อากาศเริ่มเย็นลงทีละน้อยแล้วในช่วงนี้ ที่จริงกู้ยวี่เซินไม่ใช่คนกลัวหนาว แต่บรรยากาศในเดือนกันยายนกลับทำให้เขารู้สึกเย็นเยียบไปถึงกระดูก
เขาขับรถตรงไปยังคอนโดของเวินเนี่ยน เขารู้ว่าห้องของเธออยู่ชั้นไหน
เวลานี้ดึกมากแล้ว บนถนนแทบไม่มีผู้คน กู้ยวี่เซินจอดรถไว้ข้างทาง
จากตรงนี้ แค่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก็เห็นชั้นที่เวินเนี่ยนอยู่ ห้องของเธอยังเปิดไฟสว่าง หญิงสาวยังไม่เข้านอน
เนี่ยนเนี่ยน ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ?
กู้ยวี่เซินคิดว่าหากรู้ว่าเธอกับคนอื่นมีความสัมพันธ์คลุมเครือ เขาคงโกรธจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่กลับพบว่าตนไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ในหัวมีแต่ภาพเวินเนี่ยนที่สดใสร่าเริงและน่ารัก ความคิดเหล่านั้นทรมานเขาจนแทบอยากพุ่งขึ้นไปหาเธอโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น
แต่เขาจะขึ้นไปในฐานะอะไรล่ะ?
เขากับหญิงสาวยังไม่เคยเจอกันในชีวิตจริงด้วยซ้ำ ตอนที่เธอชวนพบกัน สิ่งแรกที่เขาทำกลับเป็นการหลบเลี่ยง
ถ้าเป็นเขาเจอคนทำแบบนี้ ก็คงคิดเหมือนกันหรือเปล่าว่าอีกฝ่ายไม่ได้ชอบเขา?
เขาอายุมากกว่าเวินเนี่ยนหลายปี จึงคอยกังวลว่าตัวเองจะตามโลกอันมีชีวิตชีวาของเธอไม่ทัน กลัวว่าความสุขุมเป็นผู้ใหญ่ของตนจะดูหัวโบราณในสายตาหญิงสาว