รอบคัดเลือกแข่งกันสองวัน เวินเนี่ยนก็ผ่านเข้ารอบอย่างไร้ข้อกังขา
การแข่งขันระดับมณฑลในวันพรุ่งนี้จะเป็นการดวลกันของผู้ชนะจากแต่ละเขต ความยากย่อมเพิ่มขึ้นอีกขั้น
นับรวมวันพรุ่งนี้กับวันมะรืน ก็เหลือเวลาอีกเพียงสองวันก่อนที่เวินเนี่ยนจะได้พบกับกู้ยวี่เซิน
หลังแข่งรอบคัดเลือกจบ หญิงสาวมองข้อความที่จี้เจาไป๋ส่งมา หัวใจพลันสั่นไหวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
【เจาเจาไป๋】：“ที่รัก ยินดีด้วยนะที่ผ่านเข้ารอบ ตอนนี้เพิ่งหนึ่งทุ่มเอง ฉันไปหาคุณได้ไหม?”
【เจาเจาไป๋】：“แปรงฟันเรียบร้อยแล้วนะ (ส่งสายตายั่วยวน)”
ก่อนข้อความนี้จะถูกส่งมา เวินเนี่ยนยังคิดอยู่ว่าจะเป็นเด็กดี แต่พอนึกถึงความสุขที่จี้เจาไป๋มอบให้ ยัยตัวติดหนึบก็ใจอ่อนอย่างน่าละอาย
ยามค่ำคืนชวนให้คนใจร้อนได้ง่าย เวินเนี่ยนคิดว่า แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
พอทุกอย่างจบลง เธอจะบอกจี้เจาไป๋ให้ชัดเจนถึงความคิดของตัวเอง
เธอไม่อยากแอบเล่นเกมคลุมเครือแบบนี้กับเขาลับหลังฉินเยี่ยนอีกแล้ว
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“ได้สิ รออยู่นะที่รัก (จุ๊บ)”
เมื่อได้รับอนุญาตจากเวินเนี่ยน จี้เจาไป๋ก็รีบขับรถออกจากโรงจอดรถใต้ดินอย่างอดใจรอไม่ไหว
ที่เวินเนี่ยนตอบตกลงก็เพราะเขารู้จักหนักเบาในบางเรื่อง พรุ่งนี้เธอยังต้องแข่งระดับมณฑลต่อ ร่างกายจะมีร่องรอยทิ้งไว้ไม่ได้
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เวินเนี่ยนได้ยินเสียงกริ่งประตู เธอวางมือบนลูกบิดแล้วเปิดประตูให้จี้เจาไป๋
ทันทีที่ประตูเปิด จี้เจาไป๋ก็ดันเธอชิดกำแพงแล้วจูบอย่างดูดดื่ม เขาปิดประตูตามหลัง ทั้งสองจูบกันอย่างไม่อาจผละจากกัน
เพราะคำนึงว่ายัยตัวติดหนึบยังต้องไลฟ์ในคืนพรุ่งนี้ จี้เจาไป๋จึงไม่ได้……
พวกเขาจูบกันจากหน้าประตูไปจนถึงห้องนั่งเล่น แล้วจากห้องนั่งเล่นไปถึงห้องนอน
จี้เจาไป๋มองหญิงสาวในอ้อมแขน ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเธอเบา ๆ
……
หญิงสาวถูกจูบจนดวงตากลมเป็นประกายชุ่มฉ่ำ เธอมองเขาราวกับปฏิเสธแต่ก็ยินยอม
ทั้งสองคนอยู่ในห้องนอนของหญิงสาว……
สองชั่วโมงผ่านไป หญิงสาวก็หมดเรี่ยวแรง
“...พอแล้ว คุณรีบกลับไปเถอะ พรุ่งนี้ฉันยังต้องไลฟ์นะ” น้ำเสียงของเวินเนี่ยนแหบพร่าอยู่บ้าง เธอกลัวว่าพรุ่งนี้จะพูดไม่ออก