย!
เฉินเชาเกือบกระโดดพรวดขึ้นจากเก้าอี้
ระบบในตำนานงั้นเหรอ?
ยังไม่ทันที่เขาจะสงบสติอารมณ์ เสียงในสมองก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【ผูกกับไอดีตัวละคร: มังกรน้อยขาวกลางคลื่น】
【ตรวจพบว่าเซิร์ฟเวอร์ปัจจุบันคือเขตฉลองครบรอบ 20 ปีของเกมผจญภัยไซอิ๋ว “ไร้ผู้เทียบชั้น”】
【เซิร์ฟเวอร์ใหม่รวบรวมผู้เล่นอิสระ พ่อค้ามืออาชีพ ทีมเล่นห้าบัญชี และสตรีมเมอร์เกมไว้ด้วยกัน โอกาสกับการแข่งขันดำเนินควบคู่กัน】
【โปรดเลือก】
【ตัวเลือกที่หนึ่ง: ผูกมิตรกับผู้เล่นระดับสูงในเซิร์ฟเวอร์ใหม่ เพื่อรับโอกาสให้พาเก็บเลเวล รางวัล: เต่าทะเลป่าหนึ่งตัว】
【ตัวเลือกที่สอง: มุ่งมั่นเพิ่มเลเวลตัวละครให้ถึงเลเวล 30 รางวัล: ค่ายกลคลุมฟ้าหนึ่งเล่ม】