สำหรับข้อความที่ตงฟางจิ้นส่งมา ปฏิกิริยาแรกของกู้ฉือคือไม่เชื่อ
【ฉือ】: “หา? เป็นไปได้ยังไง เผยหวยโจวน่ะ คุณก็รู้ว่าเขาให้ความสำคัญกับชาติตระกูลที่สุด แล้วจะยอมเสียหน้าเยี่ยนจิ่งชิงเพราะนักเรียนโควตาพิเศษคนหนึ่งได้ยังไง?”
อีกด้านหนึ่ง เมื่อตงฟางจิ้นเห็นว่ากู้ฉือไม่เชื่อ เขาก็ยืนอยู่ในภัตตาคารส่วนตัวสำหรับสี่ตระกูลมหาเศรษฐี แล้วส่งคลิปเหตุการณ์ที่ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันให้กู้ฉือ
พอเห็นคลิปที่ตงฟางจิ้นส่งมา กู้ฉือก็เปิดดู
【ฉือ】: “สองคนนี้ไม่เคยเจอผู้หญิงหรือไง ถึงกับต้องเสียความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องเพราะผู้หญิงคนเดียวเลยเหรอ?”
ตอนนี้กู้ฉือพูดได้เต็มปากเพราะไม่ได้เป็นคนเจ็บเอง เขาไม่รู้หรอก เอาเป็นว่าตัวเองมีภรรยาแล้วก็แล้วกัน
ท่าทีของกู้ฉือทำให้ตงฟางจิ้นสงสัยไม่น้อย ทั้งที่ช่วงแรกเขาสนใจซูหร่วนมากแท้ ๆ แต่ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา นอกจากจะกอดโทรศัพท์ยิ้มคนเดียวแล้ว เขาก็แทบไม่สนใจเดิมพันของพวกเขาเลย
ทุกครั้งที่ถามว่าอยากยอมแพ้หรือเปล่า ศักดิ์ศรีบ้าบอของกู้ฉือก็ทำให้เขาปากแข็ง ยืนกรานไม่ยอมถอยเด็ดขาด
การยอมแพ้ก่อนเท่ากับเป็นคนหนี ความภาคภูมิใจของกู้ฉือไม่ยอมให้เขาทำเรื่องแบบนั้น
【ดี】: “ทำเพื่อผู้หญิงคนเดียว เสียหน้าทายาทมหาเศรษฐีหมด”
กู้ฉือจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วก็สวมเครื่องแบบออกจากห้องพัก
แม้นิสัยของกู้ฉือจะชวนให้พูดไม่ออก แต่หน้าตาของเขากลับหล่อเหลาสะดุดตา ผิวขาวสะอาด ดวงตาและคิ้วเผยความเย็นชาอยู่หลายส่วน ทว่าพอยิ้มขึ้นมากลับทำให้คนรู้สึกอบอุ่นราวกับสายลมวสันต์