“ของวิเศษเซียนชนิดไม่กำหนดระดับขั้นที่เติบโตได้?
ระบบ นี่มันความหมายว่าอย่างไร?
หรือว่าระดับขั้นของของวิเศษเซียนจะไม่คงที่ได้?”
หลินฉางคงขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาลึกล้ำส่องประกายแห่งความสงสัยงุนงง
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้ยินว่าระดับขั้นของของวิเศษเซียนแบ่งได้เช่นนี้
ในความเข้าใจของเขา ระดับขั้นของฝ่าเป่านั้นยึดกันด้วยวัสดุ พลัง วิธีการหลอมสร้าง เป็นต้นมาตลอด
หลอมสร้างออกมาในระดับใดก็คงอยู่ในระดับนั้น เป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่แน่นอน?
[ตอบท่านผู้เป็นเจ้า เกราะชีหลินอนธการโกลาหลแห่งไท่ฉู่ กับชุดขนนกเซียนหลิงหลงอมตะ ล้วนเป็นของวิเศษเซียนจริง แต่ระดับขั้นไม่คงที่
ทั้งสองชิ้นสามารถเติบโตและวิวัฒน์ต่อเนื่องตามการเติบโตของพลังของนายท่าน
ในที่สุดของวิเศษเซียนสองชิ้นนี้จะถึงระดับขั้นใด ขึ้นอยู่กับพลังขั้นสูงสุดของนายท่านโดยสมบูรณ์
อย่างไรก็ตาม ระดับขั้นต่ำสุดในช่วงแรกของทั้งสองชิ้นคือระดับเซียนขึ้นไป
ยกตัวอย่างเช่น หากการบำเพ็ญของท่านผู้เป็นเจ้าไปถึงระดับกึ่งจักรพรรดิเซียน ของวิเศษเซียนทั้งสองชิ้นก็จะเติบโตขึ้นเป็นระดับกึ่งจักรพรรดิเซียนโดยอัตโนมัติ
โดยสรุป ของวิเศษเซียนทั้งสองชิ้นนี้ไม่มีขีดจำกัดที่แน่นอน พลังของผู้เป็นเจ้าของเกราะเซียนคือขีดจำกัดของมัน]
“อะไรนะ?”
หลินฉางคงฟังจบแล้วตั้งตัวไม่ถูก ปากแหวะจนใส่หมัดเข้าไปได้
ดวงตาลึกล้ำนั้นเปี่ยมด้วยความตื่นตะลึงและความเบิกบานที่หาถ้อยคำใดมาบรรยายมิได้
เขาเดิมทีคิดว่าการไม่กำหนดระดับขั้นนี้คือระบบกำลังจะแกล้งทำเป็นปริศนาอีกครั้ง ไม่คิดว่าจะเป็นการตั้งค่าที่ย้อนธรรมชาติเช่นนี้
“ระบบ เจ้านี่ เกราะชีหลินอนธการโกลาหลแห่งไท่ฉู่ กับชุดขนนกเซียนหลิงหลงอมตะ มันโหดเกินกว่าจะบรรยายแล้วนะ
การบำเพ็ญของนายท่านอยู่ระดับกึ่งจักรพรรดิเซียน เกราะเซียนก็เป็นระดับกึ่งจักรพรรดิเซียน
การบำเพ็ญของนายท่านไปถึงระดับเซียนหวง เกราะเซียนก็กลายเป็นของวิเศษเซียนหวงทันที
แล้วถ้าต่อไปข้าบำเพ็ญขึ้นไปถึงภูมิที่สูงกว่าเซียนหวงอีก ระดับขั้นของของวิเศษเซียนสองชิ้นนี้จะสูงขึ้นไปอีกงั้นเหรอ?
นี่มันเกินจริงเกินไปแล้ว!”
น้ำเสียงของหลินฉางคงสั่นเล็กน้อย ดวงตาส่องประกายที่ระงับมิได้