【คืนนี้ภรรยาหวานจัง ไม่รู้ว่าที่อื่นจะหวานแบบนี้ด้วยหรือเปล่านะ? (เขิน)】
เวลานี้เวินเนี่ยนขึ้นเตียงแล้ว พอเห็นข้อความของพระเอก เธอก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไป
【ไอ้โรคจิต! สักวันฉันจะแจ้งตำรวจให้มาจับคุณให้ได้!】
ฟู่เหยียนเหลือบมองข้อความนั้น ก่อนจะหัวเราะออกมา ทำไมภรรยาถึงยังซื่อบื้อแบบนี้นะ?
วิธีนี้ใช้กับเขาไม่ได้หรอก
【ผมทำผิดอะไรหรือ? ผมยังไม่ได้ขโมยหัวใจคุณไปเลยนะ แต่คุณต่างหากที่ขโมยหัวใจผมไปแล้ว (น้อยใจ)】
【ภรรยาใจร้ายจัง!】
ถ้อยคำไร้ยางอายเช่นนี้ทำให้สาวน้อยเริ่มอยากบล็อกเขาขึ้นมาตงิด ๆ เธอกำลังจะกดบล็อกให้พ้นหูพ้นตา แต่อีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอย่างรวดเร็ว
【ห้ามบล็อกนะ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ผมจะไปทวงดอกเบี้ยเอง คราวหน้าจะจูบตรงไหนดีนะ...】
หญิงสาวโกรธจนเบิกตากว้าง รีบพิมพ์ตอบกลับไป
【ไอ้สารเลว โรคจิต หมาเลว!】
ฟู่เหยียนเห็นว่าแม้แต่ด่าคน สาวน้อยก็ยังทำไม่ค่อยเป็น แววปรารถนาครอบครองในดวงตาของเขาจึงยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
【หมาเลวอยากทำเรื่องไม่ดีกับ*** พรุ่งนี้**จะให้รางวัลหมาเลวใช่ไหม? (เลียริมฝีปาก)】
เมื่ออยู่ต่อหน้าเวินเนี่ยน ฟู่เหยียนไม่เคยมีขีดจำกัด
หลังส่งข้อความนี้ ฟู่เหยียนก็สังเกตว่าร่างกายของตัวเองเริ่มมีปฏิกิริยาอีกแล้ว เขาหลับตาลง กดความปรารถนาในแววตาให้สงบลงอย่างหนัก
คืนนี้น่าเสียดายจริง ๆ
ได้แค่จูบ ไม่มี*