กู้ยวี่เซินมองข้อความที่เวินเนี่ยนส่งมา เหตุผลบอกเขาว่าเธอกับเฮ่อเหลียนจิ่งคบกันแล้ว หากยังติดต่อกับเธอต่อไปก็เป็นเรื่องผิดศีลธรรม
แต่ความรักเป็นสิ่งที่ไร้เหตุผล ทุกครั้งที่กู้ยวี่เซินเกลี้ยกล่อมตัวเองได้ เขาก็มักเผลอติดต่อเวินเนี่ยนไปอีกครั้ง
แม้แต่กู้ยวี่เซินเองก็ยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่ เขาหวังให้เฮ่อเหลียนจิ่งรู้ว่าเขามีตัวตน แล้วเกิดรอยร้าวกับเวินเนี่ยน เมื่อทั้งสองเลิกกัน เขาก็จะได้ตามจีบเธอ
หากหญิงสาวถูกเฮ่อเหลียนจิ่งทำให้เสียใจ เขาก็จะไม่อดกลั้นอีกต่อไป และจะแข่งขันกับเฮ่อเหลียนจิ่งอย่างเปิดเผย
มังกรร้ายจะปกป้องสมบัติของตัวเองให้ดี
【ยวี่เซิน】：“ฉันจะดีกับเธอเสมอ ต่อให้เราไม่ได้เจอกัน ความสัมพันธ์ของเราก็จะไม่เปลี่ยนไป”
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“อ๋อ ๆ”
เวินเนี่ยนไม่ได้ยืนกรานต่อ เธอกำลังรอให้กู้ยวี่เซินคิดทบทวนด้วยตัวเอง
เป็นฝ่ายเข้าหาอยู่ตลอดก็เหนื่อยเหมือนกัน
กู้ยวี่เซินมองข้อความของหญิงสาว มุมปากมีรอยยิ้มขมขื่นประดับอยู่
เขาไม่อยากเจอเธอหรือไง?
อยากสิ อยากมากด้วย
แต่เขาจะไปพบเวินเนี่ยนในฐานะอะไรล่ะ?
ตอนนี้กู้ยวี่เซินไม่มีสมาธิอ่านเอกสารตรงหน้าแม้แต่น้อย เขาผลักเอกสารออกไป แววตาค่อย ๆ แน่วแน่ขึ้น
【ยวี่เซิน】：“ให้ฉันเลือกสถานที่นะ ถึงเวลาแล้วฉันจะไปรับเธอ”
ส่วนผลที่จะตามมา เขามั่นใจว่าจัดการได้
หากเฮ่อเหลียนจิ่งเล่นไม่ซื่อกับสัญญาระหว่างตระกูลกู้และตระกูลเฮ่อเหลียน จนคณะกรรมการไม่พอใจเงินลงทุนกว่าหนึ่งแสนล้านนี้ เขาจะเป็นคนเติมให้เอง
เขามีเงินหนึ่งแสนล้านอยู่หลายก้อน แค่ไม่รู้ว่าเฮ่อเหลียนจิ่งมีทุนมากพอจะเล่นกับเขาได้นานแค่ไหน
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็ไม่ค่อยอยากเจอแล้ว”
【ยวี่เซิน】：“ขอโทษ เมื่อกี้เป็นความผิดของฉันเอง ฉันขี้ขลาดเกินไป พอเราเจอกันแล้ว เธอจะจัดการฉันยังไงก็ได้ ดีไหม?”
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】：“ฉันจะจัดการคุณทำไมล่ะ คุณยุ่งจะตาย คงไม่ชอบคบกับคนว่าง ๆ อย่างฉันหรอก ฉันไม่บังคับคุณแล้ว”
แววตากู้ยวี่เซินมีรอยยิ้มจนใจและเอ็นดูอยู่หลายส่วน โทษเขาเถอะ
ทั้งที่รู้ว่ายัยตัวติดหนึบไม่ใช่คนที่ใครจะรังแกได้ง่าย ๆ แต่เขากลับปฏิเสธไม่ยอมเจอเธอหลายครั้ง