อันที่จริง ไม่เพียงแต่อันหนิงไม่เชื่อ
แม้แต่หลินจิ่งหวยผู้เป็นฝ่ายตรงข้ามเอง ก็ไม่ค่อยเชื่อเช่นกัน
พี่น้องแย่งสามีไม่น่าฟัง แล้วป้าแย่งสามีหลานจะน่าฟังหรือ?
แม้เรื่องนี้จะถูกจำกัดวงในวังหลวงและถูกสั่งห้ามในเวลาต่อมา แต่คำกล่าวที่ว่า ใต้หล้าไม่มีกำแพงใดที่กันลมได้นั้น ย่อมเป็นจริงเสมอ
ด้วยเหตุนี้ พระชายาเจาฮวายังคงทูลขอพระบรมราชานุญาตเป็นพิเศษ คนในราชวงศ์ โดยเฉพาะคนที่ผ่านศึกชิงบัลลังก์มา แล้วจะมีโอกาสเป็นสมองโรมานซ์มากน้อยแค่ไหน?
ยิ่งไปกว่านั้น อันหนิงสงสัยว่า การมาเยือนเพื่อดูเรื่องสนุกในครั้งนี้ ตั้งใจหรือบังเอิญ?
บางที ฐานะของพวกเขาอาจถูกสืบรู้แล้วก็เป็นได้
"ว่าแต่ ลูกเอ๋ย ฐานะพระชายานางงามเพียงใด?"
มองดูบุตรชายที่เขินอายเป็นครั้งคราว อันหนิงค้ำคางด้วยมือ เอ่ยปากด้วยสีหน้าเพียงรอดูเรื่องสนุก
"แค๊กๆๆ!"
ทันทีที่พูดจบ ชาที่เพิ่งเข้าปากของหลินจิ่งหวยก็แทบจะสำลัก
โดยเฉพาะเมื่อเห็นสีหน้าแม่ที่ดูเรื่องสนุกเช่นนี้ หนุ่มน้อยหลินยิ่งก้มหน้าครึ่งหนึ่ง เงียบงันด้วยความจนใจ
เสียแรงที่เขากังวลมาก่อนหน้านี้ พระชายาท่านนั้น มีชาติกำเนิดสูงศักดิ์ นิสัยก็ดูเย่อหยิ่ง หากแต่งเข้ามาแล้วตอนที่เขาไม่อยู่ ใช้ศักดิ์ศรีของพระชายาข่มแม่เขาจะทำอย่างไร?
เพราะถึงแม้แม่จะฉลาดและเก่งกาจ แต่ก็อ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก และไม่เคยยอมอดทนต่อความอยุติธรรมแม้แต่น้อย