ในสมองของจักรพรรดิเสินหลงและจักรพรรดิจิ่วเฟิ่งในยามนี้ ต่างลุกฮือขึ้นด้วยความคิดประหลาดที่ฟังดูไร้สาระ
ถ้าหลินฉางคงเติบโตต่อไปเช่นนี้ เขาทั้งสองบางทีอาจมีวันได้เห็นแสงแห่งฟ้าอีกครั้งจริง ๆ
แต่ความคิดนี้บ้าคลั่งเกินไป และไม่เป็นจริงได้เลย
ทั้งสองเพียงคิดขึ้นในพริบตาเดียว ก็ปฏิเสธมันเสียเองทันที
การฟื้นคืนชีพของจักรพรรดิ นั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง
จักรพรรดิไม่เหมือนผู้ฝึกตนธรรมดา สารัตถะแห่งชีวิตและเต๋าของพวกเขาได้หลอมรวมเป็นหนึ่งกับกฎเกณฑ์ของฟ้าดินไปแล้ว
นั่นคือระดับที่เลยล้ำสรรพชีวิตธรรมดา คือผู้ไร้เทียมทานที่ยืนอยู่บนยอดสูงสุดแห่งทุกภพอย่างแท้จริง
แม้เซียนผู้ไร้เทียมทานจะยังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่อาจทำให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งจิตวิญญาณแท้ประจำชีพได้สลายสูญไปแล้วฟื้นคืนมาได้
นั่นแทบเป็นไปไม่ได้ ไม่ ต้องบอกว่าเป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง
แต่ทั้งสองก็ไม่ได้หวังล้ำเลิศอะไรไปมากกว่านี้ บัดนี้ที่ได้เห็นสายเลือดทายาทของตนกำลังจะถือกำเนิด
ที่ได้เห็นการเติบโตของหลินฉางคงและคนอื่น ๆ พวกเขาก็พึงพอใจใจแล้ว
ในแดนจิ๋วอันเงียบสงบและเปี่ยมด้วยความหวังนี้ จักรพรรดิโบราณทั้งสองมองสบตากัน ดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความปลื้มปิติและความโล่งอก
ทั้งสองรู้ดี ไม่ว่าทุกภพในอนาคตจะกลายเป็นเช่นไร ขอให้ยังมีหนุ่มน้อยผู้นี้อยู่ แผ่นดินนี้ก็ยังคงมีความหวัง
หลินฉางคงปลูกเมล็ดโอสถเซียนแห่งการมีชีวิตยืนยาวทั้งเจ็ดเมล็ดลงดินจนครบ
แล้วนำต้นกำเนิดเทพเจ้าซ่อมฟ้าซึ่งเป็นรางวัลจากระบบ ของวิเศษไร้เทียมทานที่ก่อตัวจากต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์ดั้งเดิม หลั่งรดลงบนเมล็ดแต่ละเมล็ดอย่างระมัดระวัง
พร้อมกันนั้นหลินฉางคงยังจงใจนำขวดต้นกำเนิดเทพเจ้าซ่อมฟ้าที่บรรจุน้ำเท่าทะเลสาบใหญ่หนึ่งแห่ง แปรเป็นสายฝนโปรยลงทั่วทั้งเกาะเซียนสวนโอสถ
ขวดต้นกำเนิดเทพเจ้าซ่อมฟ้าหนึ่งใบนี้เพียงพอที่จะรดทั่วทั้งเกาะเซียนได้ยาวนานเกินหนึ่งเดือน
ต้นกำเนิดเทพเจ้าซ่อมฟ้านั้นทั้งเม็ดหล่อไหลด้วยแสงระยิบระยับราวแก้วหกสี
ทุกหยดล้วนบรรจุพลังแห่งการสร้างสรรค์ดั้งเดิมยิ่งใหญ่ที่สุดตอนฟ้าดินเพิ่งเปิดฉาก ทันทีที่ตกถึงดินก็ซาบซึมลงสู่พสุธาราวฝนฤดูใบไม้ผลิ