ในกระจกไม่มีร่องรอยของวิญญาณอยู่เลย เด็กสาวดูราวกับเป็นหุ่นเชิดตัวหนึ่ง
เซี่ยสวินมองคนบนเตียงด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าเล็กของเด็กสาวแนบอยู่กับผ้าห่มนุ่มนิ่ม ขนตายาวทิ้งตัวลงอย่างว่าง่าย คอเสื้อคลายออกเล็กน้อย เผยให้เห็นไหล่และลำคอขาวผ่อง
เขายากจะเชื่อว่าเวินเนี่ยนที่ดูสมจริงถึงเพียงนี้คือร่างจำแลงของปีศาจในใจ
หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เซี่ยสวินก็หัวเราะเยาะตัวเองเบา ๆ
เขาคงไม่ได้โชคดีถึงเพียงนั้นจริง ๆ
หลังเซี่ยสวินจากไป เด็กสาวบนเตียงก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มีแววง่วงงุน กลับแจ่มใสกระจ่าง
เมื่อนึกถึงสิ่งที่เซี่ยสวินทำเมื่อครู่ เวินเนี่ยนก็รู้สึกแปลกใจ เซี่ยสวินคิดได้อย่างไรว่าเธอไม่ใช่มนุษย์?
ทั้งที่เธอแสดงได้เหมือนคนมากแล้วแท้ ๆ
วิญญาณร้ายรู้สึกฉงนอยู่บ้าง
แต่ทั้งหมดนี่เป็นเพียงการคาดเดาของเธอ พรุ่งนี้ค่อยดูว่าพระเอกคนนี้มีท่าทีอย่างไร แล้วเธอค่อยวางแผนใหม่
วิญญาณร้ายไม่เลือกกิน ถ้ากินของพระเอกไม่ได้ ก็ยังกินของนางเอกได้
นางเอกของโลกนี้ยังไม่ถูกผู้แย่งชิงฆ่าตาย ขอเพียงนางเอกยอมทำข้อตกลงกับเธอ เธอก็จะได้กินโชคชะตาของนางเอก