หลังจากบล็อกคนที่คอยก่อกวนเธอจนหมด เวินเนี่ยนก็ใช้นิ้วจิ้มตำราพิชัยสงครามสามสิบหกกลยุทธ์ที่วางอยู่ข้างมืออย่างกลัดกลุ้ม
เพิ่งเปิดเรียนได้ราวสองเดือน เธอไม่ค่อยสนิทกับรูมเมตที่ถูกสวมรอยคนนั้น รู้เพียงว่าในเนื้อเรื่องเดิม อีกฝ่ายขโมยรูปนางเอกแล้วโพสต์ลงเว็บบอร์ดของเกม จนดึงดูดเทพเกมผู้เก่งกาจคนหนึ่งเข้ามา ซึ่งก็คือพระเอก
เมื่อนึกถึงพระเอกในโลกความจริง ขนตายาวของหญิงสาวก็สั่นไหวเบา ๆ ดวงตากลมชุ่มฉ่ำเต็มไปด้วยความสับสนอยู่หลายส่วน
ทั้งที่ยังไม่ได้ทำความรู้จักกับพระเอกอย่างเป็นทางการเลยแท้ ๆ ทำไมค่าความชอบถึงพุ่งขึ้นไปเป็น 60% แล้วล่ะ?
เวินเนี่ยนเคยคิดจะเป็นฝ่ายเข้าหาก่อนเหมือนกัน แต่ไม่ว่าเมื่อไรก็ไม่เคยเจอพระเอก ราวกับเธอกับเขาอยู่กันคนละโลก
ในเมื่อเข้าหาพระเอกในโลกความจริงไม่ได้ เธอก็ทำได้แค่เริ่มจากในเกม
วิญญาณร้ายเองก็ต้องตามยุคให้ทัน เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอก็จะเล่นเกมเหมือนกัน
หลังจากอ่านตำราพิชัยสงครามสามสิบหกกลยุทธ์จบในห้องสมุด หญิงสาวกำลังจะลุกขึ้น โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง
【ที่รัก ผมอยากจูบคุณเหลือเกิน... จูบจนคุณตาย จูบจนคุณตาย จูบจนคุณตาย......】
【ท่าทางที่รักตั้งใจอ่านหนังสือน่ารักจัง ทุกคืนผมต้องดูรูปที่รัก ( ) ( ) ถึงจะหลับได้ (เขิน)】
เวินเนี่ยนถูกไอ้โรคจิตนี่ตามตื๊อมาสองเดือนแล้ว เริ่มตั้งแต่วันแรกที่เปิดเรียน
บล็อกเท่าไรก็บล็อกไม่หมด ราวกับที่บ้านของไอ้โรคจิตนี่ทำบัตรโทรศัพท์ได้ฟรีอย่างนั้นแหละ