เด็กสาวตกใจกับคำพูดนั้น เธอจ้องเขาตาเป็นประกาย “ที่แท้คุณเก่งขนาดนี้เลย!”
มุมปากของเซี่ยสวินยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาแสร้งกระแอมอย่างวางท่า “ก็แค่ผู้บำเพ็ญอิสระธรรมดา แค่พอใช้คาถาเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้เท่านั้น”
เม็ดยาปี้กู่ชั้นเลิศมีผลต่อร่างกายมนุษย์ธรรมดาอย่างมาก
เมื่อนึกถึงภาพที่เห็นเมื่อวาน เด็กสาวก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนแม้แต่เขายังแทบไม่ทันสังเกต
ครั้งนี้เขาออกมาตามหากระจกจักรวาล แต่จนใจที่กระจกจักรวาลอยู่ในมือคนอื่น
หลังจากสังหารคนกลุ่มนั้นหมดแล้ว เขากำลังจะจากไป ก็เห็นเด็กสาวลงมาหยุดอยู่ข้างกาย
เมื่อเทียบกับการใช้กระจกจักรวาลเพื่อเดินทางข้ามกาลเวลา เซี่ยสวินอยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของเด็กสาวมากกว่า
ตอนนี้อารมณ์ของเวินเนี่ยนสงบลงเป็นส่วนใหญ่แล้ว เมื่อเห็นเช่นนั้น เซี่ยสวินจึงตัดสินใจพาเด็กสาวไปเดินเล่นในนครอู๋วั่ง
ตลาดคึกคักไปด้วยเสียงผู้คน ผู้บำเพ็ญที่เดินผ่านไปมาจับกลุ่มกันสองสามคนอยู่ข้างโรงน้ำชาริมถนน พวกเขากระซิบกระซาบถึงเหตุสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นในป่านอกเมือง
“ได้ยินหรือยัง? ผู้บำเพ็ญที่อยู่นอกเมืองตายเรียบ แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานก็หนีไม่พ้น!”
“วิธีโหดเหี้ยมเช่นนี้จะเป็นใครไปได้อีก... ต้องเป็นจอมมารผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นแน่”
“พูดจาเหลวไหล นอกจากเขาแล้วจะมีใครฟันผู้บำเพ็ญขั้นมหายานตายได้ในกระบี่เดียว!”
“โหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว ได้ยินคนอื่นพูดว่าเขาทำไปเพื่อแย่งชิงกระจกจักรวาล ถึงกับฆ่าผู้บำเพ็ญสิบกว่าคน”
“มารแบบนั้นทำได้ทุกอย่าง พวกเราต้องระวังให้ดี อย่าไปเจอเขาเข้าเชียว”
“ชู่! เบาเสียงหน่อย! ไม่กลัวจอมมารผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นได้ยินหรือไง?”