บรรพชนใหญ่แห่งตำหนักสระหยกหยุดคำชั่วขณะ แล้วกวาดสายตามองผู้คนอีกครั้ง ใบหน้าผุดขึ้นด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดขาดอันลึกซึ้ง จึงเอ่ยว่า
"ข้ารู้ว่าพวกเจ้าหวาดกลัว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขตต้องห้ามทั้งสาม ไม่มีผู้ใดจะไม่หวั่นเกรง
แต่ที่ตำหนักสระหยกยืนหยัดผ่านกาลนับหมื่นกาลมาจนถึงวันนี้ ไม่เคยอาศัยโชคชะตา หากแต่อาศัยมรดกอมตะที่เซหวงมารดาส่งทองไว้ อภิธรรมไร้เทียมทาน และศรัทธาอันบรรดาจ้าวเซิ่งทุกยุคทุกสมัยสละชีวิตปกป้อง
วันนี้เขตต้องห้ามทั้งสามต้องการย่ำราบตำหนักสระหยก ชิงเอาโชคเซียนไป
พวกเราต้องทำให้พวกมันรู้ว่า ตำหนักสวรรค์สระหยกไม่ใช่สถานที่ที่พวกมันจะลงมือเหยียบย่ำได้ตามอำเภอใจ"
ถ้อยคำของนางปรารถนาจะปลุกเร้าจิตใจผู้คน
ในกาลเวลาแห่งชีวิตและความตายเช่นนี้ ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่และทรงพลังที่สุดของตำหนักสวรรค์สระหยก เธอจำต้องยืนอยู่แนวหน้า สร้างฟ้าให้ทุกคนได้พึ่งพิง
ผู้แข็งแกร่งของตำหนักสวรรค์สระหยกที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนเป็นผู้อาวุโสและศิษย์ตั้งแต่ขั้นจักรพรรดิเซิ่งขึ้นไป พอได้ฟังถ้อยคำของบรรพชนใหญ่ ต่างรู้สึกจิตใจสั่นคลอนไปทั้งหมด
ส่วนศิษย์ที่ต่ำกว่าขั้นจักรพรรดิเซิ่ง คือรุ่นหลังที่พลังยังอ่อนด้อยเกินไป ย่อมรับคลื่นกระแทกของสมรภูมิระดับนี้ไม่ไหว
ศิษย์และผู้อาวุโสทุกคนที่ต่ำกว่าขั้นจักรพรรดิเซิ่งถูกส่งไปหลบภัยล่วงหน้าแล้วทั้งหมด ยังโลกขนาดเล็กอีกหนึ่งที่เป็นของเฉพาะตำหนักสวรรค์สระหยก
บรรพชนใหญ่แห่งตำหนักสระหยกกล่าวต่อ เสียงยังคงมั่นคงทรงพลัง
"พวกเราจะทำให้เขตต้องห้ามแห่งชีวิตทั้งสามรู้ว่า ชื่อเสียงอันเป็นอมตะของตำหนักสวรรค์สระหยกพวกเรามิใช่เรื่องโป้งเป็น
และครั้งนี้ก็มิใช่ที่พวกเราตำหนักสวรรค์สระหยกจะรบเพียงลำพัง ข้าผู้เป็นบรรพชนได้ส่งสาส์นขอกำลังส่งเสริมไปยังอำนาจอมตะอันสนิทสนมทั้งหลายแล้ว
มิตรภาพอันดีที่ตำหนักสวรรค์สระหยกสะสมมาตลอดหมื่นกาลจะไม่เปล่าประโยชน์
พวกเราจะต้องรักษาตำหนักสระหยกไว้ได้ ฝ่าฟันมหาอุบัติภัยนี้ไปให้จงได้"
"บรรพชนใหญ่ตรัสถูกต้องแล้ว"
หลินชิงเสวี่ยในฐานะเจ้าวังคนปัจจุบันของตำหนักสวรรค์สระหยก ก้าวออกมาเบื้องหน้าในยามเช่นนี้