เทพผู้ปกครองมารมองไปยังหลินฉางคง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสยดสยองและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง กล่าวว่า
"นี่...นี่คือสิ่งใด? นี่คือพลังอะไร?
เจ้าจะมีพลังที่ทรงพลังและแปลกประหลาดถึงเพียงไหน?
แก่นเต๋าจักรพรรดิของข้าคือพลังไร้เทียมทานแห่งมหาวิถีสูงสุด เจ้าจะมาปิดผนึกมันไว้ได้อย่างไร!"
น้ำเสียงของเขากลายเป็นเสียงแหลมผิดเพี้ยนเพราะความหวาดกลัวอย่างสุดขีด
"เจ้า...เจ้าคือผู้ใดกันแน่? โลกใบนี้จะมีสิ่งชั่วร้ายเหี้ยมโหดอย่างเจ้าได้อย่างไร?
เจ้าไม่ใช่ผู้ใดทั้งสิ้นในทุกสำนักใด ๆ ที่รู้จัก ไม่สังกัดสายธรรมใดทั้งสิ้น
กระทั่งระบบพลังของเจ้าก็อยู่นอกเหนือระบบการฝึกตนทุกระบบที่รู้จักโดยสิ้นเชิง
เจ้ามันคืออะไรกันแน่?"
น้ำเสียงของเทพผู้ปกครองมารเต็มไปด้วยความเสียขวัญที่อยู่บนห้วงแห่งการล่มสลาย
ดวงตาปีศาจที่สับสนมัวเมาสะท้อนใบหน้าเย็นชาของหลินฉางคง ทั้งดวงตาล้วนแช่อยู่ในความหวาดกลัว
เทพผู้ปกครองมารตื่นตระหนกจนสิ้นดี
ชายผู้น่าสะพรึงเบื้องหน้านี้ไม่เพียงหมัดเดียวทุบเทพผู้ปกครองจนแตกกระจาย หากยังสามารถปิดผนึกพลังแก่นเต๋าจักรพรรดิของเขา บีบให้เขาไม่สามารถแปรร่างเข้าสู่เต๋าได้อีก
มันเหลือเกินเหตุ และเกินเหตุผลทั้งปวงเกินไป
การแปรร่างเข้าสู่เต๋าคือเส้นแบ่งสุดท้ายที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจล่วงล้ำของผู้ทรงอำนาจระดับจักรพรรดิ นอกจากจะมีสิ่งใดที่เหนือกว่ากฎแห่งสวรรค์ของทุกภพนี้ มิฉะนั้นไม่มีใครหยุดยั้งผู้ไร้เทียมทานแห่งตระกูลที่แปรร่างเข้าสู่เต๋าได้
แต่ชายผู้นี้กลับใช้พลังอันไร้เทียมทานที่เขาไม่อาจเข้าใจ พลังที่เหนือกฎเกณฑ์แห่งจักรพรรดิ์เต๋า ฟาดฟันตัดขวางการแปรร่างเข้าสู่เต๋าของเขาอย่างห้าวหาญ
"กล้าดูหมิ่นข้า เจ้ารนหาที่ตาย!"
น้ำเสียงหลินฉางคงเย็นเฉย มือบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ใช้พลังไร้เทียมทานปิดผนึกแก่นเต๋าจักรพรรดิของเทพผู้ปกครองมารไว้แน่นหนา บีบบังคับให้ไม่อาจแปรร่างเข้าสู่เต๋า
จากนั้น พลังอันกว้างใหญ่ไพศาลในหัตถ์ของหลินฉางคงรุนแรงขึ้นอีกครั้ง ซึ่งไหลบ่าเข้าสู่กายเทพผู้ปกครองมารอย่างดุเดือด เตรียมทำลายเขาให้สิ้นซาก
"ไม่ ไม่เอา!"