พอได้ยินคำพูดของกู้ยวี่เซิน สีหน้าของกู้วั่งก็พลันหม่นลงทันที
“อาสาม คุณไม่เข้าใจเลยว่าเธอฮอตขนาดไหน”
“ถึงผมจะเปย์ให้เธอวันละสิบกว่าล้าน แต่คนอื่นเปย์ให้เธอวันละสามสิบกว่าล้านเลยนะ!”
พอพูดถึงเรื่องนี้ กู้วั่งก็โมโหขึ้นมา สามคนนั้นไม่มีคนที่บ้านคอยห้ามปรามกันบ้างหรือไง?
คงไม่ใช่ว่ามีเขาคนเดียวที่เอาเงินปันผลมาใช้หรอกนะ?
กู้ยวี่เซินได้ยินดังนั้น แววตาก็ฉายความสงสัยขึ้นมาวูบหนึ่ง
ยุคนี้มีคนโง่ยอมเสียเงินมากขนาดนี้เยอะนักหรือ?
เขานึกว่าสตรีถ่ายทอดสดคนนี้โชคดีมากแล้วที่ได้เจอคนโง่อย่างกู้วั่ง ไม่คิดเลยว่าจะมีคนโง่เยอะถึงขนาดนี้
คิดถึงตรงนี้ กู้ยวี่เซินก็เลิกสนใจเรื่องของกู้วั่งกับสตรีถ่ายทอดสดคนนั้น
ถ้าจะพูดถึงเรื่องความรัก ยังไงก็ไม่ถึงคิวกู้วั่ง เพราะตอนนี้เขาไม่มีเงินแล้ว
ความสัมพันธ์ระหว่างสตรีถ่ายทอดสดกับเจ้ามือใหญ่ส่วนมากก็เป็นแบบนี้ พอหยุดเปย์ ความรู้สึกก็กลับไปเป็นศูนย์
วันต่อมา ตอนเข้าไปที่บริษัท กู้ยวี่เซินเห็นข้อมูลของสตรีถ่ายทอดสดที่คนข้างล่างส่งมาให้ แต่ก็ไม่มีอารมณ์จะกดเปิดไฟล์ดู
สตรีถ่ายทอดสดคนนี้มีเจ้ามือใหญ่ตั้งมากมาย ยังไงก็ไม่มีทางไปเกี่ยวข้องอะไรกับกู้วั่งหรอก
พอกู้วั่งเห็นว่าสตรีถ่ายทอดสดเย็นชากับเขาขนาดนี้ตลอดหนึ่งเดือน บางทีเขาอาจจะคิดได้เอง
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ เมื่อคืนยัยตัวติดหนึบฝันถึงพี่ด้วย”
กู้ยวี่เซินเปิดโทรศัพท์ เห็นข้อความที่หญิงสาวส่งมา จึงค่อย ๆ พิมพ์ถาม “ฝันถึงผมหรือครับ? แต่คุณยังไม่เคยเจอผมเลยนะ”
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“ก็ได้ค่ะ ทั้งหมดนี่เป็นข้ออ้างเพราะคิดถึงพี่ต่างหาก (จิ้มนิ้ว)”
พอเห็นว่ายัยตัวติดหนึบตรงไปตรงมาและน่ารักขนาดนี้ ก็ทำให้อารมณ์ดี ๆ ในยามเช้าของเขาพลอยสดใสขึ้น มุมปากของกู้ยวี่เซินจึงยกขึ้นเล็กน้อย