สายลมพัดพาใบไม้ร่วงสองสามใบปลิวมาตามทิศทางลม จนมาหยุดอยู่ใต้เท้าตู้เหยียน
บรรยากาศกระอักกระอ่วนแผ่ปกคลุมทั้งคนทั้งระบบ
ตู้เหยียนกำหมัดแน่น สีหน้าบูดบึ้งจนเขียวคล้ำ แล้วก็เริ่มระเบิดอารมณ์ใส่ระบบช่วงชิงอีกครั้ง
【ระบบ! แกแน่ใจนะว่าคนหยิ่งยโสไร้มารยาทเมื่อกี้คือพระเอกผู้อ่อนโยนดุจหยกในเนื้อเรื่องเดิม?!】
ระบบช่วงชิงชินกับนิสัยสุดโต่งของตู้เหยียนแล้ว จึงเอ่ยอย่างจนใจว่า【โลกนี้เป็นโลกใบเล็กที่เน้นเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ทุกอย่างดำเนินไปตามมุมมองของนางเอก ในสายตาของนางเอก พระเอกก็มีนิสัยแบบนี้แหละ】
【พูดถึงแล้วก็แปลก ทำไมตอนพระเอกสงสัยว่าเธอคือคนที่คบกันทางออนไลน์ ค่าความประทับใจถึงลดฮวบขนาดนั้น】
ตู้เหยียนก้มมองการแต่งตัวของตัวเอง เสื้อครอปโชว์เอวกับกระโปรงสั้นจุ๊ดจู๋ที่ยาวลงมาแค่ต้นขา ผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องละสายตาไม่ได้ เรียกได้ว่าเซ็กซี่สุด ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของเธอยังถูกระบบช่วงชิงปรับเปลี่ยนจนเซ็กซี่และขาวเนียนไปทั้งตัว ผิวพรรณไร้ตำหนิแม้แต่น้อย
【สวยขนาดฉันฟู่เหยียนยังไม่ชายตามอง แล้วจะมีอารมณ์กับยัยก้านถั่วงอกอย่างนางเอกได้ยังไง?】นี่เป็นครั้งแรกที่ตู้เหยียนเริ่มสงสัยในรูปร่างของตัวเอง
อย่างที่เขาว่ากัน ความน่ารักไม่มีค่าเมื่อเทียบกับความเซ็กซี่ เย่เหอ นางเอกของเรื่องก็ไม่ได้น่ารักสักหน่อย!
ปากคู่นั้นพูดจาจนตัวเองยังอาจถูกพิษคำพูดเล่นงานตายได้
เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ระบบช่วงชิงคิดไม่ตกเช่นกัน พฤติกรรมทุกอย่างของตู้เหยียนในสายตาของมันไม่ได้ผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย ทุกคำพูดและทุกการกระทำล้วนเข้าข่ายคุณสมบัติพื้นฐานของนักวางแผนชั้นยอด