ไม่สมกับที่เป็นสุราขึ้นชื่อของเปอร์เซีย ทั้งรสสัมผัสและรสชาตินับว่าดีเลิศยวดยิ่ง อันหนิงค่อย ๆ จิบสุราชั้นเลิศในถ้วย พลางคิดในใจว่ากลับไปแล้วจะลองหมักเองบ้าง
ทางด้านบน ฮ่องเต้เซียนหยวนเห็นเช่นนั้นก็คิดว่านางชื่นชอบเป็นอย่างยิ่ง รีบสั่งการกับขันทีข้างกาย ทันทีที่งานเลี้ยงเลิก ก็ให้ส่งสุราถวายที่เหลือทั้งหมดไปที่จวนสกุลหลิน
แม้แต่เรื่องที่พระชายาผู้นี้ "ร่างกายอ่อนแอ" อันหนิงเพิ่งก้าวออกจากตำหนักฉีหยวน ก็มีเกี้ยวอุ่นจอดรออยู่ข้างกายแล้ว
ยามหน้าหนาว เป็นช่วงที่อากาศหนาวจัด
โดยเฉพาะเวลานี้ ท้องฟ้าเริ่มโปรยปรายหิมะลงมาแล้ว
มองดูทางเดินในวังที่ทอดยาวสุดสายตา พระชายาเจาฮวารีบประคองแม่สามีขึ้นเกี้ยวอย่างคล่องแคล่ว สุดท้ายก็ยังไม่ลืมที่จะอุ้มลูกสาวตัวน้อยขึ้นมาด้วย
ส่วนลูกชาย ไม่ต้องห่วง ข้างหน้าก็มีพ่อของเขาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?
ยังไงก็ไม่ปล่อยให้ลูกชายตัวเองหนาวหรอก
เมื่อเทียบกับข้างนอกที่หนาวเหน็บ ในเกี้ยวนุ่มนับเป็นอีกโลกหนึ่ง ใต้เท้าปูด้วยพรมขนแกะเนื้อหนา ที่ว่างไม่มากนัก แต่เตาอุ่นและชุดน้ำชาไม่มีขาดแม้แต่สิ่งเดียว แม้แต่ตรงมุมก็ยังเตรียมเตาอุ่นมือไว้อย่างครบครัน
บนโต๊ะไม้จันทน์แดงตรงกลาง ชุดหมากขาวหยกขาวที่เห็นได้ชัดว่ามีค่ายิ่งนักกำลังวางนิ่งสงบอยู่บนนั้น
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เห็น พระชายาเจาฮวาก็ยังรู้สึกตื่นตาตื่นใจ
ในวังต้าจิวกฎระเบียบเคร่งครัด หากไม่ได้รับอนุญาต แม้แต่พวกนางที่เป็นเชื้อพระวงศ์ ตำแหน่งต่ำกว่าพระชายาอ๋องก็ไม่สามารถนั่งเกี้ยวนุ่มได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าในวังหลวง ฝีมือของใครกันที่จัดเตรียมสิ่งเหล่านี้ได้ชัดเจนยิ่งนัก