ฉินเยี่ยนไว้ผมสั้นเนี้ยบ ย้อมไฮไลต์สีเทาอมฟ้า สีเทาโทนเย็นผสานกับสีฟ้าหม่น เส้นผมสองสามปอยตกลงมาระหน้าผากอย่างยุ่งเหยิง
ที่หูข้างขวามีต่างหูเงินประดับเพชรเม็ดเล็ก พอแสงไฟในห้องสตรีมส่องลงมา ก็ส่องประกายระยิบระยับ
คิ้วตาของเขาดูโดดเด่น หางตาเฉียงขึ้นเล็กน้อย สันจมูกโด่ง ริมฝีปากบางดูเย็นชา หน้าตาหล่อเหลาโดดเด่นสะดุดตา
ตอนนี้ฉินเยี่ยนเหมือนลูกหมาขนพองตัวหนึ่ง พูดเร็วและปากร้าย คำพูดไม่น่าฟังอะไรบ้างก็พูดใส่【เหนียวหนึบเนี่ยนฮูฮู】หมด ไม่สนด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นสตรีมเมอร์ในสังกัดบริษัทตัวเอง ปากไม่มีความเกรงใจสักนิด
ถึงขั้นมีคำเตือนจากแพลตฟอร์มเด้งขึ้นมา
แต่ทางการก็แค่เด้งขึ้นมาให้ดูเป็นพิธีเท่านั้น นี่มันคุณชายใหญ่แห่งแพลตฟอร์มเชียวนะ จะปิดห้องสตรีมเขา ไม่กลัวตายหรือไง?
【พายไข่เค็มเดือดจนกลายเป็นไข่ฝอยแล้ว ฝั่งตรงข้ามเป็นน้องสาวนะ ใจดีกับเขาหน่อยสิ】
【ชอบความหยิ่งยโสของพายไข่เค็มที่ไม่รักใครแบบนี้ที่สุดเลย ให้แม่จุ๊บทีเร็ว!】
【รู้สึกว่าทุกครั้งที่เจ้าพายไข่เค็มทำหน้าเย็นชา เขาหล่อมากเลย ดูมีชีวิตชีวาสมวัยสุด ๆ】
【แน่นอนอยู่แล้ว พายไข่เค็มเป็นหนุ่มมหาวิทยาลัยวัยใส ปีนี้เหมือนเพิ่งขึ้นปีหนึ่งเองใช่ไหม?】
【โอ้โห น้องชายรีบมาซบอกพี่สาวเร็วเข้า (เลียริมฝีปาก)】
คืนนี้ฉินเยี่ยนต้องเชื่อมต่อเล่นเกมกับเวินเนี่ยนตลอดคืน ถ้าทำรายการได้ดี หลังจากนี้ก็จะให้ฉินเยี่ยนพาเวินเนี่ยนสตรีมต่อไปด้วย
หลังฉินเยี่ยนด่าเสร็จ ฝั่งตรงข้ามก็เปิดไมค์ของ【เหนียวหนึบเนี่ยนฮูฮู】
เวินเนี่ยนเพิ่งเข้าใจขั้นตอนการสตรีมเกม เธอเปิดทั้งไมโครโฟนและหูฟัง น้ำเสียงนุ่มนิ่มเอ่ยถามอย่างลองเชิงว่า “ทุกคนได้ยินไหมคะ? เมื่อกี้ลืมเปิดไมโครโฟนกับหูฟังไปเลย แชตคึกคักจัง เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”